Τι είναι το σύνδρομο Horner;
Πρόκειται για μια κατάσταση που σχετίζεται με βλάβες στην λειτουργία των μυών των ματιών. Έτσι έχουμε επιπτώσεις στις φυσιολογικές κινήσεις των οφθαλμών και ενδεχομένως και στην όραση. Οι βλάβες στους μύες προκαλούνται με την σειρά τους από βλάβες στα νεύρα που τους ελέγχουν. Το σύνδρομο Horner δεν είναι μια νόσος από μόνο του. Συνήθως είναι το αποτέλεσμα μιας ήδη προϋπάρχουσας παθολογικής κατάστασης στον οργανισμό. Τα τρία βασικά γνωρίσματα του συνδρόμου είναι: 1) η σμίκρυνση της κόρης, 2) η πτώση του άνω βλεφάρου (μισόκλειστο μάτι) και 3) η ελαφρά βύθιση του οφθαλμικού βολβού μέσα στον κόγχο. Αυτά τα τρία πράγματα μαζί συνιστούν την τριάδα του Horner.
Ποια είναι τα αίτια του συνδρόμου;
Τα αίτια του συνδρόμου είναι κυρίως νευρολογικής φύσεως. Τα νεύρα που νευρώνουν τους μύες των ματιών μας δεν υπόκεινται σε εκούσιο έλεγχο. Αυτό σημαίνει ότι λειτουργούν αυτόματα ώστε να προστατεύουν τα μάτια και την όρασή μας. Τα νεύρα αυτά ανήκουν στο επονομαζόμενο αυτόνομο νευρικό σύστημα και κατανέμονται στην περιοχή του κεφαλιού και του τραχήλου. Η αφετηρία τους βρίσκεται στο στέλεχος του εγκεφάλου. Στο σημείο αυτό ελέγχονται σχεδόν όλες οι ζωτικές μας λειτουργίες. Οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογία αυτών των νεύρων μπορεί να προκαλέσει και σύνδρομο Horner. Αν δηλαδή για κάποιο λόγω στριμωχτεί ή κοπεί κάποιο από αυτά τα νεύρα έχουμε εκδήλωση του συνδρόμου. Τέτοιες βλάβες θα μπορούσε να προκαλέσει ένας όγκος στον εγκέφαλο ή η δημιουργία φυσαλίδων μέσα στον νωτιαίο μυελό. Παρόλα αυτά μπορεί και πολύ απλούστερα πράγματα να το προκαλέσουν. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τραύματα στον αυχένα, μιας και εκεί υπάρχει το αυχενικό πλέγμα.
Τι συμπτώματα εμφανίζει το σύνδρομο Horner;
Τα βασικότερα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι η τριάδα του Horner που αναφέραμε παραπάνω. Αυτήν όμως συνοδεύουν η έντονη εφίδρωση και αντιληπτικά προβλήματα όρασης. Συνήθως η τριάδα του Horner εμφανίζεται μόνο σε ένα από τα δύο μάτια. Ο ασθενής χάνει ένα μεγάλο μέρος του οπτικού του πεδίου λόγω της εμβύθισης του οφθαλμού και της πτώσης του βλεφάρου. Ταυτόχρονα όμως μπορεί να χάνει και την τρισδιάστατη αντίληψη του χώρου. Το σύνδρομο προκαλεί και παραμορφώσεις στο πρόσωπο του ασθενούς κάτι που επιδρά αρνητικά στην ψυχολογία του.
Πώς μπορεί να διαγνωστεί και πώς μπορεί να θεραπευτεί το σύνδρομο;
Το σύνδρομο αν είναι σε προχωρημένη κατάσταση μπορεί να διαγνωστεί από την πρώτη κιόλας ματιά λόγω της μορφής των ματιών. Αν τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα τότε η διάγνωση μπορεί να γίνει με απλά τεστ. Αυτά τα τεστ στην ουσία διεγείρουν τις κόρες των ματιών. Αν αυτές κινούνται με τον ίδιο τρόπο ανεξάρτητα από τα ερεθίσματα που δέχεται μόνο η μια από αυτές τότε δεν υπάρχει η συγκεκριμένη παθολογία. Όπως αναφέραμε παραπάνω το σύνδρομο Horner δεν είναι από μόνο του μια νόσος. Επομένως δεν υπάρχει άμεση θεραπεία για αυτό. Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι να θεραπευτεί η υποκείμενη νόσος που προκαλεί το σύνδρομο πριν η καταστροφή των αυτόνομων νεύρων να είναι ολοκληρωτική.
Εξερευνώντας το νευρικό σύστημα (Μέρος 1ο)
