Την Δευτέρα 2 Οκτωβρίου, οι εκδόσεις Ίκαρος καλωσόρισαν το νέο μήνα με την κυκλοφορία πέντε νέων βιβλίων. Περισσότερες πληροφορίες για τους συγγραφείς και το ίδιο βιβλίο, αν επιθυμείτε ένα καλό ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Λήθη και Λίνκολν του George Saunders
Πώς ζούμε και πώς αγαπάμε, όταν ξέρουμε ότι όλα αυτά που μας νοιάζουν κάποια στιγμή θα πάψουν να υπάρχουν;
Φεβρουάριος 1862. Ο Αμερικανικός Εμφύλιος μαίνεται, ενώ ο αγαπημένος εντεκάχρονος γιος του προέδρου Λίνκολν βρίσκεται βαριά άρρωστος και, παρά τις προβλέψεις για ανάρρωση, τελικά πεθαίνει.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1862, δύο μέρες μετά τον θάνατό του, ο Γουίλι Λίνκολν κηδεύτηκε σε μαρμάρινη κρύπτη στο κοιμητήριο της Τζόρτζταουν.
Εκείνο το βράδυ, ο Αβραάμ Λίνκολν φθάνει μόνος στο νεκροταφείο, θέλοντας να περάσει χρόνο με το άψυχο σώμα του γιου του. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα φαντάσματα αυτών που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή και αυτών που έχουν πεθάνει, από καιρό, συνυπάρχουν· μια μνημειώδης μάχη πραγματοποιείται για την ψυχή του μικρού Γουίλι.
Με έναυσμα αυτό το ιστορικό γεγονός, o George Saunders, αφηγείται μια αξέχαστη καλειδοσκοπική ιστορία για την οικογενειακή αγάπη, την απώλεια, αλλά και τις δυνάμεις του καλού και του κακού.
Μετά όμως, μετά -Η ποιητική συλλογή του Γιάννη Μεταξά
ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΕ
Ήταν σ’ απόσταση ψιθύρου.
Κι έτσι νόμιζε πως όλα θα μπορούσε να τα πει.
Χωρίς ν’ ακουσθεί
απ’ όσους βέβαια δεν θα έπρεπε να μάθουνε
το μυστικό προώρως.
Τα χαμηλόφωνα όμως, ακριβώς, τόσο πολύ προφυλαγμένα
και με τα σώματα κοντά να τα μιλάνε
μεγάλη περιέργεια γεννάνε
για όλα αυτά τα έτσι ειπωμένα.
Γι’ αυτό σε απόσταση ψιθύρου όσα λέγονται
τη φαντασία ακόμα πιο πολύ την προκαλούνε.
Μιλάτε δυνατά όσοι θα θέλατε
κάποια να μη φανούν, και ακουσθούνε.
Όταν μίλησε ο χρόνος, χρονικό μιας ζωής της Έφης Σαπουνά-Σακελλαράκη
Η περιγραφή της επιστημονικής διαδρομής του Γιάννη και της Έφης Σακελλαράκη, που περιλαμβάνει ανασκαφές, συγγραφικό έργο και δημοσιεύσεις, ταξίδια για διεθνή συνέδρια, επιτυχίες και απογοητεύσεις, ζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή, τα τεκταινόμενα στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Η συγγραφέας, μέσα από μια μυθιστορηματική αφήγηση, περιγράφει την κοινή τους πορεία και το πώς αισθάνθηκαν, έδρασαν και αντέδρασαν, με συγκεκριμένη λογική, αισθητική και ήθος, μέσα και έξω από τον αρχαιολογικό κόσμο.
Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία της Alpha Bank.
Κρόνακα, του Κυριάκου Μαργαρίτη
Όλες οι ιστορίες που αγάπησα ήταν ποτάμια, θα ήθελα, όμως, αυτήν που αποφάσισα να πω, να τη δείτε σαν θάλασσα: ποιος θα την εξαντλήσει; Οπωσδήποτε όχι εγώ. Tο έχω, όμως, καημό να τη φτάσω και να μπω στο ανεξάντλητο. Αναφέρομαι στο μυστήριο του Λόγου και πάω να το τελέσω στην αυλή μιας παιδικής ηλικίας. Εκεί παρατάσσω τα κάστρα μου, με στάχτες του Άουσβιτς, άμωμα δάκρυα του Τορίνο, χώμα της Πράσινης Γραμμής, στίχους της Σιβηρίας, προσκυνήματα αθωνικά και κάτι περιπάτους στις στοές της Αθήνας. Αν δεν κάνω λάθος, ο αφρός θα λέγεται Κρόνακα, τουτέστιν Χρονικό. Τα άλλα, πιθανώς η αιωνιότητα, ελπίζω να είναι ο βυθός μου.
Η έκδοση πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Κέντρου Τεχνών Κίμωνος.
