Η πολιτική ομάδα των Γιρονδίνων ήταν μια ρεπουμπλικανική ομάδα πολιτικών, μερικοί εκ των οποίων κατάγονταν από τον νομό της Γιρόνδης. Η πολιτική ομάδα των Γιρονδίνων ή αλλιώς οι Γιρονδίνοι, κατείχαν ηγετικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Συγκεκριμένα, ο ηγετικός τους ρόλος βασιζόταν στη Νομοθετική Συνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης και είχε ισχύ από τον Οκτώβριο του 1791 έως και τον Σεπτέμβριο του 1792.
Μέρος της ιδεολογίας τους ήταν αρχικά η σκληρή επίκριση για την αυλή. Στη συνέχεια των αγώνων των Γιρονδίνων, οι πολιτικές τους απόψεις διαμορφώθηκαν ως εξής:
- είχαν σχέση με τον οικονομικό φιλελευθερισμό, ο οποίος απέρριπτε τον κυβερνητικό έλεγχο του εμπορίου ή των τιμών,
- δεν έφταναν στην οικονομική και κοινωνική ισότητα.
Η πολιτική ομάδα των Γιρονδίνων είχε έναν κοινό σκοπό, να ενωθούν εναντίον των Μοντανάρων, οι οποίοι ήταν βουλευτές της αριστεράς. Οι λόγοι που τους οδήγησαν σε αυτόν τον αναταγωνισμό ήταν αφενός οι προσωπικές διαφορές και τα μίση, αφετέρου τα αντίθετα κοινωνικά συμφέροντα.
Υποστηρικτές των Γιρονδίνων ήταν άνθρωποι των επαρχιακών πόλεων αλλά και κάποιοι τοπικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι. Χαρακτηριστικό της ηγεσίας των Γιρονδίνων ήταν η εξάρτησή τους από τα νομαρχιακά διαμερίσματα και όχι το Παρίσι, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να μειώσουν την επιρροή της πρωτεύουσας.
Ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός, που στάθηκε η αφορμή για να τους κατηγορήσει ο λαός ως βασιλικιστές, ήταν ότι στη δίκη του Λουδοβίκου ΙΣΤ’ μερικοί Γιρονδίνοι αντιτάχθηκαν στην εκτέλεση του βασιλιά.
Πάντως, ο λόγος για τον οποίο οι Γιρονδίνοι έχασαν τον ηγετικό τους ρόλο ήταν ότι θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τις ήττες του Γαλλικού Στρατού στον πόλεμο που γινόταν την άνοιξη του 1793. Ένας άλλος λόγος ήταν ότι αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις των Παρισινών εργατών.
Οι παραπάνω λόγοι λοιπόν οδήγησαν σε μια πολιτική εξέγερση εναντίον τους, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, Η εξέγερση ξεκίνησε στις 31 Μαïου και έληξε στις 2 Ιουνίου, με αποτέλεσμα να επέλθει η λήξη της Συνέλευσης των Γιρονδίνων.
Η «τελική πτώση» της πολιτικής ομάδας των Γιρονδίνων προκλήθηκε από την απροθυμία τους να υιοθετήσουν έκτακτα μέτρα για την υπεράσπιση της επανάστασης.
Κύριος εκπρόσωπος των Γιρονδίνων ήταν ο Ζακ- Πιέρ Μπρισό από το όνομα του οποίου, οι αντίπαλοι των Γιρονδίνων τους ονόμαζαν ή αποκαλούσαν Βρισοτίνους. Το όνομα «Γιρονδίνοι» σπάνια χρησιμοποιόταν πριν το 1793, με αποτέλεσμα οι ιστορικοί να διαφωνούν με τον αν πραγματικά αποτελούσαν μια οργανωμένη ομάδα.
Τα μέλη της πολιτικής ομάδας των Γιρονδίνων ήταν κυρίως δικηγόροι, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι. Κατόρθωσαν να προσελκύσουν ως οπαδούς επιχειρηματίες, εμπόρους, βιομήχανους και χρηματιστές. Μέρος της πολιτικής τους ανέλιξης ήταν και το γεγονός ότι το καλοκαίρι του 1793 πολλοί από τους Γιρονδίνους διέφυγαν στις επαρχίες για να οργανώσουν «ομοσπονδιακές» εξεγέρσεις εναντίον της Συνέλευσης, οι οποίες απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό λόγω έλλειψης λαϊκής υποστήριξης.
Τέλος με την πτώση της ηγεσίας των Γιρονδίνων, πολλοί Γιρονδίνοι συλλήφθηκαν. Μάλιστα εκ των συλληφθέντων δικάστηκαν και εκτελέστηκαν με γκιλοτίνα στις 31 Οκτωβρίου του 1793.
Πηγή
Οι Εκδότες της Εγκυκλοπαίδειας Britannica. (2025). Girondin| French Revolutionary Group. Ανακτήθηκε από https://www.britannica.com/topic/Girondin/. (τελευταία πρόσβαση 12-5-2025)
