Οι μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καλούνται καθημερινά να ανταποκριθούν σε πολλαπλές διαδικασίες οδεύοντας προς την κατάκτηση της γνώσης.
Το ενδιαφέρον των μαθητών για την κατάκτηση της γνώσης αλλά και την καλλιέργεια της προσωπικότητας τους δεν είναι το ίδιο για όλα τα παιδιά. Οι συγκεκριμένοι μαθητές χρειάζονται ένα επιπλέον κίνητρο για να είναι ενεργοί ως προς τη σχολική διαδικασία. Ωστόσο, όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως ηλικίας και σχολικής επίδοσης δείχνουν μεγαλύτερο ζήλο, όταν τους δίνεται ένα ερέθισμα ή ένα κίνητρο.
Στη σχολική πραγματικότητα αυτή η κινητήρια δύναμη μπορεί να είναι η επιβράβευση των μαθητών. Η ενθάρρυνση είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών.
Η επίδραση της επιβράβευσης
Ο σχολικός έπαινος μπορεί να βοηθήσει πολύπλευρα τους μαθητές. Μπορεί να τους βελτιώσει, να τους κινητοποιήσει και να τους απελευθερώσει από τους φόβους τους. Ενδεικτικά, η επιβράβευση ενισχύει:
- την αυτοεκτίμηση
- την προσωπική επιβεβαίωση
- την αναγνώριση της αξίας των μαθητών
- τη συνεχή μαθητική προσπάθεια
- τη συμμετοχή στην τάξη
Ο μαθητής, όταν επιβραβεύεται, κινητοποιείται, δείχνει ενδιαφέρον και προσοχή σε πράγματα που μέχρι πριν του φαίνονταν αδιάφορα ή βαρετά.
Επιπρόσθετα, ο σχολικός έπαινος μπορεί να ενθαρρύνει την ανάπτυξη της ηθικής συνείδησης των μαθητών, διότι τα παιδιά μπαίνουν στη διαδικασία να αναλογιστούν τη συμπεριφορά τους, αν είναι σωστή ή όχι και πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί.
Σχέση εκπαιδευτικού-μαθητή
Η σχέση εκπαιδευτικού-μαθητή είναι πολύ σημαντική και πολλές φορές επηρεάζει τη σχολική διαδικασία και την επίδοση του παιδιού. Είναι μια σχέση η οποία «χτίζεται». Η αμεσότητα του εκπαιδευτικού αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη δημιουργία ενός ευνοïκού κλίματος τάξης.
Η επιβράβευση λειτουργεί θετικά και σε αυτό το κομμάτι. Συγκεκριμένα, ο εκπαιδευτικός, μιλώντας θετικά και επαινώντας τον μαθητή, έρχεται πιο κοντά του και γεφυρώνει την απόσταση που υπάρχει ανάμεσά τους, λόγω της θέσης του καθενός.
Μια θετική προσέγγιση του μαθητή από τον εκπαιδευτικό μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τις ακαδημαïκές του επιδόσεις αλλά και τη συναισθηματική και ψυχολογική τους ανάπτυξη.
Αυτό το αίσθημα εγγύτητας που αναπτύσσεται προσφέρει ενθάρρυνση και ενθουσιασμό στους μαθητές, οι οποίοι μετέπειτα λειτουργούν πιο ενεργά στο αντικείμενο το οποίο διδάσκονται και παρουσιάζουν τα επιθυμητά γνωστικά αποτελέσματα σε μεταγενέστερη φάση.
Όταν ενθαρρύνουμε τους μαθητές, έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και αυτοί τη δική μας. Έτσι, καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε μια σχέση σεβασμού και κατανόησης, η οποία θα ευνοήσει τόσο το μαθητή, όσο και την σχολική τάξη συνολικά. Ακόμα κι αν δεν κατακτήσουν το αντικείμενο του μαθήματος, θα τους προσφέρουμε ευκαιρίες για την ανάπτυξη του αυτοσεβασμού τους και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας τους.
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν στο άρθρο αυτό:
Morgan, N.S. (2009). Διαχείριση συμπεριφοράς στη σχολική τάξη. Αθήνα: Πατάκη.
Alber, S.R., Heward, W.L., & Hippler, B.J. (1999). Teaching middle school students with learning disabilities to recruit positive teacher attention. Exceptional Children, 64, 253-270
