Η καταγάλανη Μονεμβασιά είναι ένας από τους in προορισμούς του καλοκαιριού! Η μικρή παραλιακή πόλη της Πελοποννήσου βρίσκεται στο ανατολικό της πόδι , στο Μυρτώο Πέλαγος. Το όνομα της προέρχεται από τις Ελληνικές λέξεις ‘μόνη’ και ‘έμβασις’ και προφέρεται Μονεμβάσια ή Μονεμβασία ή Μονεμβασιά ή Μονοβάσια. Αποτελείται από την παλαιά και την νέα πόλη. Η νέα πόλη είναι παραλιακή και συνδέεται με μια γέφυρα με την παλαιά πόλη που έχει χτιστεί σε μία νησίδα, ονόματι “Βράχος της Μονεμβασιάς” ή “Το πέτρινο καράβι”. Ο σπουδαίος ποιητής Γιάννης Ρίτσος καταγόταν από τον όμορφο αυτό τόπο.
Η ιστορία της Μονεμβασιάς είναι μακρά. Ξεκινά από την Αρχαιότητα και από την περιοχή της Επιδαύρου Λιμηράς. Ο μεγάλος περιηγητής Παυσανίας ταξίδεψε στην περιοχή και περιέγραψε ότι απέναντι από την πόλη βρισκόταν ένα ακρωτήριο ονόματι “άκρα Μινώα”. Πρόκειται για την Μονεμβασιά. Ο Στράβων ένα αιώνα αργότερα την αναφέρει ως “Φρούριο Μινώα”. Οικισμός δεν ήταν γνωστό αν υπήρχε. Πιθανότατα να δημιουργήθηκε τον 4ο αιώνα, όπου με την μετακίνηση της πρωτεύουσας στην Κωνσταντινούπολη άλλαξαν οι θαλάσσιες εμπορικές οδούς. Σύμφωνα με το ‘Χρονικό της Μονεμβασιάς’, η πόλη ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από κατοίκους της Αρχαίας Σπάρτης, αλλά τα αρχαιολογικά ευρήματα την τοποθετούν επί Ιουστινιανού, με βάση τον ναό του Χριστού Ελκόμενου. Ο αυτοκράτορας προχώρησε και σε μετακινήσεις πληθυσμού και σε συχνές αλλαγές της ονομασίας της. Κατά τα Βυζαντινά χρόνια, η πόλη άκμασε λόγω του θαλάσσιου εμπορίου. Χαρακτηριστικό της εποχής είναι τόσο το εμπόριο με την Σικελία όσο και οι Αραβικές επιθέσεις. Την περίοδο αυτή ανεγέρθηκαν πολλοί ναοί και τα Κύθηρα πέρασαν στην δικαιοδοσία της. 
Η πόλη ‘έπεσε’ το 1252 ύστερα από πολιορκία τριών ετών στα χέρια του Γουλιέλμου Β’, πρίγκιπα της Αχαΐας. Η απώλεια της χάλασε τα σχέδια του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου για την ανάκτηση των εδαφών από τους Φράγκους. Ο Γουλιέλμος αιχμαλωτίστηκε το 1259 και κρατήθηκε έως το 1262, όπου παρέδωσε τελικά τα κάστρα της Μονεμβασιάς στους Βυζαντινούς. Η περιοχή oνoμάστηκε “Δεσποτάτο του Μυστρά” και άνθισε μέχρι το 1685 όπου υπέκυψε στους Τούρκους. Από το 1685 μέχρι το 1715 ήταν υπό την κυριαρχία των Ενετών, για να επιστρέψει και πάλι στους Τούρκους ως το 1821. Η Μονεμβασιά έγινε το φρούριο για πρόσφυγες από την Κρήτη και τα Ψαρά. Για την διοίκηση της πάλεψαν ο Μαυρομιχάλης από την Μάνη και ο Πλαπούτας από την Μονεμβασιά, με τελική νίκη του πρώτου. Το 1828 αποφασίστηκε ως Φρούραρχος ο Κ.Κανάρης, ο οποίος ανέλαβε την φρούρηση και την ανακατασκευή της. Όσες αλλαγές κι αν έγιναν ανά τους αιώνες, η Μονεμβασιά έμεινε σταθερή παρουσία στην Ιστορία και από το 1970 αποτελεί τον πλέον τουριστικό προορισμό.
Το φυσικό τοπίο της προσφέρεται για πεζοπορία και αναρρίχηση, ενώ το Σπήλαιο Καστανιάς με τους υπέροχους σταλακτίτες του είναι οργανωμένο και επισκέψιμο. Στην περιοχή υπάρχει και το απολιθωμένο δάσος της Αγίας Μαρίνας. Σπάνια είδη πουλιών και ζώων φιλοξενούνται εδώ, ενώ σταθερός επισκέπτης είναι η χελώνα Caretta caretta. Oi μοναδικές σμαραγδένιες παραλίες αποπνέουν ένα αίσθημα χαλάρωσης. Οι πιο τολμηροί, όμως, μπορούν να επισκεφθούν τον Όρμο των Βατίκων για ιστιοπλοΐα ή kitesurf. Μην ξεχάσετε να απολαύσετε το τοπικό κρασί του οίκου ‘Μαλβαζία Οίνου’ και τα παραδοσιακά αμυγδαλωτά!
Η ιστορία και η γαστρονομία της περιοχής είναι σίγουρο πως θα σας μαγέψει!
