Ο παλαιότερος δρόμος της Ρώμης στην λίστα της Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Ο δρόμος της Αππία Οδού στη Ρώμη
Πηγή:Skai.gr

Η Αππία Οδός

Η πολιτισμική κληρονομιά είναι κάτι που μπορεί να εντοπιστεί σε διάφορες πτυχές της σύγχρονης κοινωνίας. Όμως, θα περίμενε ποτέ κανένας  ένας δρόμος να είναι υποψήφιος για να μπει στην λίστα της παγκόσμιας κληρονομιάς; Ο λόγος για τον πρώτο αυτοκινητόδρομο της αρχαίας Ρώμης, του οποίου τμήματα του παραμένουν ανέπαφα. Η πρόσβαση σε αυτόν γίνεται μόνο με τα πόδια ή με το ποδήλατο. Οι πολίτες δηλώνουν ενθουσιασμένοι με αυτό το αξιοθέατο. Αναφέρουν ότι, είτε βλέπεις τις παλιές πέτρες είτε βλέπεις κτίρια που έχουν γίνει ή κατασκευές που έχουν πέσει και αναρωτιέσαι τι ήταν και προσπαθείς να φανταστείς πώς χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι τον δρόμο στο παρελθόν. Αυτός ο δρόμος δημιουργήθηκε πριν 2,300 χρόνια και ονομάζεται Αππία Oδός και είναι σημείο που συνέδεε την Ρώμη με το Μπρίντιζι. Από τη Ρώμη προς τα νότια, η πορεία της Αππίας ήταν σχεδόν ευθεία μέχρι να φτάσει στην Ταρρακίνα στο Τυρρηνικό Πέλαγος. Στη συνέχεια, ο δρόμος έστριβε στην ενδοχώρα προς τα νοτιοανατολικά για να φτάσει στην Κάπουα. Από την Κάπουα, έτρεχε ανατολικά προς το Μπενεβέντο και μετά προς τα νοτιοανατολικά πάλι για να φτάσει στο λιμάνι του Τάραντα . Στη συνέχεια κατευθυνόταν ανατολικά για μια μικρή απόσταση για να καταλήξει στο Brundisium.Επιπλέον το σημείο αυτό ,χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά στρατιωτικών προμηθειών καθώς και για το οικονομικό εμπόριο με την Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Βόρεια Αφρική. Η σημασία αυτού του δρόμου εντοπίζεται στο γεγονός ότι συνέδεε την πόλη της Ρώμης με πιο απομακρυσμένους οικισμούς. Ο σχεδιασμός του δρόμου φυσικά ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στον παράγοντα της ανθεκτικότητας και χρησιμοποιούσε ως πρώτη ύλη την πέτρα.

Η αρχιτεκτονική της Αππία Οδού

Ακόμη, στον δρόμο αυτό εντοπίζονταν πολλοί τάφοι σημαντικών προσώπων. Ο πιο σημαντικός ήταν της Cecilia Metella.Επιπλέον,εντοπίζει κανείς  μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους, όπως η Villa dei Quintili  που είναι καλά προστατευμένη, εκεί που βρίσκονται τα ερείπια μιας τεράστιας αυτοκρατορικής βίλας που άνηκε πρώτα στους αδερφούς Quintili και στη συνέχεια στον αυτοκράτορα Commodus. Το γεγονός ότι έχει παραμείνει στον χρόνο όπως αναφέρθηκε παραπάνω οφείλεται στο ότι, η θεμελίωση του δρόμου ήταν από βαρείς λίθους τσιμεντοειδείς μαζί με ασβεστοκονίαμα. Επιπρόσθετα , πάνω από αυτά ήταν τοποθετημένα τεμάχια λάβας που ήταν ομαλά και επιδέξια προσαρμοσμένα μεταξύ τους. Έτσι, αυτός ο δρόμος παρουσιάζει εκτός από ιστορικό ενδιαφέρον και μία ιδιαιτερότητα ως προς την αρχιτεκτονική του. Αξίζει να σημειωθεί οτί αυτό το μονοπάτι οφείλει το όνομά του στον τιμητή Κλαύδιο Άππιο, ο οποίος κατασκεύασε το πρώτο τμήμα του το 312 π.Χ.

