Η Πάττι Σμιθ έδωσε μια συνέντευξη στην TheGuardian συζητώντας για τη μεγάλη της αγάπη για τα βιβλία και είναι μια φοβερή βουτιά στον κόσμο της. Η Πάττι Σμιθ έχει αποδείξει πως είναι μια γυναίκα που έχει γεννηθεί για την Τέχνη. Η ίδια έχει πει πως είχε ερωτευτεί τα βιβλία, πριν καν μάθει ανάγνωση. Μάλιστα, έχει γράψει και δικά της βιβλία, ενώ της έχει ζητηθεί πολλές φορές να παρουσιάσει πολλά βιβλία σημαντικών συγγραφέων.
Στο προφίλ της στο instagram μπορείς να παρακολουθήσεις τα βιβλία που διαβάζει, τους ανθρώπους που συναντάει και τις αναμνήσεις που μοιράζεται.
Η Πάττι Σμιθ μίλησε για όλα τα βιβλία που την ακολουθούν στη ζωή της και όλα όσα θα ήθελες να μάθεις γι’ αυτήν σαν πραγματική βιβλιοφάγο.
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Μόλις ξεκίνησα το Space Invaders από την Νόνα Φερνάντεζ. Φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και έχει μεταφραστεί από την υπέροχη Natasha Wimmer.
Το βιβλίο που μου άλλαξε τη ζωή
Ο χαρακτήρας της Τζο στο Μικρές Κυρίες καθόρισε την απόφαση μου να γίνω συγγραφέας και να αφήσω όλα τα όνειρα για μια καριέρα σε κάποια άλλη επιστήμη.
Το βιβλίο που εύχομαι να είχα γράψει
Οι Περιπέτειες του Πινόκιο του Κάρλο Κολόντι είναι το τέλειο βιβλίο για κάθε ηλικία. Ασχολείται με τη δημιουργική δύναμη, τον πόλεμο ανάμεσα στο καλό και στο κακό, τη λύτρωση και τη μεταμόρφωση σε ένα αγαπημένο παραμύθι. Το αγαπώ από τότε που ήμουν 7 χρονών και εύχομαι να είχα γράψει κάτι παρόμοιο.
Το βιβλίο που είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στο γράψιμο μου
Το Ημερολόγιο ενός Κλέφτη του Ζενέ Ζαν με το συνδυασμό της αυτοβιογραφίας και του ποιητικού λόγου του, μου έδωσε ένα λογοτεχνικό είδος από το οποίο εμπνεύστηκα.
Το βιβλίο που πιστεύω πως είναι υποτιμημένο
Το Blind Contessa’s New Machine του Γουάλας Κάρεν (γνωστός για τα παιδικά βιβλία που έγραφε) είναι ένα πανέμορφο βιβλίο. Δεν ξέρω πόσο γνωστό είναι, αλλά εγώ το θεωρώ διαμάντι.
Το βιβλίο που με άλλαξε
Το Παιχνίδι με τις Χάντρες του Έρμαν Έσσε δεν με άλλαξε ακριβώς, αλλά επέκτεινε τη σκέψη μου, παρουσιάζοντας μια εξ’ ολοκλήρου καινούργια προσέγγιση με πόσους τρόπους μπορεί να λυθεί ένα πρόβλημα (creative intelligence).
Το τελευταίο βιβλίο που με έκανε να κλάψω
Αφού πρώτα παραδόθηκα στο ατμοσφαιρικό Βιλέτ της Σαρλότ Μπροντέ που με ακολουθούσε παντού, με είχε κατασπαράξει στο τέλος του βιβλίου. Τόσο πολύ που έγραψα ένα μικρό εναλλακτικό τέλος για το βιβλίο.
Το τελευταίο βιβλίο που με έκανε να γελάσω
Το ArtForum του Σεζάρ Άιρα είναι η τελευταία μετάφραση στην τεράστια βιβλιογραφία του. Όλα αυτά τα υπέροχα μικρά βιβλία του είναι φτιαγμένα με πολύ χιούμορ.
Το βιβλίο που δε μπόρεσα να τελειώσω
Διάβαζα το Ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός του Μαρκ Τουέιν όταν ήμουν μικρή. Μου προκάλεσε τέτοιο άγχος που έκανα εμετό. Ποτέ δεν το τελείωσα -και ακόμα δεν το αντέχω.
Το βιβλίο που ντρέπομαι περισσότερο που δεν το έχω διαβάσει
Έχω στην κατοχή μου την τριλογία του Ρόμπερτ Μούζιλ Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιδιότητες για μερικά χρόνια τώρα και ακόμα δεν το έχω ξεκινήσει. Πιστεύω πως ήρθε η στιγμή.
Η πρώτη μου ανάμνηση από βιβλία
Είχα ερωτευτεί τα βιβλία προτού μάθω να διαβάζω. Ήμουν σίγουρη ότι περιείχαν θησαυρό και διαβάζοντας το A Child’s Garden of Verses του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, ανακάλυψα πως είχα δίκιο τελικά.
Το βιβλίο που δίνω για δώρο
Το The Children’s Crusade του Marcel Schwob, επειδή είναι τόσο υπέροχο.
Το βιβλίο για το οποίο θα ήθελα να με θυμούνται
Για το Woolgathering, καθώς είναι η πιο αυθεντική έκφραση της φαντασίας μου.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2019.
