Στη εφηβική λογοτεχνία κυριαρχεί εδώ και χρόνια το πλαίσιο της μεσαιωνικής φαντασίας. To μοτίβο των εξεγέρσεων, των αποστολών και των βασιλείων σε πόλεμο μέσα από τα μάτια ενός πρωταγωνιστή κυρίως γένους θηλυκού είναι γνωστό αλλά ποτέ τετριμμένο ή πληκτικό. Την παραπάνω συνταγή ακολούθησε η Κέιλα Κλούβερ, μία έφηβη από το Ουισκόνσιν, η οποία εξέδωσε μόνη της το πρώτο της βιβλίο “Η Κληρονομιά” το 2006 για να ανακαλυφθεί από την Amazon το 2009 και να ακολουθήσουν τα επόμενα βιβλία “Η Πίστη” και “Η Θυσία”.
Το μέλλον μιας γυναίκας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία είναι προκαθορισμένο από τη στιγμή της γέννησής της ασχέτως της τάξης και της οικονομικής της κατάστασης. Για την πριγκίπισσα Αλίρα, η κληρονομιά ενός στέμματος οδηγεί στον απόλυτο εγκλωβισμό παρά στην απόκτηση δύναμης. Όταν ο εχθρός που έμαθε όλη της τη ζωή να μισεί φανατικά επιτίθεται, το βασίλειό της, η κληρονομιά της, βρίσκεται σε πόλεμο. Αλλά ποιο είναι το δίκαιο και το άδικο όταν ποτέ δεν δίνεται η επιλογή να διαλέξεις και να ορίσεις τη μοίρα σου;
Μέσα σε μια εποχή τεράτων μία γυναίκα μαθαίνει να υπάρχει ως αυτόνομο ον, να εναντιωθεί στην παράδοση, το φανατισμό, την απάθεια. Αναζητά τον εαυτό της και μετά συμμάχους. Κυριολεκτικά πολεμά. Ηγείται ενός αγώνα, προτείνει μία άλλη διέξοδο πέρα από το μίσος, αναλαμβάνει καθήκοντα, ενηλικιώνεται απότομα. Μέσα στην εποχή των τεράτων που της επιβάλλουν να σκληρύνει τολμά και ερωτεύεται. Από τα λάθη των παλαιών μαθαίνουν οι νεότεροι, αναβιώνουν τα όσα έχουν πεθάνει με νέα αύρα, διαδίδουν τις δικές τους ιδέες, προτάσσουν ένα νέο τρόπο στάσης απέναντι στη ζωή. Ένα βασίλειο μπορεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες του και μία γυναίκα το πραγματώνει.
Γιατί είναι σημαντικό να αναγνώσει ένας έφηβος την τριλογία; Η Κλούβερ, νέα γυναίκα και η ίδια, αποτυπώνει το δυναμισμό που έχει μέσα της η οποιαδήποτε γυναίκα, ακόμα και εκείνη που φαίνεται να γεννήθηκε στο λάθος μέρος και στη λάθος εποχή. Η θηλυκότητα, η ευαισθησία, η συνείδηση δεν είναι αδυναμίες παρά όπλα. Στην ιστορία της Αλίρα, μία ήρεμη δύναμη που βρισκόταν διαρκώς υπό κηδεμονία, δρα και φέρνει τη μεγαλύτερη αλλαγή χωρίς υλικά μέσα αλλά με πίστη στον εαυτό της και στο σκοπό της. Τα βιβλία, εκτός από το φεμινιστικό στοιχείο διέπονται και από αντιπολεμικά μηνύματα και προβάλλουν τη διαρκή και παντός καιρού ανάγκη για υπέρβαση των κατεστημένων μορφών λογικής και πράξης.
