Περιπτώσεις
Η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) εμφανίζεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το άτομο έχει υποστεί ένα οξύ βίαιο επεισόδιο (π.χ. ατύχημα) ή εκτίθεται συνεχώς σε χρόνια τραυματικά γεγονότα (π.χ. κακοποίηση). Δεν είναι απαραίτητο να εμφανίσει κάποιο άτομο τα συμπτώματα αυτής μόνο όταν είναι θύμα. Αντίθετα, πολλά άτομα που υπήρξαν θεατές τραυματικών γεγονότων έχουν εκδηλώσει αντίστοιχα συμπτώματα. Περιστατικά που μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή μετατραυματικού στρες είναι αυτά κατά τα οποία το άτομο είναι θύμα ληστείας, κλοπής, διάρρηξης, βιασμού, απαγωγής, ατυχήματος, εγκλωβισμού ή είναι παρόν σε φαινόμενα πυρκαγιάς, σεισμού, κ.α. Πρόσφατες περιπτώσεις κατά τις οποίες τα άτομα εμφάνισαν διαταραχή μετατραυματικού στρες είναι οι τρομοκρατικές επιθέσεις.
Η περίπτωση των τρομοκρατικών επιθέσεων
Τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει κατά συρροή περιπτώσεις τρομοκρατικών επιθέσεων. Ο πόλεμος στη Συρία, οι επιθέσεις στη Γαλλία, στις Βρυξέλλες, στην Ολλανδία, στη Νέα Ζηλανδία, στην Τουρκία αφορούν συνθήκες όπου πλήθος ανθρώπων εκτέθηκε σε κάποια τρομοκρατική επίθεση. Πολλά άτομα παρουσίασαν διαταραχή μετατραυματικού στρες. Τα συμπτώματα της διαταραχής δεν εμφανίστηκαν μόνο στα άτομα τα οποία ήταν τραυματίες, αλλά και στα άτομα τα οποία έζησαν την επίθεση ή την άκουσαν ή κάποιος γνωστός τους τη βίωσε.
Συμπτώματα
Το άτομο που έχει υποστεί διαταραχή μετατραυματικού στρες εμφανίζει μια σειρά από συμπτώματα, τα οποία εντοπίζονται σε πολλούς τομείς (π.χ. γνωσιακός, συναισθηματικός, συμπεριφορικός τομέας). Αρχικά, παρουσιάζει έκπτωση στο γνωσιακό επίπεδο. Έχει δυσκολίες στη συγκέντρωση και στη μνήμη. Είναι σύνηθες το άτομο να δυσκολεύεται να θυμηθεί καταστάσεις και λεπτομέρειες σχετικά με το συμβάν. Παράλληλα, μπορεί να παρουσιάζει αποπροσωποίηση. Ειδικότερα, μπορεί την ώρα που εκτέθηκε στο συμβάν να μη βίωνε τις συνέπειες, αλλά να ένιωθε ότι έχει βγει από το σώμα του και ότι παρακολουθεί τη σκηνή ως θεατής.
Τα κύρια συναισθήματα στη διαταραχή μετατραυματικού στρες είναι το άγχος, ο πανικός, η θλίψη, η ντροπή, ο θυμός απέναντι στο θύτη, πολλές φορές και οι ενοχές. Το άτομο έχει συχνά επαναβιώσεις, όπως παρεισφρητικές εικόνες, τις οποίες δεν προκαλεί, αλλά έρχονται αυτόματα. Επίσης, μπορεί να επαναβιώνει την τραυματική σκηνή με εφιάλτες. Παρουσιάζει δυσκολίες στον ύπνο και στην όρεξη.
Σε συμπεριφορικό επίπεδο, η κύρια συμπεριφορά στη διαταραχή μετατραυματικού στρες είναι η αποφυγή. Το άτομο αποφεύγει να έρχεται σε επαφή με αντικείμενα που του θυμίζουν το τραυματικό συμβάν. Είναι σύνηθες τα άτομα να πετούν ή να καίνε ρούχα, παπούτσια και τα αντικείμενα τα οποία είχαν μαζί τους. Ακόμα, μπορεί να αποφεύγουν να πηγαίνουν στον τόπο όπου διαδραματίστηκε το συμβάν. Αποφεύγουν επίσης γνωστικά το συμβάν, καταπιέζοντας τη σκέψη σχετικά με το συμβάν ή αποφεύγοντας να μιλούν γι’ αυτό. Στα παιδιά τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και μέσω παλινδρόμησης σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια και συνήθειες (π.χ. ενούρηση).
Συννοσηρότητα
Τα άτομα με διαταραχή μετατραυματικού στρες παρουσιάζουν συννοσηρότητα με άλλες διαταραχές, όπως είναι η μείζων καταθλιπτική διαταραχή, η διαταραχή προσαρμογής με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, διαταραχές αφύπνισης, διατροφικές διαταραχές, διαταραχή πανικού. Λόγω της φύσης των συμπτωμάτων, η θεραπεία σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο κρίνεται απαραίτητη.
πηγή: https://annpapadimitriou.gr/
