Ενόσω βρισκόμαστε σε καραντίνα με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης του COVID-19, οι χρηματοοικονομικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο τρέχουν. Στόχος της Ευρώπης και των οργάνων της δεν είναι άλλος από την «επόμενη μέρα». Το τρέχον lockdown θα φέρει οικονομική ύφεση. Η Ευρώπη, απέναντι σε μία οικονομική απειλή, πρέπει να εισέλθει οχυρωμένη και πάνοπλη στη μάχη της δημοσιονομικής κρίσης που θα φέρει το τέλος της καραντίνας.
Σε μία ένωση, η οποία απαρτίζεται από ετερόκλητα οικονομικά μέλη, είναι δύσκολη η επίτευξη ενός αμοιβαίου, από άποψη μέτρων και ομόφωνου σχεδίου. Η ύφεση ενδέχεται να φέρει συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 5%, 10% ή 20% σύμφωνα με προβλέψεις. Η αντανάκλαση της κρίσης αυτής θα επηρεάσει τις χώρες της Ευρώπης ανάλογα με τα ελλείμματα που είχαν προ COVID-19. Πρακτικά αυτό σημαίνει, ότι χώρες με χαμηλά επίπεδα χρέους για το 2019, όπως η Δανία, η Ολλανδία και η Γερμανία θα κρατήσουν την αντιστοιχία χρέους τους κάτω από το 100% του ΑΕΠ τους, ακόμα και με ύφεση της τάξης του 20%. Αντίθετα, χώρες όπως η Ιταλία με μεγαλύτερο χρέος ίσως «δει» το χρέος της να φθάνει το 189% του ΑΕΠ της μέχρι και το τέλος του 2020. Φυσικά, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τις αναστολές πληρωμών και τα άδεια ταμεία που θα συνεχίσουν έτσι μέχρι και το πέρας της καραντίνας. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η οικονομία της Γαλλίας τρέχει στο 65% της πρότερης κατάστασής της.
Η Ευρώπη ετοιμάζεται να απαντήσει στην μετά COVID-19 ύφεση με άμεση οικονομική τόνωση και ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Το μέσο για την ένεση ρευστότητας δεν είναι άλλο από την έκδοση ενός ευρωομολόγου. Η σταθεροποίηση, όμως, των αγορών και των κρατικών οικονομιών με την αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ, δεν είναι απλή υπόθεση. Με την παγκόσμια οικονομία να πλήττεται από υφέσεις, οι διαδοχικές αγορές από την ΕΚΤ θα μπορούσαν να πάρουν χρόνια. Από την άλλη, το οικονομικό πρόγραμμα βοήθειας του ΕΜΣ δεν μπορεί να «σηκώσει» βάρος τέτοιου βεληνεκούς, αναλογικά με τις δυνατότητές του. Εξάλλου, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο για τις οικονομίας κάποιων κρατών.
Η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει μία δημοσιονομική κρίση με πρωτοφανή αμοιβαιότητα μακριά από διαχωρισμούς. Ωστόσο, πολλά κράτη της Ευρωπαϊκής ελίτ παρουσιάζονται απρόθυμα σε μία ενιαία λύση, χωρίς την περαιτέρω επιβάρυνση των κρατών με τα μεγαλύτερα ελλείμματα, που έχουν διέλθει προηγούμενης κρίσης. Τα αποτελέσματα του αποτελέσματα του Eurogroup, είναι μία ακόμη επιβεβαίωση της οικονομικής υπεροχής. Η κρίση που θα φέρει η ύφεση μετά την άρση της καραντίνας του COVID-19 ενδέχεται να επηρεάσει όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά και την Παγκόσμια αγορά και να στοιχίσει το μέλλον της Ε.Ε. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η ενίσχυση του ΕΜΣ σε συνδυασμό με την αύξηση των αγορών από την ΕΚΤ, καθώς και την αμοιβαία κατανομή των χρεών που θα προκαλέσει η πανδημία.
Μία τέτοια κρίση θα συνεχίσει να αφαιρεί ανθρώπινες ψυχές και η ζωή των ανθρώπων παγκοσμίως δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:
“The fiscal consequences of the pandemic ” Ανακτήθηκε από: https://www.bruegel.org/2020/03/the-fiscal-consequences-of-the-pandemic/?fbclid=IwAR0-sNd3miRtVFMp1TxnGbSaFDm2oMNYJ9LNyJ3i8e-MbgW5DnHKOq4Sxa4
SZ: Γερμανική «μινιατούρα» η συμφωνία του Eurogroup”. Ανακτήθηκε από: https://www.kathimerini.gr/1073407/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/sz-germanikh-miniatoyra-h-symfwnia-toy-eurogroup
