Χέρια ενωμένα και έμψυχα όντα που συμβολίζουν τη συζυγική πίστη. Με αυτόν τον τρόπο απεικονίζονταν σε αγάλματα ή πίνακες τα ζευγάρια που ήθελαν να αφήσουν την ανάμνηση της αγάπης τους στην αιωνιότητα. Τεχνίτες της πέτρας και καλλιτέχνες έδιναν με σοβαρό ύφος μορφή στο δυνατό συναίσθημα που εξέπεμπαν τα ανδρόγυνα που είχαν ενωθεί με τα δεσμά του γάμου.
Πρώτες τέτοιες μορφές συναντούμε στην αρχαία Αίγυπτο. Από τους Φαραώ έως τους ανώτερους αξιωματούχους τα πλεγμένα χέρια αποδεικνύουν πως οι άνθρωποι αυτοί έβλεπαν το σύντροφό τους ως το άλλο μισό του εαυτού τους. Δεν ήταν λίγες οι φορές, βέβαια, που το ζευγάρι απεικονιζόταν μαζί ως ένδειξη κύρους, ιδιαίτερα εάν ο ένας από τους δύο ανήκε σε κραταιά και γνωστή οικογένεια. Στην κατοπινή εποχή οι ευφάνταστοι ζωγράφοι προσέθεταν δίπλα στο ανδρόγυνο ζώα, όπως ο σκύλος, και άλλα σύμβολα που παρέπεμπαν στη συζυγική ενότητα και πίστη. Η δυτική ζωγραφική έχει να επιδείξει πολλά τέτοια παραδείγματα. Ένα από τα γνωστότερα είναι το έργο του Γιαν βαν Άικ «Ο γάμος των Αρνολφίνι» (ή «Το πορτραίτο των Αρνολφίνι» όπως αλλιώς ονομάζεται). Σε αυτό το έργο του μεγάλου Φλαμανδού ξετυλίγεται μια ιστορία αγάπης. Με την υποσημείωση Ο Γιαν βαν Άικ ήταν εδώ 1434, ο ζωγράφος παρέδωσε στους φιλότεχνους την ιστορία του ζευγαριού, για το οποίο υπάρχουν πολλές απόψεις.
Ο βαν Άικ άρχισε να ζωγραφίζει την ελαιογραφία το 1433 στην Μπρύζ (Βέλγιο) κατόπιν παραγγελίας του εμπόρου Τζιοβάνι ντι Νικόλαο Αρνολφίνι. Ο Τζιοβάνι Αρνολφίνι ήταν έμπορος από τη Λούκα της Ιταλίας ο οποίος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Μπρύζ όπου και τάφηκε το 1472. Ο πίνακας τον απεικονίζει με τη σύζυγό του Τζιοβάνα Τσενάμι, κόρη επίσης εμπόρου από τη Λούκα. Υπάρχουν πολλές υποθέσεις ως προς τη σκηνή που απεικονίζεται. Είναι αδιευκρίνιστο εάν πρόκειται για γαμήλια σκηνή ή σκηνή αρραβώνα αν και η ζυγαριά γέρνει προς την πρώτη περίπτωση. Το χτένισμα της γυναίκας με τα πιασμένα μαλλιά όπως και τα ξύλινα τσόκαρα που συνήθιζαν τότε οι παντρεμένες είναι αποδεικτικά στοιχεία. Ωστόσο, η θέση του χεριού στην κοιλιά της είναι παραπλανητική για τον παρατηρητή καθώς δεν ήταν έγκυος. Τα ρούχα που άρμοζαν στην κοινωνική της θέση ήταν πολλά και πλούσια, πράγμα που την οδήγησε να ποζάρει έτσι. Τα ενωμένα χέρια υπονοούν αγάπη, αλλά και ισοτιμία και εμπορική συμφωνία. Τα αρχεία αναφέρουν πως η Τζιοβάνα πέθανε το 1433. Άραγε πέθανε ενώ ακόμη ο πίνακας δεν είχε τελειώσει ή ήταν μια παραγγελία προς τιμήν της νεκρής συζύγου; Εάν πέθανε ενόσω ο πίνακας δεν είχε τελειώσει ακόμη, τότε σίγουρα έγιναν κάποιες μετατροπές σε ανάμνηση της εκλιπούσας όπως φαίνεται από το ένα σβησμένο κερί….
Τα αμφιλεγόμενα σημάδια του πίνακα που δεν μας δίνουν ξεκάθαρη άποψη για τα πρόσωπα που απεικονίζει κάνουν αυτόν τον πίνακα του βαν Άικ έναν από τους πιο μυστηριώδεις στην ιστορία της Τέχνης!
