Πρόσφατα, εγκαινιάστηκε στο Λούβρο η έκθεση “Παρίσι – Αθήνα. Η γέννηση της νεότερης Ελλάδας, 1675 – 1919”. Την έκθεση εγκαινίασαν ο πρωθυπουργός της χώρας μας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν. Η έκθεση στοχεύει να αναδείξει τις σχέσεις και τις συγγένειες που ενώνουν την Ελλάδα και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, ακολουθώντας κυρίως το νήμα των σχέσεων μεταξύ Παρισιού και Αθηνών, από τις πρώτες πρεσβείες του τέλους του 17ου αιώνα μέχρι τις εκθέσεις σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών στην “πόλη του φωτός”.
Η έκθεση θα κοσμεί την αίθουσα περιοδικών εκθέσεων “Ναπολέων” στο Λούβρο, από τις 30 Σεπτεμβρίου 2021 έως και τις 7 Φεβρουαρίου 2022. Την συγκεκριμένη έκθεση επιμελήθηκαν ο απερχόμενος διευθυντής του γαλλικού Μουσείου Ζαν-Λικ Μαρτινέζ, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, η διευθύντρια αρχαιολογικών Μουσείων, εκθέσεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΥΠΠΟ Αναστασία Λαζαρίδου.
Αυτή η ιστορικής σημασίας και σημαντικότητας εικαστική έκθεση περιλαμβάνει έργα από την Εθνική Πινακοθήκη, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη και τις Εφορείες Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής και Κυκλάδων, ανάμεσα σε άλλες. Η αφίσα της έκθεσης είναι χαρακτηριστική με το έργο του Ιάκωβου Ρίζου “Αθηναϊκή βραδιά, ή Στην ταράτσα” (1897) ένα έργο, το οποίο ζωγραφίστηκε το 1897, και αποπνέει την ατμόσφαιρα της τέχνης της Μπελ Επόκ που αναπτύσσεται στο Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού.
“Παρίσι – Αθήνα. Η γέννηση της νεότερης Ελλάδας, 1675 – 1919”
Μέσα από 356 έργα παρουσιάζονται στο Λούβρο, οι απαρχές της φραγκικής/γαλλικής παρουσίας στον ελλαδικό χώρο μετά τη Δ΄ Σταυροφορία, οι καλλιτεχνικές αξίες στη μεταβυζαντινή Ελλάδα, ο ελληνικός αγώνας για εθνική ανεξαρτησία, τα ταξίδια Γάλλων πρέσβεων στην Ελλάδα και το φιλελληνικό κίνημα, η γαλλική επιστημονική αποστολή του Μορέως.
Ένα τμήμα της έκθεσης είναι αφιερωμένο στην Αθήνα των ετών 1834 – 1878, ως νέα πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, στην πολεοδομία και την αρχιτεκτονική της πόλης, στην ανάπτυξη του λεγόμενου “Αθηναϊκού κλασικισμού”, στα ήθη της αθηναϊκής κοινωνίας, και στις επιδράσεις των ευρωπαϊκών καλλιτεχνικών τάσεων στους καλλιτέχνες της εποχής, καθώς και στην ίδρυση της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής.
Σε ξεχωριστή ενότητα, στο Λούβρο, παρουσιάζονται οι απαρχές της αρχαιολογικής έρευνας στην Ελλάδα με γαλλικές ανασκαφές στη Δήλο και τους Δελφούς, ενώ η τελευταία ενότητα επικεντρώνεται στην Αθήνα του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, ειδικότερα στη σχέση των Ελλήνων καλλιτεχνών με τη νεωτερική τέχνη που έχει ως επίκεντρο το Παρίσι. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται για το βυζαντινό παρελθόν, την απώλεια σημαντικού μέρους των βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων της Αθήνας στο πλαίσιο πολιτικών επιλογών σύνδεσης της Ελλάδας με το κλασικό παρελθόν της. Το εμβληματικό έργο του Φώτη Κόντογλου, ο “Λαοκόων”, κλείνει την έκθεση.
