«Πατέρας μου ο Φεδερίκο Γκαρθία Ροδρίγεθ. Μητέρα η Βιθέντα Λόρκα Ρομέρο. Γεννήθηκα στο Φουέντε Βακέρος, χωριουδάκι βαλμένο στο κέντρο της κοιλάδας της Γρανάδας»
Έτσι ξεκινούσε ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα το αυτοβιογραφικό του σημείωμα κάπου στα 1929 με 1930.
Έτσι ακριβώς ξεκινάει και το βιβλίο της «Χίλιες ερωτικές στιγμές στο έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα» η συγγραφέας Αγαθή Δημητρούκα. (εκδόσεις Πατάκη). Είναι ένα συνονθύλευμα στίχων και αποσπασμάτων με κεντρικό τους άξονα τον έρωτα στο έργο του Λόρκα και με παράλληλη παράθεση ισοδύναμων μότο από την ελληνική γραμματεία στην έναρξη κάθε κεφαλαίου.
«Αβυσσαλέο το ερωτικό πάθος στο έργο του Ισπανού ποιητή, με την υπερθυμία στο χείλος και τον σπαραγμό στο βάθος της αβύσσου ταυτόχρονα» γράφει η συγγραφέας.
Ας τολμήσουμε μια αναγνωστική βουτιά στις 10 πιο ερωτικές στιγμές του Λόρκα:
1.«Στη σημαία της Ελευθερίας κέντησα τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής μου»
2.«Φιλί που ενώνεις τις ψυχές με αλυσίδες πιο γερές κι από εκείνες του Προμηθέα, ο ήχος σου είναι ο ρυθμός του έρωτα»
3.«Μα η καρδιά μου μαραίνεται χωρίς φιλιά και θα πεθάνει μια ξάστερη νύχτα διψώντας για έρωτα…»
4.«Κακότυχος εγώ, που έχω έναν έρωτα ανέφικτο που είναι θάνατος τις νύχτες μου δίχως τέλος»
5.«Νύχτες του Ιουλίου στην Ανδαλουσία του αίματος, εσείς με κάνετε να πεθαίνω από νοσταλγία και πόθο. Νύχτες γεμάτες έρωτα, οι μυρωδιές σας και οι ήχοι σας με κάνουν να λιποθυμώ από πάθος»
6.«Τον Ιούλιο τ’αστέρια λάμπουν περισσότερο κι οι νύχτες ανάβουν από αθάνατο πάθος».
7.«Και χαράζει στο τοπίο την κόκκινη ετυμηγορία ενός ανέφικτου έρωτα»
8.«Νιώθω στη σάρκα μου την ακατάσβεστη φωτιά της αμαρτίας. Οι εσωτερικές μου θάλασσες μείνανε δίχως παραλίες»
9.«Δεν σταματώ μπροστά στο απαγορευμένο, απλώς πέφτω πάνω του»
10.«Καρδιά μου πότε θα κλείσουν οι πύρινες πληγές σου; Πότε θα πάψεις να υποφέρεις;»
10+1.«Ο μεγάλος έρωτας δεν τραγουδιέται»
Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα είναι ίσως από τους πιο σημαντικούς ερωτικούς ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πάντα μιλούσε για τον απόλυτο έρωτα, για το ανυπέρβλητο πάθος γι’ αυτό που δεν έχει αρχή και τέλος, που σε μια στιγμή σε εκτοξεύει στην άκρη του ουρανού και την άλλη σε βυθίζει στο μαύρο έρεβος της αβύσσου. Κανείς ποτέ δε μπόρεσε να ορίσει τον έρωτα…γιατί ο έρωτας δεν ορίζεται…ποιος είναι τόσο ανόητος ώστε να τον ορίσει…ο Λόρκα, τουλάχιστον όμως, του αφιέρωσε μια ολόκληρη ζωή και ιερά τον άγγιξε!
