Ένα από τα πρώτα πράγματα που ίσως πολλοί από εμάς διδαχτήκαμε στο σχολείο ήταν οι δραματικοί αγώνες της αρχαίας Ελλάδας. Κατά τη διεξαγωγή τους οι διαγωνιζόμενοι ποιητές έπρεπε κάθε μέρα να προσφέρουν στο κοινό τους τρεις τραγωδίες κι ένα σατυρικό δράμα. Μέσα από αυτούς καταφέραμε να ξεχωρίσουμε τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας, τον Ευριπίδη, το Σοφοκλή και τον Αισχύλο, μα και τον μεγάλο μας κωμικό τον Αριστοφάνη. Οι κωμωδίες του είναι διαχρονικές και Μας καλεί στον κόσμο και την εποχή που δημιουργήθηκαν αυτές παρέχοντάς μας πληροφορίες στο τέλος κάθε βιβλίου. Στη σειρά αυτή κυκλοφορούν:
ΟΙ ΒΑΤΡΑΧΟΙ
“Οι Βάτραχοι” είναι μια από τις κωμωδίες του Αριστοφάνη που κέρδισε το πρώτο βραβείο την εποχή που ανέβηκε. Σύμφωνα με το έργο, ο θεός Διόνυσος έχει απογοητευτεί με την κατάσταση του θεάτρου στην Αθήνα καθώς οι μεγάλοι τραγικοί ποιητές έχουν πεθάνει. Έτσι παίρνει την απόφαση να επισκεφθεί τον Κάτω Κόσμο ώστε να φέρει μαζί του πίσω τον καλύτερο από αυτούς. Βλέποντάς τους όμως να φιλονικούν ακόμα και μετά το θάνατό τους για την πρώτη θέση, και μετά από προτροπή του Πλούτωνα, ο Διόνυσος αναλαμβάνει να γίνει κριτής σε ένα διαγωνισμό τραγικών ποιητών στον Κάτω Κόσμο. Η κωμωδία πήρε το όνομά της από το χορό των βατράχων που εμφανίζονται μια και μοναδική φορά στη διάρκεια του έργου και παρουσιάστηκε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 405 π.Χ., ένα χρόνο πριν τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου.
ΠΛΟΥΤΟΣ
“Ο Πλούτος” είναι η τελευταία από τις κωμωδίες που διασώθηκαν. Μέσα από το κείμενο αυτό ο Αριστοφάνης δεν επιδίωξε την ευθεία κριτική απέναντι σε πρόσωπα, όπως συνήθιζε σε άλλα έργα του, παρά σε καταστάσεις της καθημερινότητας. Ο πολίτης Χρεμύλος, μαζί με τον δούλο του Καρίωνα, περιθάλπουν το θεό Πλούτο τον οποίο ο Δίας τύφλωσε σε παιδική ηλικία, με αποτέλεσμα αυτός να μη μπορεί να προσφέρει σε δίκαιους στους σοφούς και τους έντιμους. Μόλις όμως ξαναβρεί την όρασή του, με τη βοήθεια του Χρεμύλου, στερεί τα πλούτη από τους κακούς αυτού του κόσμου και τα δίνει σε αυτούς που τα αξίζουν πραγματικά. “Ο Πλούτος” γράφτηκε το 388 π.Χ. και σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη Νεότερη στην Αττική κωμωδία.
ΟΡΝΙΘΕΣ
Συχνό φαινόμενο στις κωμωδίες του Αριστοφάνη είναι οι αναφορές στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Οι “Όρνιθες” γράφτηκαν σε μια περίοδο που ο ποιητής είχε απογοητευτεί από την εξέλιξή του και παρουσιάστηκαν το 414 π.Χ. στα Διονύσια χαρίζοντάς του το δεύτερο βραβείο. Οι πρωταγωνιστές του έργου, ο Πεισθέταιρος κι ο Ευελπίδης, προσπαθούν να βρουν έναν τσαλαπετεινό ο οποίος θα τους προτείνει την καλύτερη και πιο ήρεμη πόλη για να ζει κάποιος. Όταν ούτε το ίδιο έχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, η τριάδα, μαζί με τη βοήθεια των πουλιών, να ιδρύσει αυτή την πόλη ανάμεσα στη γη και στον ουρανό. Πριν όμως προλάβει να ξεκινήσει το χτίσιμό της, καταφθάνουν τα πρώτα προβλήματα με όλους όσους θέλουν να εκμεταλλευτούν τη νέα κατάσταση…
ΕΙΡΗΝΗ
Από τη σειρά δε θα μπορούσε να λείψει το πιο διαχρονικό κατά τη γνώμη μου έργο όλων των εποχών που αν και συγκαταλέγεται στις κωμωδίες φέρνει στο φως μια πολύ σκοτεινή αλήθεια. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα Μεγάλα Διονύσια το 421 π.Χ. κι απέσπασε το δεύτερο βραβείο. Ο αμπελουργός Τρυγαίος, μην αντέχοντας άλλο τον πόλεμο ανάμεσα σε Αθήνα και Σπάρτη, αποφασίζει να θρέψει ένα σκαθάρι και να ανέβει με αυτό στον Όλυμπο για να ζητήσει ακρόαση από τους θεούς. Εκείνοι όμως, θυμωμένοι με τους ανθρώπους έχουν εγκαταλείψει το σπίτι τους αφήνοντας τον Ερμή πίσω για να κάνει τις τελευταίες ετοιμασίες. Ο Ερμής εξηγεί στον Τρυγαίο ότι ο Πόλεμος έχει φυλακίσει την Ειρήνη σε μια σπηλιά ενώ σκοπεύει να λιώσει όλες τις πόλεις μέσα στο τεράστιο γουδί του. Το πρόβλημα είναι πως οι άνθρωποι έχουν χάσει το γουδοχέρι του (εννοώντας τους στρατηγούς των Αθηναίων και των Σπαρτιατών Κλέωνα και Βρασίδα που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου). Μετά την αποχώρηση του Πολέμου ο Τρυγαίος με τους συμπολίτες του ελευθερώνουν την Ειρήνη και μαζί της την Οπώρα και τη Θεωρία. Η Θεωρία πηγαίνει στη Βουλή ενώ ο Τρυγαίος και η Οπώρα παντρεύονται. Πριν το γάμο τους φτάνουν διάφοροι έμποροι όπλων οι οποίοι στο τέλος μαθαίνουν πώς να τα χρησιμοποιούν τώρα που δεν υπάρχει πόλεμος.
Μπορείτε να βρείτε τη σειρά “Οι κωμωδίες του Αριστοφάνη” κάνοντας κλικ εδώ.
