Η ανισότητα των δύο φύλων αποτελεί ένα από τα πολυσυζητημένα και φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα παγκοσμίως. Στον ελλαδικό χώρο η φυλετική ανισότητα δεν συγκαταλέγεται, εμφανώς τουλάχιστον, στα προβλήματα προς άμεση επίλυση, ενδεχομένως λόγω των οξέων οικονομικών προβλημάτων που ταλανίζουν την Ελλάδα. Αν όμως κάποιος αναλογιστεί περιπτώσεις γυναικών που λόγω εγκυμοσύνης χάνουν τη δουλειά τους ή γυναίκες που έχουν επιλέξει να ασκούν ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα, όπως για παράδειγμα οδηγός ταξί και είναι αποδέκτες ειρωνικών και υποτιμητικών σχολίων θα κατανοήσει την υποβόσκουσα σημαντικότητα του ζητήματος. Μάλιστα, έρευνες που έχουν διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια επιβεβαιώνουν την υφιστάμενη ανισότητα. Η Ελλάδα καταλαμβάνει χαμηλή θέση στην κατάταξη των χωρών σχετικά με την ανισότητα των φύλων.
Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: Ποιοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν στα προαναφερθέντα ευρήματα; Η απάντηση είναι πολυδιάστατη με ποικίλες πτυχές. Κατά πρώτον η φύση της πατριαρχίας σύμφωνα με την οποία ο ρόλος της γυναίκας περιορίζεται στη φροντίδα του νοικοκυριού και την ανατροφή των παιδιών. Επίσης, παράγοντας που προωθεί την φυλετική ανισότητα αποτελεί η στερεοτυπική αντίληψη που συνοδεύει το γυναικείο φύλο και διαιωνίζεται έως και σήμερα. Τέτοιου είδους αντιλήψεις προβάλλονται και από τα τηλεοπτικά μέσα, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη. Πιο συγκεκριμένα, η εξιδανικευμένη εικόνα του γυναικείου σώματος και η υπερπροβολή του ως δέλεαρ για το ανδρικό κοινό υπονομεύει αυτόματα τη γυναικεία φύση. Παρομοίως λειτουργεί και μια διαφήμιση με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που πλένει τα πιάτα. Γενικότερα, η θέση της γυναίκας προβάλλεται μονομερώς και βασιζόμενη σε αναχρονιστικές αντιλήψεις. Σύνηθες φαινόμενο που εμμένει ακόμη και στην αναδιοργανωμένη σημερινή κοινωνία είναι η αμφισβήτηση των ικανοτήτων των γυναικών στον εργασιακό τομέα. Στο γεγονός αυτό οφείλεται η περιορισμένη ανέλιξη τους σε θέσεις ισχύος παρά τα επαγγελματικά τους προσόντα.
Με την πάροδο των χρόνων η θέση της γυναίκας σε εγχώριο επίπεδο εξελίσσεται λόγω της θεσμοθέτησης, μέσω της οποίας δίνονται στις γυναίκες ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα με το ανδρικό φύλο που έως τότε ήταν κατά κόρον δέκτης των δικαιωμάτων και των ευκαιριών στο κοινωνικοοικονομικό πολιτικό, και εργασιακό φάσμα. Ωστόσο, οι κατακτήσεις αυτές πολλές φορές παραβλέπονται και καταπατώνται στο βωμό των βαθιά ριζωμένων στερεοτυπικών αντιλήψεων, που ομολογουμένως δεν συνάδουν με τον εκσυγχρονισμό που κυριαρχεί τη σήμερον ημέρα.
Βέβαια, είναι σημαντικό να αναφερθούν και να αναγνωριστούν τα θετικά βήματα που έχουν υλοποιηθεί μεταπηδώντας από τη μια δεκαετία στην άλλη. Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των φύλων την περίοδο 2015-2018 η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει βήματα προόδου. Η ευαισθητοποίηση του ευρέος κοινού και η κινητοποίησή του για δράση ενάντια στις διακρίσεις αλλά και η ενημέρωση των ίδιων των γυναικών σχετικά με τα δικαιώματά τους και τον τρόπο διεκδίκησής τους αποτελούν τη «χρυσή» τομή για την επικράτηση της ισότητας στα δύο φύλα.
Πηγή: isotita.gr/nomothesia/
