Η Γαλλική Επανάσταση και η Κομμούνα του Παρισιού είναι δύο επαναστάσεις κοινωνικού χαρακτήρα, οι οποίες έλαβαν χώρα στη Γαλλία με κύριο αίτημα την ανατροπή της Μοναρχίας και την εγκαθίδρυση ενός νέου καθεστώτος που θα βασιζόταν στην Δημοκρατία (την εξουσία που γεννάται και ασκείται από τον λαό).
Η Γαλλική Επανάσταση ως ένα από τα καθοριστικά γεγονότα της Δυτικής Ιστορίας ξεκίνησε το 1789 και τελείωσε το 1799. Κυρία αιτία ήταν η ταχεία αύξηση του πληθυσμού, καθώς η αύξηση των θέσεων εργασίας δεν συμβάδιζε με την άνοδο του πληθυσμού, με αποτέλεσμα 8 με 12 εκατομμύρια ανθρώπων να ζουν στη φτώχεια και στην ανέχεια. Επιπλέον όσοι δούλευαν δεν συνεισέφεραν στην πρόοδο και στην ανάπτυξη της οικονομίας καθώς οι τεχνικές των αγροτών ήταν οπισθοδρομικές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε μια αλληλουχία κακών σοδειών, οι οποίες οδήγησαν τον λαό της Γαλλίας στον υποσιτισμό.
Επίσης οι ιδέες του Διαφωτισμού συντέλεσαν στη Γαλλική Επανάσταση, σε συνδυασμό με την δυσαρέσκεια των υπηκόων προς το υπάρχον πολίτευμα, το οποίο θεωρούσαν ως διεφθαρμένο, ανεπαρκές στο θέμα της διακυβέρνησης και τυρρανικό.
Εξάλλου το Παλαιό Καθεστώς (το σύστημα του Βασιλείου και της Μοναρχίας της Γαλλίας) είχε χρεοκοπήσει τη χώρα λόγω του κρατικού χρέους που είχε δημιουργηθεί με τη συμμετοχή σε δαπανηρούς πολέμους για τους οποίους λήφθηκαν δάνεια. Τα αιτήματα από τους δανειστές για την αποπληρωμή των δανείων τη δεκαετία του 1780 στάθηκαν η αιτία για την αγανάκτηση του φορολογημένου λαού όσο και της κυβέρνησης, ώστε να αντραπεί το σύστημα και να εγκαθιδρυθεί η Γαλλική Δημοκρατία.
Όλες αυτές οι αιτίες σηματοδότησαν την αρχή της επανάστασης του γαλλικού λαού, ενώ οι εκατοντάδες χιλιάδες συλλήψεις και η πολιτική του Ροβεσπιέρου (η οποία θεωρήθηκε διεκδικητική για την εξουσία της Γαλλίας και τον οδήγησε στην ανατροπή), οδήγησαν στην αρχή του τέλους της επανάστασης.
Από την άλλη μεριά των επαναστάσεων βρίσκεται η Κομμούνα (Κοινότητα) του Παρισιού, η οποία επαναστάτησε κατά του καθεστώτος που δημιουργήθηκε με το τέλος της Γαλλικής Επανάστασης. Στις 18 Μαρτίου του 1871 ο λαός του Παρισιού ξεσηκώθηκε για την ανατροπή της κυβέρνησης. Όπως η Γαλλική Επανάσταση έτσι και η επανάσταση της Κομμούνας του Παρισιού γεννήθηκε μέσα από το συλλογικό πνεύμα. Με κινητήριο μοχλό την ιδεολογία των σοσιαλιστών και των Αναρχικών, η Κοινότητα οραματιζόταν την πλήρη απαλλαγή του λαού από την τυραννική κυβέρνηση .
Στόχος αυτής της επνάστασης ήταν να μπουν τα θεμέλια για μια νέα εποχή στην οποία όλα τα έθνη και οι λαοί θα ενωθούν και θα διοικήσουν το κράτος. Θεωρήθηκε ως επανάσταση <<του όχλου>> που βάδιζε προς την κατάκτηση των δικαιωμάτων του για ισότητα, ειρήνη και συναδέλφωση.
Η Κομμούνα ή αλλιώς η Κοινότητα του Παρισιού έθεσε τα θεμέλια για όλες τις μετέπειτα επαναστάσεις που καθόρισαν και το μέλλον της δημοκρατίας, καθώς και άλλες έννοιες όπως Αναρχία, Σοσιαλισμός και Αναρχοκομμουνισμός.
Σήμερα όλα τα κράτη και τα έθνη της ανθρωπότητας τείνουν όλο και περισσότερο στην αναθεώρηση της Νομοθεσίας τους, προσπαθώντας να οδηγηθούν σε μια λύση καθοριστική για ένα πιο δημοκρατικό κράτος. Ο απόηχος και τα διδάγματα της Ανεξάρτητης Κομμούνας του Παρισιού έχουν φτάσει ως τις μέρες μας και την καθιστούν πιο επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε, ενώ όλο το εργατικό δυναμικό όλων των δημοκρατικών χωρών έχει θεμελιώσει την αρχή του ενωμένου προλεταριάτου. Όπως πρόσταξαν και οι δύο επικείμενες επαναστάσεις.
Τέλος οι ιδέες που υποστηρίζουμε, ψηφίζουμε και μας βοηθούν να αγωνιζόμαστε έχουν τις βάσεις τους στη Γαλλική Επανάσταση, ενώ οι ιδεολογίες για μια δημοκρατική, απελευθερωμένη κοινωνία στην Κομμούνα του Παρισιού.
Πηγές
World History Encyclopedia, Γαλλική Επανάσταση.(2023). (Ανακτήθηκε από).https://www.worldhistory.org/trans/el/
Κροπότκιν, Π. Η αναρχική Οργάνωση της κοινωνίας (μετάφραση Βασίλης Τομάνος ). Θεσσαλονίκη: Κατσάνος
