Βαθιά στην καρδιά της ερήμου Karakum του Τουρκμενιστάν, ένας φλογερός κρατήρας λάμπει μέρα και νύχτα. Γνωστή ως η «πόρτα της κόλασης» ή «οι πύλες της κολάσεως», αυτή ή πυρκαγιά καίει, συνεχώς, για πάνω από 50 χρόνια. Τι είναι, λοιπόν, αυτός ο κρατήρας γεμάτος φωτιά και πώς κατέληξε στην έρημο; Για να απαντήσουμε τις ερωτήσεις θα πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορία του Τουρκμενιστάν.
Το 1971, όταν η χώρα ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης, οι σοβιετικοί μηχανικοί ήρθαν στην έρημο του Τουρκμενιστάν αναζητώντας πετρελαιοπηγές. Δημιουργήθηκε μια εγκατάσταση γεώτρησης για να ελέγξει την ποιότητα του πετρελαίου στην περιοχή, αλλά συνειδητοποίησαν γρήγορα ότι η γεώτρηση δεν κατέληγε σε πετρέλαιο. Αντ ‘αυτού, η βαριά εξέδρα τους βρισκόταν πάνω από μια μεγάλη σπηλιά φυσικού αερίου, που δεν μπορούσε να υποστηρίξει το τεράστιο βάρος της, και σύντομα κατέρρευσε, δημιουργώντας τις λεγόμενες «πύλες της κολάσεως».
Ολόκληρη η εγκατάσταση κατέρρευσε σε μια τεράστια κοιλότητα σχήματος μπολ, η οποία ονομάστηκε κρατήρας Darvaza. Με διάμετρο 70 μέτρων και βάθος 30 μέτρων, ο κρατήρας είναι τεράστιος και σύντομα οι επιστήμονες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν ένα τεράστιο πρόβλημα. Η κατάρρευση, όχι μόνο δημιούργησε ένα φαινόμενο κυματισμού που προκάλεσε το άνοιγμα άλλων πολλαπλών κρατήρων, αλλά επέτρεψε και στο φυσικό αέριο να διαφεύγει γρήγορα στον αέρα. Καθώς το φυσικό αέριο παράγεται, κυρίως, από μεθάνιο, το οποίο απορροφά οξυγόνο και δυσκολεύει στην αναπνοή, υπήρχε πραγματική ανησυχία όχι μόνο για τα άγρια ζώα αλλά και για τους ανθρώπους που ζούσαν στο κοντινό χωριό Derweze. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι φόβοι ήταν δικαιολογημένοι γιατί λίγο μετά την κατάρρευση της εγκατάστασης και την ανεξέλεγκτη εκροή του φυσικού αερίου, τα ζώα στην έρημο άρχισαν να πεθαίνουν.
Οι επιστήμονες ανέλαβαν δράση προσπαθώντας να περιορίσουν την εκροή, αποφασίζοντας να κάψουν το αέριο. Περίμεναν ότι η όλη διαδικασία θα διαρκέσει λίγες εβδομάδες, αλλά κάνανε λάθος – οι φλόγες καίνε από τότε. Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν την ακριβής ποσότητα του φυσικού αερίου που τροφοδοτεί τη φωτιά. Τώρα, ο κρατήρας Darvaza προσελκύει εκατοντάδες τουρίστες το χρόνο που έρχονται να παρακολουθήσουν από κοντά το περίεργο φαινόμενο.
Το 2010, ο πρόεδρος του Τουρκμενιστάν, Gurbanguly Berdimuhamedow, επισκέφθηκε τον κρατήρα και δήλωσε πως η σφράγιση του επείγει. Το 2013 κήρυξε το τμήμα της ερήμου που περιέχει τον κρατήρα ως φυσικό καταφύγιο. Ωστόσο, έως και σήμερα, οι «πύλες της κολάσεως» καίγονται ακόμα έντονα και τη νύχτα η πορτοκαλί λάμψη της φωτιάς φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά.
Πηγή:
“Real Life Fire and Brimstone: Turkmenistan’s Very Own Gates Of Hell”18.04.18 sputniknews.com
