Όπως γνωρίζατε οι περισσότεροι και ελπίζω να βρήκατε το χρόνο να αξιοποίησατε την ευκαιρία, την προηγούμενη εβδομάδα ο κινηματογράφος είχε την τιμητική του. Είχε γιορτή. Με χαρά είδα ανθρώπους σε μεγάλες ουρές να πάρουν εισιτήρια. Είχα καιρό να δω τέτοια ανυπόμονα βλέμματα μέχρι να ξεκινήσει το έργο και κατά την έξοδο άνθρωποι να συζητάνε για την εξέλιξη της υπόθεσης της ταινίας και το χτίσιμο των χαρακτήρων. Αυτό θα πει γιορτή του κινηματογράφου.
Τον τίμησα και εγώ με πάθος. Δύο ταινίες back2back, εκ των οποίων η μία ήταν “Για την Κιάρα“(“A Chiara”). Ιταλικογαλλική παραγωγή του Γιόνας Καρπινιάνο. Η ταινία άνοιξε το φετινό Φεστιβάλ των Καννών και έχει ήδη ανοίξει δρόμο προς τα βραβεία. Μέχρι στιγμής έχει λάβει το Βραβείο Καλύτερης ταινίας στο ίδιο φεστιβάλ όπως και της Ζυρίχης. Ενώ, η πρωταγωνίστρια Σουάμι Ρότολο ήδη στη πρώτη της ταινίας , κέρδισε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο φεστιβαλ Les Arcs και του Καΐρου.
Λίγα λόγια για την υπόθεση
Η ιστορία ξεκινάει με πλάνα από την ήσυχη και συνάμα ευτυχισμένη καθημερινή ζωή της οικογένειας της Κιάρας. Η Κιάρα είναι το μεσσαίο παιδί της οικογένειας, μόλις 15 ετών. Όλοι μαζί η οικογένεια βρίσκεται μαζί για να γιορτάσει τα 18α γενέθλια της μεγάλης κόρης της οικογένειας. Βεβαίως η Κιάρα ζει και προσθέτει μία ακόμη ευτυχισμένη οικογενειακή στιγμή στο “κουτί των αναμνήσεων”, μέχρι να αρχίζει να βιώνει κάποια περίεργα περιστατικά.
Την επόμενη μέρα τα ίχνη τους πολυαγαπημένου της πατέρα. Τελειωτικό χτύπημα αποτελεί η είδηση από την τηλεόραση λίγο αργότερα ότι εκρρεμεί ένταλμα σύλληψης για εκείνον για παράνομη διακίνηση. Η μαμά της τη διαβεβαιώνει ότι είναι καλά. Προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, ποια είναι η αλήθεια για τον πατέρα της. Ωστόσο όλοι την αντιμετωπίζουν σαν παιδί, υπεκφέυγουν, απαντάνε με μισολόγα. Συνεπώς αποφαφίζει να ξεσκεπάσει την αλήθεια μόνη της. Ξεκινά έτσι ένα ταξίδι ενηλικίωσης στη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζει κάποιος στα προάστια της Καλαβρίας στον Ιταλικό Νότο.
Ανακλύπτει τελικά ότι δε γνώριζε πολλά πράγματα για την οικογένεια της. Όσο πιο πολλά όμως μαθαίνει, μεταβαίνει σε πράξεις που επηρεάζουν και το δικό της μέλλον. Οπότε φτάνει σε ένα σταυροδρόμι. Είναι αυτό το περιβάλλον κατάλληλο για εκείνη ή αν υπήρχε κάποια ευκαιρία θα έφευγε μακριά;
Με μια πιο κριτική ματιά
Ο Γιόνας Καρπινιάνο μέσω της Κιάρα, μιλάει για πραγματικές ιστορίες των ανθρώπων που ζουν στις όχι τόσο τουριστικές περιοχές της Ιταλίας. Εκεί όπου η επιβίωση και η ζωή δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις γκαννκστερικές συμμορίες. Οι νέοι δεν έχουν πολλές ευκαιρίες σε μια φυσιολογική ζωή μακριά από τα ναρκωτικά και το έγκλημα. Αυτή την αλήθεια θέλει να “φωτίσει” ο Καρπινιάνο. Αν κρίνουμε, μάλιστα, και την ήδη αναγνώριση της αστο Φεστιβάλ των Καννών, μάλλον το κατάφερε πολύ καλά.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο επίσης της νατουραλιστικής απόδοσης, είναι ο σκηνοθέτης συμπεριέλαβε άτομα από την οικογένεια της πρωταγωνιστριας να συμμτέχουν στην ταινία. Ως εκ τούτου ο πατέρας της, Claudio Rotolo, έχει τον ίδο ρόλο και στη ταινία. Το ίδιο ισχύει και για τις δυο της αδερφές της, Grecia Rotolo και Giorgia Rotolo. Εκτός από την εμφανισιακή ομοιότητα, η ήδη υπάρχουσα μεταξύ τους οικειότητα βοήθησε στο να βγει προς τα έξω μία οικογενειακή ατμόσφαιρα που συνάδει με την πλοκή του έργου.
Για την Κιάρα (A Chiara αλά ιταλικά) αυτή την εβδομάδα.
Μέχρι την επόμενη γιορτή του κινηματογράφου,
Ραντεβού στα σινεμά. Καλές προβολές.
Μαρία
Χ
