Τι είναι άραγε η διαταραχή μετατραυματικού στρες ;
Η διαταραχή μετατραυματικού στρες προκαλείται από ένα τραυματικό γεγονός. Ένα βίαιο προσωπικό συμβάν, όπως ο βιασμός, η ληστεία, ένα τροχαίο ατύχημα, μια φυσική καταστροφή (π.χ. φωτιά) κλπ. μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Το άτομο με διαταραχή μετατραυματικού στρες τείνει να αναβιώνει ξανά το συμβάν μέσω της εικόνας, της ανάμνησης και του εφιάλτη (flashbacks). Παρουσιάζει επίμονα συμπτώματα υπερεγρήγορσης, όπως υπερεπαγρύπνηση και υπέρμετρη αντίδραση στο ξάφνιασμα. Επίσης, κύριο χαρακτηριστικό της διαταραχής αποτελούν και τα συμπτώματα αποφυγής: Το άτομο αποφεύγει οτιδήποτε θυμίζει το τραυματικό του συμβάν, όπως περιοχές, δρόμους κλπ.
Η διαταραχή μετατραυματικού στρες επηρεάζει και την καθημερινότητα του ατόμου, καθώς παρουσιάζει επαναλαμβανόμενες αλλαγές διάθεσης και μειωμένη ευχαρίστηση. Το άτομο τείνει να κλείνεται στον εαυτό του και να απομακρύνεται από οικεία του πρόσωπα.
“Τα δύσκολα πέρασαν τώρα. Ηρέμησε. Είσαι καλά και όλα τα άλλα θα τα αντιμετωπίσεις”.
“Και αν κάποιος κοιτούσε την κατάσταση απ’έξω, όντως φαινόμουν καλά αλλά δεν ήμουν. Οι ίδιες σκηνές “έπαιζαν” στο μυαλό μου ξανά και ξανά χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα για να τις σταματήσω. Τα βράδια μου ποτέ ξανά δεν ήταν ήρεμα. Με τάραζε το σκοτάδι και οι εφιάλτες μου ήταν τόσο έντονοι, λες και τους ζω στην πραγματικότητα. Φοβόμουν τους ανθρώπους γύρω μου και κάθε μου βήμα μου φαινόταν βουνό. Λες και μαθαίνω να περπατάω στους δρόμους από την αρχή. Λες και μαθαίνω να εμπιστεύομαι από την αρχή. Δεν είχα τον έλεγχο του εαυτού μου, καταλαβαίνεις; Ήμουν εγώ, μα δε μου έμοιαζα καθόλου. Προσπάθησα πολύ και ακόμα προσπαθώ”.
Το άτομο που βιώνει διαταραχή μετατραυματικού στρες νιώθει ανίκανο να αφήσει πίσω του αυτό το βίαιο συμβάν που τον στοιχειώνει στην καθημερινότητά του. Αισθήματα λύπης, φόβου και ενοχής είναι αυτά που συνήθως κατακλύζουν το άτομο μη μπορώντας να τα αντιμετωπίσει. Το άτομο νιώθει μόνο του. Του φαίνεται μάταιο να μιλήσει σε κάποιο κοντινό του πρόσωπο για ό,τι του συμβαίνει, αφού όπως συχνά λέει “Δεν μπορείς να καταλάβεις πώς νιώθω”.
Κρίνεται απαραίτητο για το άτομο να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας και μέσω θεραπείας τελικά να ανακουφιστεί από οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα.
