Αποτέλεσμα ήταν να κατασκευαστεί και να ναυπηγηθεί ένα πλοίο εντυπωσιακό και μοναδικό για την εποχή εκείνη, η «Συρακουσία», δλδ. η κυρία των Συρακουσών, το οποίο ήταν ταυτόχρονα εμπορικό, επιβατικό και πολεμικό. Η μοναδική περιγραφή του πλοίου σώζεται από τον Μοσχίωνα. Το μήκος του πλοίου ήταν μεγαλύτερο από 80 μέτρα και το πλάτος του περί τα 35 μέτρα. Στην κατασκευή του, που κράτησε 1 έτος, χρειάστηκε ξυλεία όση για την κατασκευή 60 τριηρών(!) και χρησιμοποιήθηκε σκοινί από την Ισπανία, πίσσα από την Γαλλία, ξυλεία από την Αίτνα. Χρησιμοποιήθηκαν υλικά από όλον τον γνωστό, τότε, κόσμο ενώ ο Ιέρωνας δεν ήταν φειδωλός με τα χρήματα για την κατασκευή του.
Η επιδίωξη του Ιέρωνα ήταν να ξεπεράσει κάθε επίτευγμα στη ναυπηγική και γι΄ αυτό επισκεπτόταν καθημερινά το ναυπηγείο, προκειμένου να παρακολουθεί τις εργασίες. Όταν ολοκληρώθηκε μεγάλο μέρος των εργασιών του πλοίου, ο Ιέρωνας διέταξε την καθέλκυση του. Η μεταφορά του στη θάλασσα ήταν αναγκαία. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε μια σπουδαία επινόηση του Αρχιμήδη «ο μοχλός». Η Συρακουσία καθελκύστηκε ημιτελής, με τη βοήθεια του μοχλού, που είχε τη δυνατότητα να ανεβάσει το νερό αποτελεσματικά.
.jpg)
Το πλοίο είχε τρία καταστρώματα και 20 σειρές κουπιών:
- Στο ανώτερο κατάστρωμα ήταν τοποθετημένες πολεμικές μηχανές (καταπέλτες, βαλλίστρες, χελώνες, πύργοι, άγκιστρα κ.ά.) και φρουρείτο από ισχυρό σώμα στρατιωτών.
- Στο μεσαίο κατάστρωμα είχε τα επίσημα διαμερίσματα( 30 τετράκλινα) , πολυτελή λουτρά, έναν ναό της Αφροδίτης στην οποία ήταν αφιερωμένο το πλοίο, γυμναστήρια, βιβλιοθήκη και άλλες εγκαταστάσεις ψυχαγωγίας και αναπαύσεως.
- Στο κατώτερο κατάστρωμα, βρίσκονταν όλοι οι βοηθητικοί χώροι και για τους υπηρέτες, αποθήκες εφοδιασμού, αντλιοστάσιο, δεξαμενές νερού, στάβλοι για τα άλογα, εργαστήρια, φούρνοι, μύλοι και διάφορα άλλα.
Αυτή, η «πλωτή πολιτεία», ήταν ιδιαίτερα δυσκίνητη, λόγω του μεγέθους και δεν υπήρχε στη Μεσόγειο κάποιο λιμάνι να το δεχτεί. Η «Συρακουσία» έκανε ένα μοναδικό ταξίδι, από τις Συρακούσες στην Αλεξάνδρεια το 240 π.Χ, όπου ο Ιέρων έστειλε ως δώρο το πλοίο στον Πτολεμαίο Γ’ γεμάτο σιτηρά, αφού το μετονόμασε σε «Αλεξάνδρεια». Το συγκεκριμένο πλοίο αποτέλεσε το θαύμα της ελληνιστικής ναυπηγικής και απτή απόδειξη της παγκόσμιας πρωτοπορίας της ελληνικής ποντοπόρου Ναυτιλίας από την αυγή του Πολιτισμού έως σήμερα.
Πηγές:
- Athenaeus of Naucratis. «Deipnosophistae». Book 5, Chapter 40.
- Jean MacIntosh Turfa – Alwin G. Steinmayer Jr., «The Syracusia as a giant cargo vessel», International Journal of Nautical Archaeology 28 (1999), 2, 105–125).
