Η θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου ήταν ένα σύνολο πεποιθήσεων και δοξασιών προς τους θεούς, οι οποίοι είχαν άμεση σχέση με το πολίτευμα του Βασιλείου της Αιγύπτου που ήταν θεοκρατικό. Γενικά η θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου ήταν πολυθεϊστική, ενώ οι Θεοί εκπροσωπούνταν στη γη μέσω των Φαραώ.
Στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων η θρησκεία είχε τεράστια επίδραση καθώς πιστευόταν ότι οι Θεοί γνωρίζουν τα πάντα, γιατί ήταν πανταχού παρόντες. Πίστευαν ότι η αρμονία, που υπήρχε στην καθημερινότητά τους, ήταν θέμα πίστης και λατρείας, γιατί μόνο έτσι θα διατηρούσαν την ουράνια τάξη, η οποία συνέδεε όλα τα πράγματα μεταξύ τους. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως η καθημερινότητα και η ζωή τους πάνω στη γη επηρεάζει την μετά θάνατον αιώνια ύπαρξη.
Ένα όμως αναπόσπαστο κομμάτι των δοξασιών και της τελετουργικής διαδικασίας ήταν η μαγεία. Αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής τους μαγείας ήταν και η μουμιοποίηση των νεκρών. Η μουμιοποίηση ήταν μια διαδικασία ταρίχευσης των νεκρών, ώστε η μετάβασή τους στην μετά θάνατον ζωή να είναι ομαλή. Η δημιουργία της σαρκοφάγου εξυπηρετούσε το γεγονός της αποφυγής της αποσύνθεσης των σωμάτων όταν πέθαιναν. Ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιούσαν την μουμιοποίηση ήταν για να μην διαταραχθεί η κοσμική τάξη μέσω της αποσύνθεσης.
Στην άλλη, αντίθετη πλευρά των θρησκευτικών γεγονότων βρίσκονται οι γιορτές στις οποίες συμμετείχαν όλοι οι άνθρωποι που αποτελούσαν την αιγυπτιακή κοινωνία (πλούσιοι, φτωχοί, σκλάβοι), γιατί μέσω αυτής της συμμετοχής αναγνώριζαν ότι η ζωή του ενός ατόμου είναι αλληλένδετη με κάθε άλλη ύπαρξη του Βασιλείου της Αιγύπτου.
Μία από τις πιο διάσημες γιορτές ήταν η Όμορφη Γιορτή του Wadi, η οποία πραγματοποιόταν για τη ζωή, την πληρότητα και την κοινότητα, ενώ προσεύχονταν κατά τη διάρκεια της γιορτής αυτής για την σωματική ακεραιότητα και την σωματική ζωτικότητα. Η Όμορφη Γιορτή του Wadi πραγματοποιόταν προς τιμήν του Θεού Άμμωνα.
Τα πρόσωπα που εκτελούσαν τα θρησκευτικά τελετουργικά, οι ιερείς, ήταν και άντρες και γυναίκες. Κύρια δουλειά τους ήταν η φροντίδα των Θεών. Το φύλο του ιερέα έπρεπε να ταυτίζεται με το φύλο της θεότητας. Η δουλειά λοιπόν του αρχιερέα ήταν να φροντίζει το άγαλμα του Θεού που βρισκόταν στον ναό, σαν να ήταν ένα άτομο που χρειάζεται σωματική φροντίδα. Πριν την προσέλευση του στον ναό, ο αρχιερέας, έπρεπε να εξαγνιστεί με ένα μπάνιο και να φορέσει καθαρά, λευκά λινά ρούχα και καθαρά σανδάλια. Ωστόσο μόνο ο αρχιερέας είχε στενή επαφή με τον Θεό. Η τελετουργική διαδικασία που ακολουθούσε ένας αρχιερέας ήταν η εξής: αφού οι πόρτες της αίθουσας του ιερού (οι οποίες βρίσκονταν στον εσωτερικό χώρο του ναού) άνοιγαν κάθε πρωί για να μπει φως, το άγαλμα του θεού καθαριζόταν, επικαλυπτόταν και χριζόταν με λάδι. Μετά από αυτή τη διαδικασία οι πόρτες του ιερού έκλειναν και κλειδώνονταν.
Δουλειά των κατώτερων κληρικών ήταν να υποδέχονται τους πιστούς που ήθελαν να προσκυνήσουν. Στα καθήκοντά τους ήταν και η εξυπηρέτηση των αναγκών των προσκυνητών όπως επίσης ήταν και να δέχονται τις προσφορές που έφερνε κάθε επισκέπτης – προσκυνητής προς τιμήν του θεού. Φυσικά το προσκύνημα επιτρεπόταν στους εξωτερικούς χώρους του ναού κι όχι στο εσωτερικό του όπου βρίσκονταν και το άγαλμα της θεότητας.
Η αιγυπτιακή θρησκεία είχε τη βάση της στην πεποίθηση ότι οι θεοί ήταν οι άρχοντες της δημιουργίας και οι θεματοφύλακες της τάξης και της αρμονίας, τόσο της γης όσο και ολόκληρου του σύμπαντος. Η μυθολογία της αιγυπτιακής θρησκείας είναι μυστηριώδης αλλά και μια ιστορική απόδειξη για την θεολογική ερμηνεία των μύθων, των δοξασιών και των πεποιθήσεων των Αιγυπτίων τόσο για τους Φαραώ και την συμπαντική δημιουργία όσο και την λατρεία τους προς τους θεούς και τις θεότητές τους.
Πηγή
Mark, Joshua J. (2016). Αρχαία Αιγυπτιακή Θρησκεία. Ανακτήθηκε από https://www.worldhistory.org/trans/el/1-14280/. (τελευταία πρόσβαση 17/6/2024)
