Λέμε πολύ συχνά ότι στα απλά πράγματα κρύβεται η ευτυχία. Οι περισσότεροι, όμως, από εμάς δεν το καταλαβαίνουμε μέχρι κάποια στιγμή. Μέχρι τη στιγμή που θα έρθει κάτι και θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μας. Ώσπου να συμβεί κάτι που θα μας “ταρακουνήσει” και θα αλλάξει πολύ τη ρουτίνα μας , όπως συμβαίνει τώρα με τον κορονοϊό. Μόνο σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα τα δεδομένα μας μπορούν να γίνουν ζητούμενα από τη μια στιγμή στην άλλη. Μόνο τότε είναι που όλα τα απλά αποκτούν το νόημα που τους αξίζει.
Έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις πόσο πολύτιμα είναι για σένα το σπίτι, η οικογένεια, οι φίλοι, η υγεία, η δουλειά σου… Σκέφτεσαι πόσο σημαντικό είναι να αφιερώνεις χρόνο σε όλα όσα αγαπάς και η δύσκολη καθημερινότητα δεν σου επιτρέπει. Συνειδητοποιείς πόση σημασία έχουν κάποια καθημερινά πράγματα, στα οποία πολλές φορές δεν δίνουμε σημασία. Ένας καφές ή ένα γεύμα έχοντας δίπλα τους ανθρώπους σου, ένας περίπατος, μια συζήτηση, ένα βιβλίο, ένα παιχνίδι. Εκτιμάς το να μπορείς να μείνεις σπίτι σου, το να είσαι με ανθρώπους που αγαπάς, το να είσαι υγιής. Καταλαβαίνεις ότι, όντως, στα απλά κρύβεται η ευτυχία.
Κάθε δύσκολη κατάσταση έχει κάτι καλό να σε διδάξει. Η κατάσταση που ζούμε τώρα (καραντίνα) σου δίνει την ευκαιρία να προστατεύσεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου. Να περάσεις χρόνο στο σπίτι σου, μαζί με τους ανθρώπους σου ή ακόμα και με τον εαυτό σου. Σου δίνεται ο χρόνος να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν, αλλά υπό κανονικές συνθήκες δεν προλαβαίνεις. Σου δίνεται ο χρόνος να σκεφτείς και να αλλάξεις τον τρόπο που έβλεπες και αντιμετώπιζες τα πράγματα μέχρι τώρα. Έχεις την ευκαιρία να βγεις καλύτερος και δυνατότερος άνθρωπος μέσα από όλο αυτό!
Σταμάτα, λοιπόν, να γκρινιάζεις για όλα αυτά που δεν έχεις και δεν μπορείς να κάνεις αυτό τον καιρό. Να είσαι ευγνώμων για όλα όσα ήδη έχεις και να θυμάσαι ότι στα απλά κρύβεται η ευτυχία. Σκέψου πως κάποιοι συνάνθρωποι μας δεν έχουν καν στέγη για να μείνουν ή δεν διαθέτουν τα απαραίτητα αγαθά για να επιβιώσουν ή περνούν αυτές τίς δύσκολες στιγμές ολομόναχοι. Σκέψου πως κάποιοι συνάνθρωποι μας πρέπει να βρίσκονται στη δουλειά τους, μακριά από την οικογένειά και την ασφάλεια του σπιτιού τους, για να εξυπηρετούν όλους τους υπόλοιπους.
