Ο ιλιγγιώδης κόσμος του Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ

Ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1781 στην πόλη Νόυρουππιν του Βρανδεμβούργου και απεβίωσε στις 9 Οκτωβρίου του 1841 στο Βερολίνο. Ήταν Πρώσος αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και ζωγράφος, που σχεδίαζε επίσης έπιπλα και σκηνικά. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς αρχιτέκτονες της Γερμανίας, καθώς άφησε στην πολιτισμική κληρονομιά εμβληματικά έργα και κτίρια, τόσο νεοκλασικά όσο και νεογοτθικά.

To κίνημα του νεοκλασικισμού εμπνεύστηκε από τις αξίες και την τέχνη της Κλασικής και της Ελληνορωμαϊκής Αρχαιότητας. Ωστόσο, ο νεοκλασικισμός του Σίνκελ ξεχώρισε στην πρωσική τέχνη για την ιδιαίτερη προτίμησή του στην ελληνική παρά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το στυλ των τότε Γάλλων κατακτητών. Γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε ως υποστηρικτής της Ελληνικής Αναβίωσης και πρωτοπόρος κριτής της εθνικής αισθητικής γεύσης.

Επηρεάστηκε από τα έργα του αξιοσημείωτου αρχιτέκτονα Φρίντριχ Γκίλλυ και το 1798 σπούδασε υπό την εξαιρετικά ευεργετική κηδεμονία του για τα επόμενα τρία χρόνια. Το 1800 γράφτηκε στην Αρχιτεκτονική Ακαδημία του Βερολίνου και σπούδασε εκεί για τα επόμενα δύο χρόνια. Με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του, το 1803, πραγματοποίησε ένα ταξίδι στη Γαλλία και αργότερα στην Ιταλία, καθώς κι άλλα εκτεταμένα ταξίδια, που χρησίμευσαν για να ενισχύσουν και να εμπνεύσουν τους αισθητικούς και αρχιτεκτονικούς προσανατολισμούς του, όπως διακρίνεται και στο παρακάτω εικαστικό του έργο.

Το 1805, επέστρεψε στο Βερολίνο και ίδρυσε τη δική του πρακτική ως ζωγράφος και σύντομα, απέκτησε τεράστια φήμη για τα ρομαντικά τοπία και τα πανοράματά του, όπως τη «Μεσαιωνική πόλη δίπλα στο νερό» και τα εξαιρετικά δημιουργικά σκηνικά του με τα αμέτρητα αστέρια, όπως εκείνο «Μαγικού Αυλού» στην παράσταση «Βασίλισσα της νύχτας» στην όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.

Το 1809, η βασίλισσα Λουίζ του ανέθεσε να σχεδιάσει έπιπλα για τα δωμάτιά της στο Παλάτι. Ο Σίνκελ σχεδίασε εξαιρετικά κομψά κομμάτια για τη Εκείνη, τα οποία καταχειροκροτήθηκαν και επαινέστηκαν για τους συνδυασμούς ελαφρών και χαλαρωτικών χρωμάτων με δημιουργικά σχέδια βγαλμένα από την κλασική εποχή. Αυτά τα κομμάτια ήταν τα πρώτα δείγματα του επαναστατικού κινήματος Μπίντερμαϊερ.

Το 1815, ο Σίνκελ διορίστηκε ως κρατικός αρχιτέκτονας της Πρωσίας και ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ’ και άλλα μέλη της βασιλικής αυλής του ανέθεσαν το σχεδιασμό και την κατασκευή αρκετών έργων κύρους και εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας. Το 1816, του ανατέθηκε το πρώτο του μεγάλο έργο, ο Οίκος της Βασιλικής Φρουράς ή αλλιώς Neue Wache. Αυτό το κτίριο καθιέρωσε σταθερά τον Σίνκελ ως σημαντικό αρχιτέκτονα και χάραξε το όνομά του ανάμεσα στους κορυφαίους των νεοελληνικών μορφών.

Τα σχέδια και τα κτίριά του έχουν διαδραματίσει ζωτικό και καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση διαφόρων εμβληματικών ιστορικών στυλ αρχιτεκτονικής. Tο 1824, ο Σίνκελ αποφάσισε να επισκεφθεί ξανά την Ιταλία και για τα επόμενα δύο χρόνια έφυγε στη Σκωτία και την Αγγλία, επιστρέφοντας τελικά στο Βερολίνο το 1826. Την ίδια χρονιά, του ανατέθηκε ένα εξαιρετικά διάσημο και επιδραστικό έργο που του απέκτησε τεράστια φήμη, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Πότσνταμ. Το 1839 διορίστηκε Διευθυντής στο Υπουργείο Δημ0σίων Έργων και αμέσως μετά του ανατέθηκε η εσωτερική διακόσμηση των διαμερισμάτων για τον διάδοχο του θρόνου Φρίντριχ Βίλχελμ και τον Πρίγκιπα Όγκουστ. Τέλος, το 1833, σχεδίασε το εμβληματικό Guard House στη Δρέσδη.

Άλλοι πίνακες του Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ: