Με το ξέσπασμα αντιδράσεων κατά της ολικής απαγόρευσης της έκτρωσης στην Πολωνία, εγείρεται ξανά το θέμα της έκτρωσης και του δικαιώματος των γυναικών σε αυτήν την απόφαση.
Ειδικότερα, η Πολωνία -όντας μια από τις συντηρητικές χώρες σε ζητήματα τέτοιου είδους- ακολουθεί μια αυστηρή πολιτική δίνοντας την δυνατότητα έκτρωσης μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτές είναι, όταν υπάρχει εγκυμοσύνη μέσω βιασμού ή μέσω αιμομικτικής συνουσίας ή όταν υπάρχουν επιπλοκές στην κύηση και η ζωή της γυναίκας βρίσκεται σε κίνδυνο.
Πρόσφατα, η Κυβέρνηση της Πολωνίας θέλησε να ακολουθήσει μια απόλυτη στάση στο θέμα αποκλείοντας ακόμα και αυτές τις περιπτώσεις. Να σημειωθεί πως όσες γυναίκες θέλουν να προβούν σε κατάργηση της εγκυμοσύνης, ταξιδεύουν εκτός συνόρων, συνήθως στη Γερμανία.
Όλα τα παραπάνω συνδέονται με την προσπάθεια των γυναικών να αποκτήσουν εξ ολοκλήρου δικαίωμα στο σώμα τους και να επιλέγουν οι ίδιες για τον εαυτό τους. «My body My choice» είναι το σύνθημα που χρησιμοποιείτο για αυτό το σκοπό, με στόχο να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες περί των δικαιωμάτων τους και μάλιστα ίσως του πρώτιστου, το να μπορούν να αποφασίσουν οι ίδιες για το σώμα τους.
Είναι όμως όλα τόσο απλά; Ναι, ιδανικά το καθολικό δικαίωμα θα ελευθέρωνε τις γυναίκες. Όμως μπορεί να γίνει; Επίσης, ποια θα είναι τα κριτήρια, οι περιορισμοί; Μπορεί ένα κοριτσάκι 14, 15 χρονών να πάρει αυτήν την απόφαση μόνη της; Σε ποιες περιπτώσεις λοιπόν το δικαίωμα να δίνεται; Θεωρητικά κάτι τέτοιο εμπίπτει στις εγκυμονούσες. Όμως η έμμηνος ρύση και εκ των πραγμάτων η δυνατότητα εγκυμοσύνης μπορεί να ξεκινήσει στις γυναίκες από την ηλικία των 12, σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και πιο νωρίς. Δεν θα ασχοληθώ με το ηθικό μέρος της εγκυμοσύνης σε μια τέτοια ηλικία, μιας και όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις και μάλιστα πολλές. «Teenage mom», ο όρος που χρησιμοποιείται στις Η.Π.Α όταν έφηβες γίνονται μαμάδες μιας και δεν καταφεύγουν στην έκτρωση.
Για αυτές τις ηλικίες λοιπόν δεν υπάρχει παράδοξο; Την ίδια στιγμή υπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο δύο ταυτότητες. Αυτό του παιδιού, της έφηβης, της νεαρής γυναίκας πριν την νόμιμη ενηλικίωση της και όμως η μητρότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις όλοι γνωρίζουμε πως η απόφαση δεν μπορεί να γίνει από το έφηβο κορίτσι. Δεν υπάρχει η ωριμότητα, η κριτική σκέψη, η σύνεση. Δεν υπάρχουν τα μέσα για να μεγαλώσει αυτόνομα και ανεξάρτητα το παιδί που επρόκειτο να φέρει στον κόσμο.
Κατά πόσο λοιπόν μπορεί να εφαρμοστεί το «Το σώμα μου Η επιλογή μου»; Ποιος μπορεί να αποφασίσει για όλα αυτά; Δύσκολο να εκφράσω τη γνώμη μου, θα τελειώσω όμως με αυτό. Σίγουρα δεν αποφασίζει αυτή η νέα ζωή.