Ένα σημαντικό γεγονός
Το Μουσείο στο Λούβρο συνδέει την επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης με ένα πολύ σημαντικό γεγονός για το ίδιο το μουσείο. Την πρώτη ημέρα του Μαρτίου του 1821 το μουσείο υποδέχεται το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, που είχε ανακαλυφθεί στο νησί τον Απρίλιο του 1820. Αυτή η σύμπτωση αποδεικνύει τόσο την εξαιρετική θέση που κατέχει η αρχαία ελληνική τέχνη στις συλλογές του Λούβρου, όσο και τον μοναδικό ρόλο που διαδραμάτισε η Ελλάδα στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας της Ευρώπης, και κυρίως της Γαλλίας.
Η γοητεία της αρχαιοελληνικής αρχαιότητας στον ευρωπαϊκό πνευματικό κόσμο αποτέλεσε το έναυσμα για τη γνωριμία των Ευρωπαίων με τη νεότερη Ελλάδα. Οι Γάλλοι άρχισαν να ανακαλύπτουν τη χώρα στο τέλος του 17ου αιώνα. Η γνωριμία με τη μοντέρνα Ελλάδα ξεκίνησε μετά τη γέννηση του νέου ελληνικού κράτους και εδραιώθηκε κατά τον 19ο αιώνα με την ανάπτυξη των αρχαιολογικών επιστημονικών αποστολών και με την άνθηση του νεοκλασικισμού. Με γνώση αλλά και συναίσθημα, η έκθεση στο Λούβρο δίνει έμφαση στους πολιτιστικούς, ιστορικούς και καλλιτεχνικούς δεσμούς Ελλάδας και Γαλλίας.
Το Λούβρο και οι Δελφοί
Στις 23 Σεπτεμβρίου εγκαινιάστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών η έκθεση “Υπό το φως του Απόλλωνος: Το Λούβρο στους Δελφούς”, παρουσία του Ζαν-Λικ Μαρτινέζ. Είκοσι οκτώ αριστουργήματα από το Λούβρο, από τον 14ο αιώνα π.Χ. έως τον 19ο αιώνα, συνομιλούν με εκθέματα της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου των Δελφών στο πλαίσιο ενός πρωτότυπου διαλόγου. Στόχος του εγχειρήματος αυτού είναι η μέθεξη του σημερινού περιηγητή του μαντείου με μία πλέον επίκαιρη προσέγγιση τόσο των ζητημάτων της δελφικής αρχαιολογίας όσο και της υπόστασης του Πύθιου Απόλλωνος, της πνευματικού και ουμανιστικού χαρακτήρα θρησκευτικής λατρείας του αρχαίου ελληνικού κόσμου.
Οι ενότητες προσφέρουν μία νέα θεώρηση της σημασίας των Δελφών και δίνουν την ευκαιρία για προσωπικό αναστοχασμό ως προς τον καίριο ρόλο του “απολλώνιου φωτός” στη διαμόρφωση του αρχαίου παρελθόντος, του σημερινού παρόντος και πολύ περισσότερο ενός άδηλου μέλλοντος.
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:
Λούβρο: «Παρίσι – Αθήνα. Η γέννηση της νεότερης Ελλάδας, 1675-1919». Ανακτήθηκε από https://m.naftemporiki.gr/story/1781759/loubro-parisi-athina-i-gennisi-tis-neoteris-elladas-1675-1919?fbclid=IwAR02j5T9mPNbKqAQDK-FK6QCPtWgMsFD93QC96g4NiGs7jLTb-Gc8WI4cZw (Τελευταία προβολή 18/10/2021)
“ΠΑΡΙΣΙ-ΑΘΗΝΑ 1675-1919. Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ”. Ανακτήθηκε από https://www.nationalgallery.gr/el/periodikes-ektheseis/trehouses/1708-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B9-%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%B1-1675-1919-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1%CF%83.html (Τελευταία προβολή 18/10/2021)
