Όλοι έχουμε, πιστεύω, έναν άνθρωπο που αποκαλούμε ξεχωριστό. Έναν άνθρωπο που βασιζόμαστε σε αυτόν, τον εμπιστευόμαστε τυφλά.
Με τον άνθρωπο αυτό έχουμε πολλές αναμνήσεις, καλές ή κακές. Έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας, αφού αποτελεί κάποιο πρότυπο για μας. Είναι ο άνθρωπος που θα σου πει την αλήθεια όπως είναι.
Βασίζεσαι σε αυτή την αλήθεια.
Και αν πέσεις, είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα τρέξει να σε σηκώσει και θα πονέσει, κρυφά, μαζί σου. Και ας γελάσει λίγο πρώτα.
Μα το κακό είναι ότι μας βγάζουν πάντα όλα τα αληθινά μας συναισθήματα. Και λέω κακό γιατί πέρα των όμορφων συναισθημάτων, υπάρχουν και αυτά που δημιουργούνται λόγω πίεσης, απογοήτευσης, στεναχώριας.
Τα συναισθήματα αυτά, μας οδηγούν στο να ξεσπάσουμε στον ξεχωριστό άνθρωπο. Θα μιλήσουμε με ένταση, θα πούμε λόγια που δεν εννοούμε, θα κλάψουμε, θα βρίσουμε, θα λυγίσουμε μπροστά του. Και όλα αυτά γιατί ξέρεις πως ο άνθρωπος αυτός, ο ξεχωριστός, σε αγαπά χωρίς περιορισμούς.
Είναι λίγο άσχημο να θεωρούμε δεδομένη την αγάπη και την αφοσίωσή του, μα επειδή τα συναισθήματα είναι αμοιβαία, κάπως συγχωρούμαστε.
Ας σκεφτόμαστε διπλά και τριπλά πριν ξεστομίσουμε λόγια που δε μπορούμε να πάρουμε πίσω γιατί είναι ο τελευταίος άνθρωπος στη Γη που θέλουμε να πληγώνουμε. Μα το κάνουμε τόσο εύκολα.
Τόσο εύκολα ξεχνάμε ότι πιστεύουν σε εμάς και μας «πιέζουν» για καλό μας. Μας «πιέζουν» να επιτύχουμε, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Μπορεί εκείνη τη στιγμή να μοιάζει πίεση αλλά όταν αντιληφθούμε την αγάπη και την πίστη τους, που κρύβονται πίσω από όλη αυτή την προσπάθειά τους, εμπιστευόμαστε όλο και περισσότερο τον ξεχωριστό άνθρωπο.
Καμιά φορά νιώθω ότι είναι ένας άγγελος που βρέθηκε στη γη αποκλειστικά για εμένα. Μόνο για να με προστατεύει, να με αγαπά και να μου χαρίζει ασφάλεια. Υπέροχα συναισθήματα. Να επενδύει στα όνειρά μου και να με βοηθά, πνευματικά, να τα πραγματοποιώ.
Αυτό είναι ο ξεχωριστός μου άνθρωπος, ένας άγγελος.
Τον αγαπώ και με αγαπά και αυτό δε θα αλλάξει ποτέ. Ακόμα και αν καταρρεύσει η ανθρωπότητα και ολόκληρος ο κόσμος μου, ο ξεχωριστός μου άνθρωπος θα είναι εκεί. Πάλι εκεί. Πάντα εκεί.
Για εμένα ο άνθρωπος αυτός είναι η μαμά μου. Το πρότυπο, η έμπνευση, και το στήριγμά μου.
Για εσένα;
