Οι Αγγλοσάξονες, λαοί γερμανικής καταγωγής, είναι πιθανόν να είχαν λάβει μέρος σε πολέμους στη Συρία κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ., σύμφωνα με τους ειδικούς.
Πιο συγκεκριμένα, είναι πιθανόν ευρήματα από βρετανικούς τάφους να αποδεικνύουν τη συμμετοχή τους στις ευρύτερες στρατιωτικές εκστρατείες του Βυζαντινού στρατού, που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του αιώνα αυτού.
Προκειμένου να λάβουν μέρος στις εκστρατείες, μάλλον, ταξίδεψαν από τη Βρετανία στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Βόρεια Συρία, αν λάβουμε υπόψη τα εξωτικά αντικείμενα, που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές από διάφορες περιοχές της Βρετανίας, η προέλευση των οποίων είναι από τα μέρη αυτά.
Αντίθετα με τις υποθέσεις μέχρι σήμερα, που υποστηρίζουν ότι τα εξωτικά αυτά αντικείμενα είχαν σχέση με το εμπόριο, μία ακαδημαϊκός από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ένας ανώτερος επιμελητής του Βρετανικού Μουσείου υποστηρίζουν ότι, στην πραγματικότητα, πρόκειται για λάφυρα.
Για παράδειγμα, βρέθηκαν προσωπικά αντικείμενα και ασημένιες δραχμές των Σασσανιδών στις περιοχές αυτές, αντικείμενα χαμηλής αξίας, που αντικρούουν την άποψη ότι οποιοδήποτε “μη τοπικό” εύρημα είναι αποτέλεσμα εμπορίου.
Πηγή: caitlingreen.org
Ο επιμελητής του Βρετανικού Μουσείου, Τζον Σίμπσον, δήλωσε ότι δε θα έπρεπε να εξετάζουμε τα ευρήματά μας, όχι μόνο με βάση τις ακαδημαϊκές αρχές και τα σύγχρονα πολιτικά κριτήρια, αλλά με βάση την προέλευσή τους, το ποιόν τους, καθώς και το πώς κατέληξαν σε κάποια περιοχή.
Για την ακρίβεια, ο Σίμπσον υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι που θάφτηκαν με τα αντικείμενα αυτά ήταν στρατιώτες των εκστρατειών αυτών, κατά των Σασσανιδών, μια ιρανική δυναστεία του 6ου αιώνα.
Όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο οι Αγγλοσάξονες έλαβαν μέρος στις εκστρατείες των Βυζαντινών, υπαινίχθηκε πως ήταν ένας συνδυασμός όχι μόνο περιπέτειας αλλά και πλουτισμού, ενώ παράλληλα η ακαδημαϊκή καθηγήτρια μεσαιωνικής ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Χέλεν Τζίτος, υποστήριξε ότι η όλη υπόθεση ανοίγει έναν νέο τρόπο σκέψης, όσον αφορά την πρώιμη μεσαιωνική ιστορία τη Βρετανίας.
Τέλος, αν το συνδυάσουμε με την ιστορία των μαρμάρων του Παρθενώνα, που στεγάζονται στο Βρετανικό Μουσείο, εύκολα γίνεται αντιληπτό πως θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία τους, από τη ζωοφόρο του Παρθενώνα μέχρι το Βρετανικό Μουσείο.
Για την ακρίβεια, ο Τόμας Μπρους ή αλλιώς λόρδος Έλγιν, διπλωμάτης και στρατιωτικός της Βρετανίας, χαρακτηρίζεται ως αρχαιοκάπηλος, αφού άρπαξε τα γλυπτά του Παρθενώνα και τα μετέφερε στις αρχές του 19ου αιώνα στη Βρετανία, εκμεταλλευόμενος την ηγεμονία των Οθωμανών στην Ελληνική επικράτεια.
Ωστόσο, ακόμα και αν υπήρξε φιρμάνι, υπάρχει αμφισβήτηση για το πνεύμα της άδειας, σύμφωνα με Τούρκους ερευνητές το 2019, ενώ η αγγλική κυβέρνηση ψήφισε διάταγμα για την αγορά τους το 1916, στο οποίο διαβάζουμε, μάλιστα, στους όρους πως θα ονομάζονται “Ελγίνεια Μάρμαρα”.
Φυσικά, θα μπορούσε να πει κανείς πως η ύπαρξη των μαρμάρων στο Βρετανικό Μουσείο είναι μία καλή διαφήμιση για την Ελλάδα, καθώς και μία παρακίνηση για τους ξένους να επισκεφθούν το μέρος απ’ όπου αυτά προέρχονται.
Ωστόσο, από τη στιγμή που το ελληνικό κράτος έχει πλέον τις υποδομές, για να τα εκθέσει και να τα συντηρήσει, καλό θα ήταν να γίνουν περισσότερες κινήσεις για την επιστροφή τους.
Πηγές:
Alberge, D. (2024). Anglo-Saxons may have fought in northern Syrian wars, say experts. The Guardian. Ανακτήθηκε από: https://www.theguardian.com(τελεύταια πρόσβαση 20/09/2024)
Κωνσταντίνου, Σ. (2021). “Κ” Story: Τι συνέβη με τα Ελγίνεια μάρμαρα του Παρθενώνα. Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε από: https://www.kathimerini.com(τελεύταια πρόσβαση 20/09/2024)
