Ο Τύπος καθορίζεται εκ των πραγμάτων από την ελευθερία του λόγου και έκφρασης των πολιτών. Σήμερα, στις κοινωνίες όπου έχει φαινομενικά κατακτηθεί η δημοκρατία, η ταχύτητα των εξελίξεων και τα social media, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, καθορίζουν την έκταση της παρέμβασης του Τύπου στην κοινωνία.
Η Δημοκρατία και ο Τύπος είναι, όπως είπαμε πιο πάνω, δύο έννοιες αλληλένδετες. Στις κοινωνίες όπου η πολιτική ζωή έχει κατακτήσει τα δημοκρατικά της ιδεώδη δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως και η απελευθέρωση του Τύπου. Συχνά, τα Μέσα δεν είναι ανεξάρτητα και παρουσιάζουν μόνο μία πλευρά του κόσμου, εξυπηρετώντας συμφέροντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η δημόσια έκφραση ιδιωτικών σκέψεων, πεποιθήσεων και τακτικών θα πρέπει να ανακόπτεται. Κάτι τέτοιο θα έβλαπτε τη δημοκρατία στα θεμέλιά της. Η ποικιλομορφία του Τύπου είναι αυτή που εξασφαλίζει τον πλούτου της ενημέρωσης και της έκφρασης.
Από την άλλη πλευρά, η διαδικτυακή έκρηξη έφερε στο προσκήνιο την προσωποποίηση των γεγονότων και την ακραία χρήση του politically correct λόγου. Η συναισθηματική ταύτιση και η ελεύθερη έκφραση των ανθρώπων μέσα από τα social media, δημιούργησε μία μηχανή παραγωγής ειδήσεων φιλικά προς τους χρήστες και άρα κερδοφόρες. Ο χρήστης – πολίτης, πλέον, δεν κυνηγάει τις πληροφορίες που τον καθιστούν αυτοδύναμο κοινωνικοπολιτικά και έτσι βομβαρδίζεται από μία σωρεία γεγονότων που αδυνατεί να αξιολογήσει. Μαζί με την ανεξέλεγκτη πληθώρα έρχονται στο προσκήνιο και ψεύτικες ειδήσεις, οι οποίες δηλητηριάζουν την αλήθεια και την αξιοπιστία του Τύπου.
Η διαφήμιση και η ηλεκτρονική της παντοδυναμία «χρηματοδοτεί» πολλά Μέσα, χρωματίζοντας έτσι το περιεχόμενό τους. Πλέον, ο Τύπος, συχνά, επιβιώνει και χωρίς άμεση οικονομική «ένεση», αλλά μέσω της διαφήμισης. Πολλές φορές αυτό επηρεάζει την εγκυρότητα του Μέσου και το καθιστά κατευθυνόμενο.
Το βήμα προς τη δημοσιότητα και την ελεύθερη έκφραση είναι μικρό για το χρήστη αλλά μεγάλο στην εξάπλωση μιας μεμονωμένης άποψης, η οποία διαδίδεται αφιλτράριστη, ενώ μπορεί να προσβάλει κάποιες ομάδες ατόμων. Από τη μια πλευρά, ο Τύπος φροντίζει να ενισχύει της ομάδες της κοινωνίας που βάλλονται και από την άλλη τα social media δίνουν τη δυνατότητα σε όλους να εκφράζουν οποιοδήποτε περιεχόμενο. Με αυτόν τον τρόπο αργούν να απομακρυνθούν από το διαδίκτυο και την επικαιρότητα ρατσιστικές απόψεις και προσβλητικό περιεχόμενο και ταυτόχρονα η υπερβολική προσήλωση σε κάποιες μελανές πτυχές της κοινωνίας «φέρνουν» το σκοτάδι σε κάποιες άλλες.
Ο πολίτης, χρήστης – μέλος της κοινωνίας οφείλει περισσότερο στον εαυτό του να κυνηγάει την αλήθεια και να επιβάλλει την πολυφωνία και άρα τη Δημοκρατία, σε καιρούς που η φαινομενικότητα καλύπτεται από την μιντιακή αλήθεια.
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:
«PEACE AND DEMOCRATIC SOCIETY» By Amartya Sen. Ανακτήθηκε από: books.openedition.org
«The Future of Democracy -How Can the Press Best Serve a Democratic Society?». Ανακτήθηκε από: www.newyorker.com
