Πολλές φορές τα λόγια είναι περιττά για κάποιες καταστάσεις, όπως αυτή που συνέβη -δίχως κανένα λόγο αλλά μάλλον με μεγάλη μνησικακία- στον εντεκάχρονο Αμίρ, καθώς μετά από το ατυχές περιστατικό με τον ρόλο του σημαιοφόρου, ο Αμίρ δέχθηκε επίθεση στο σπίτι του.
«Πέταξαν πέτρες και δύο μπουκάλια στο δωμάτιο όπου κοιμάμαι. Φοβήθηκα πάρα πολύ, και εγώ και η οικογένειά μου. Ηταν περίπου πέντε άτομα και φώναζαν όταν επιτέθηκαν στο σπίτι μας», είπε το αγόρι από το Αφγανιστάν στον «Ελεύθερο Τύπο».
Ο Αμίρ βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα το τελευταίο διάστημα, γιατί είχε κληρωθεί να παρελάσει ως σημαιοφόρος για την 28η Οκτωβρίου, αλλά τελικά του έδωσαν την πινακίδα του σχολείου του στη Δάφνη. Τα ξημερώματα της Παρασκευής, άγνωστοι πέταξαν πέτρες στο σπίτι του, στο δωμάτιο που κοιμούνται τα παιδιά της οικογένειας.
Η αστυνομία αναζητά τους δράστες, ενώ το περιστατικό προκάλεσε και πολιτικούς κραδασμούς. Η ΕΛ.ΑΣ. εξετάζει και άλλα ενδεχόμενα πέρα από τη ρατσιστική επίθεση, καθώς μπορεί αυτή να προκλήθηκε από άνδρα που διαμένει στον 1ο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας, ο οποίος φέρεται να έχει ψυχολογικά προβλήματα. Μάλιστα, σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο», η μητέρα του ήταν αυτή που κάλεσε τις Αρχές αμέσως μετά την επίθεση.
Πάντως, η οικογένεια του Αμίρ, που υπάγεται στο πρόγραμμα στέγασης προσφύγων, ζήτησε τη μετακίνησή της μετά το συμβάν.
Στο μεταξύ, πριν από λίγες ημέρες ο Αμίρ βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου μαζί με τη μητέρα του, τον υπουργό Μετανάστευσης, Γιάννη Μουζάλα και τον αντιδήμαρχο μεταναστών και προσφύγων της Αθήνας, Λευτέρη Παπαγιαννάκη. Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, χάρισε στο παιδί μια ελληνική σημαία, ως ένα συμβολικό δώρο, για εκείνη τη σημαία που ο Αμίρ δεν κατάφερε τελικά να κρατήσει. Είναι από τις κινήσεις, που δεν μας ενδιαφέρουν τόσο τα κίνητρα, καθώς όλοι γνωρίζουμε τον «αγώνα» της κυβέρνησης να δείξει και το καλό της πρόσωπο, μα αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι η ευτυχία και η αποδοχή που ένιωσε ο Αμίρ εκείνη τη στιγμή.
Ας μη γελιόμαστε, δεν βιώνει μόνο ο Αμίρ τέτοιες καταστάσεις, μα πολλά παιδιά μεταναστών καθημερινά. Το «εργοσtάσιο ηλιθίων» δε θα σταματήσει ποτέ να παράγει νέα «προϊόντα», αυτό το γνωρίζουμε. Το κράτος όμως, κι ο καθένας από εμάς ξεχωριστά, θα ήταν καλό να παρατηρούμε τι συμβαίνει δίπλα μας και -επιτέλους- να ξεκινήσουμε να αντιδράμε. Ο λόγος; Πολύ απλά γιατί στη θέση του μικρού Αμίρ θα μπορούσε να ήσουν εσύ, το παιδί σου, ο συγγενής σου.
Πληροφορίες από iefimerida
