Η Ελληνοκύπρια, Άντρια Ζαφειράκου, ανακηρύχθηκε ως η καλύτερη δασκάλα του κόσμου, κερδίζοντας, μάλιστα, 1 εκατομμύριο δολάρια. Η τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στο Ντουμπάι, για λογαριασμό του «Global Teacher Prize».
Η Άντρια Ζαφειράκου, είναι μια δασκάλα καλλιτεχνικών και υφασμάτων, στο σχολείο Alperton, στο βορειοδυτικό Λονδίνο. Επίσης, είναι η πρώτη Αγγλίδα δασκάλα που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο, με την Άντρια, να δηλώνει πως δεν πιστεύει πως είναι η ίδια η νικήτρια, κάτι που φαίνεται απολύτως λογικό, καθώς κέρδισε ανάμεσα σε τριάντα χιλιάδες υποψήφιους σε όλον τον κόσμο.
Υποστηρίζοντας τον κλάδο της, αναφέρει πως θα ήταν καλό να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στη «δύναμη της Τέχνης», καθώς κατά την ίδια, τα παιδιά μπορούν να εξελιχθούν μέσω της καλλιτεχνικής ενασχόλησης. Αξίζει να σημειωθεί, πως το συγκεκριμένο σχολείο, κατά το οποίο διδάσκει η Άντρια, ανήκει σε μια από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας, ενώ οι μαθητές προέρχονται από πολλές χώρες του κόσμου, γεγονός που αποδεικνύει τη μεγάλη αξία που έχει η εκπαιδευτική εργασία της Άντρια.
Βλέποντας τη διαφορετικότητα ως μοναδικότητα, η συγκεκριμένη δασκάλα κατάφερε να ασχοληθεί με τη διαφορετική ομιλούντα γλώσσα κάθε μαθητή, με την κάθε μοναδική του κουλτούρα.
Μάλιστα, η Άντρια ασχολήθηκε με την εκπαίδευση των μαθητών της και εκτός του σχολικού ωραρίου, οργανώνοντας επιπλέον μαθήματα στο σχολείο, κατά τα οποία τα παιδιά θα μπορούσαν να διαβάζουν τα μαθήματά τους, καθώς πολλά από αυτά δυσκολεύονται να βρουν ένα ήρεμο χώρο για να διαβάζουν στο σπίτι τους.
Είναι αξιοθαύμαστη η ενασχόληση αυτής της γυναίκας με την εκπαίδευση και ειδικότερα ο τρόπος με τον οποίο, η ίδια, αντιμετωπίζει την παιδεία. Η μεγαλύτερη παρουσία δασκάλων σαν την Άντρια, θα ήταν ένα τεράστιο όφελος για όλους μας. Η μαθητική ηλικία χαρακτηρίζεται ως η πιο ευαίσθητη του ανθρώπου, αφού κατά την περίοδο αυτή, τα πάντα «υπογραμμίζονται» στο πνεύμα πιο εύκολα από κάθε άλλη ηλικία.
Χρειαζόμαστε γυναίκες σαν την Άντρια, χρειαζόμαστε δασκάλες που γνωρίζουν να παράγουν εκπαιδευτικό έργο, κυρίως μέσω της διαφορετικότητας και όχι μόνο μέσω της ομοιογένειας. Άλλωστε, δεν υπάρχει κακοί μαθητές, αλλά δάσκαλοι που δεν επικεντρώνονται στη μοναδικότητα κάθε παιδιού.
