Οι λογοτεχνικοί χαρακτήρες καθίστανται κομβικής σημασίας για την σχέση που αναπτύσσει ο αναγνώστης με οποιοδήποτε λογοτεχνικό έργο, καθώς αυτό που μας ελκύει σε κάθε αφηγηματικό κείμενο που διαβάζουμε, δεν είναι άλλο παρά αυτές οι λογοτεχνικές προσωπικότητες, τις οποίες οι συγγραφείς χάρη στην εξαιρετική λογοτεχνική τους σμιλεύουν με προσοχή, κάνοντας μας άλλοτε να τις αγαπήσουμε ή να τις μισήσουμε, άλλοτε να τις ονειρευτούμε κι άλλοτε να ταυτιστούμε με αυτές, ενώ ακόμα μερικές φορές δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης ή διαφωνίας με τους βιβλιοφάγους φίλους μας.
Τα φανταστικά ταξίδια που ονομάζονται βιβλία, λοιπόν, σαν μια μικρογραφία της ζωής, ακόμα κι αν διαδραματίζονται σε παρελθοντικούς χρόνους ή φανταστικές εποχές, δεν παύουν να σκιαγραφούν χαρακτήρες, βασιζόμενα στην ανθρώπινη συμπεριφορά με αποτέλεσμα εκτός από συμπαθείς, συχνά αρκετοί λογοτεχνικοί χαρακτήρες να μας γίνονται και αντιπαθείς.
Εμείς συγκεντρώσαμε από γνωστά- και πλέον κλασικά- λογοτεχνικά έργα ορισμένους λογοτεχνικούς χαρακτήρες που, παρά το γεγονός πως δεν αποτελούν τους “κακούς” της υπόθεσης, λατρεύουμε να τους… μισούμε.
• Σκάρλετ Ο’ Χάρα από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» της Μάργκαρετ Μίτσελ
(Πηγή Εικόνας: www.livanis.gr)
Τι κι αν αποτελεί την πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος; Η αρχικά ματαιόδοξη κι εγωκεντρική έφηβη Σκάρλετ, η οποία στην συνέχεια τρέπεται σε μια εξίσου ματαιόδοξη και ύπουλη ενήλικη, που δεν διστάζει να κλέψει τον αρραβωνιαστικό της αδερφής της και μοιάζει αδιάφορη μπροστά στους θανάτους των συζύγων της, επάξια κερδίζει μια θέση σε αυτήν την λίστα, καθώς δύσκολο κανείς να συμπαθήσει τον κρύο, χειριστικό και αρκετά νάρκισσο χαρακτήρα της.
• Ντόριαν Γκρέυ από το «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ» του Όσκαρ Ουάιλντ
(Πηγή Εικόνας: www.metaixmio.gr)
Άλλος ένας πρωταγωνιστικός λογοτεχνικός χαρακτήρας ο οποίος δεν θα μπορούσε να παραλειφθεί, καθώς αν έπρεπε κανείς να συμπυκνώσει το νόημα του συγκεκριμένου μυθιστορήματος σε μια φράση, αυτή δεν θα ήταν άλλη παρά …”μην είσαι σαν τον Ντόριαν Γκρέυ”. Πουλάει την ψυχή του για αιώνια νιάτα και συμπεριφέρεται απαίσια σε όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στην ζωή του, διδάσκοντάς μας πως ακριβώς δεν πρέπει να είμαστε.
• Καρολάιν Μπίνγκλεϊ από την «Περηφάνια και Προκατάληψη» της Τζέιν Όστιν
(Πηγή Εικόνας: www.dioptra.gr)
Η αλήθεια είναι πως πολλοί από τους αναγνώστες αυτού του ευρέως γνωστού μυθιστορήματος της Τζέιν Όστιν αντιπαθούν τόσο την Λίντια όσο και την Κίτι Μπένετ, πράγμα που ως ένα βαθμό καθίσταται κατανοητό. Η πλούσια Καρολάιν, όμως, φαίνεται να είναι η πραγματικά αντιπαθέστατη όλων, αφού τα συνεχή παράπονα για την οικογένεια Μπένετ και η επιθυμία της να αποτρέψει τους πάντες από τον έρωτα, δεν δύνανται παρά να προκαλέσουν αντιπάθεια.
• Τομ Μπιουκάναν από τον «Υπέροχο Γκάτσμπυ» του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ
(Πηγή Εικόνας: www.patakis.gr)
Παρόμοια, πολλοί αναγνώστες του «Υπέροχου Γκάτσμπυ» μισούν την Ντέιζι Μπιουκάναν. Όμως, γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο όταν απλά μπορούν να μισήσουν τον Τομ; Πλούσιος, αλαζόνας, ρατσιστής, ιδιαίτερα βάναυσος κι αδιάφορος για την ευτυχία της Ντέιζι, αναντίρρητα συγκεντρώνει πολλά χαρακτηριστικά άξια του μίσους μας.
Εσείς ποιους λογοτεχνικούς χαρακτήρες λατρεύετε να μισείτε;
Πηγή κεντρικής Εικόνας: britannica.com