Ο δρόμος της Ρώμης και ο Άππιος Κλαύδιος

Ο αδελφός του Κλαύδιου και ο Άππιος Κλαύδιος όντας αυτοκράτορες ήθελαν να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο της ζωής των πολιτών. Ο Πλαύτος  αναζητούσε μία πηγή πόσιμου νερού για την πόλη καθώς το νερό δεν επαρκούσε τότε για όλους τους πολίτες. Εντόπισε τελικά, κάποιες πηγές 16 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης με σκοπό να κάνει ένα υπόγειο σύστημα που θα μετέφερε το νερό αυτό στη Ρώμη. Όμως ο Πλαύτος φάνηκε να ενεπλάκη σε κάποιες διεφθαρμένες ενέργειες και έτσι παραιτήθηκε. Ο αδελφός του όμως, ο Κλαύδιος  παρέμεινε στη θέση του τιμητή για να ολοκληρώσει το έργο του Πλαύτου κι έτσι έγινε ο πρώτος που έφερε νερό στη Ρώμη. Το έργο των δύο αντρών ολοκληρώθηκε αργά, καθώς η αψίδα δεν είχε ακόμη τελειοποιηθεί από τους Ρωμαίους μηχανικούς. Το σχέδιο περιλάμβανε, έναν υπόγειο αγωγό 15 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Το να σκαφτεί το χαντάκι και να τοποθετηθεί ο αγωγός αποδείχτηκε εξαιρετικά χρονοβόρο. Το νέο υδραγωγείο ονομάστηκε Aqua Appia, όνομα που επιβιώνει ως τις μέρες μας αποτελώντας μια μάρκα εμφιαλωμένου νερού που κυκλοφορεί στη Ρώμη.

Πηγές: Biwa Kwan (2024) One of the most ancient roads being considered for World Heritage List Ανακτήθηκε από https://www.sbs.com.au (τελευταία πρόσβαση στις 19/9/24)

Advertising

Advertisements
Ad 14

Άππιος Κλαύδιος Καίκος (2024) Ανακτήθηκε από https://el.wikipedia.org  (τελευταία πρόσβαση στις 19/9/24)

 

Περισσότερα από τη στήλη: Πολιτισμός

Πολιτισμός

Τα μεταλλεία της Σερίφου και η απεργία του 1916

21 Αυγούστου, συμπληρώθηκαν 109 χρόνια από την απεργία των εργαζομένων στα μεταλλεία της Σερίφου. Αν…

Πολιτισμός

Οι γυναίκες της σουρεαλιστικής ζωγραφικής

  Είναι γεγονός πως ο καλλιτεχνικός χείμαρρος του Σουρεαλισμού, ο οποίος δημιούργησε μία ολική επαναθεμελίωση…

Πολιτισμός

Έθιμα: ο συντονιστής της ελληνικής κοινωνίας

Μία πολύ καλή ερώτηση, για να γίνει φανερό αν ανήκουμε ή όχι σε μία ομάδα,…

Πολιτισμός

Το «γνώθι σαυτόν» στην εποχή των social media

Η αύξηση της χρήσης των social media και η επιρροή της στην αυτογνωσία Το λεγόμενο…

Πολιτισμός

Action Painting και η πανδημία: “μπορώ κι εγώ”

Τι είναι το κίνημα του action painting; Τον όρο action painting εισήγαγε ο Harold Rosenberg…

Πολιτισμός

Το ανάκτορο των Μαλίων στην UNESCO

Στις 12 Ιουλίου η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO πρόσθεσε επίσημα τα μινωικά ανακτορικά κέντρα…

Πολιτισμός

Mόδα, πολιτισμός, επένδυση. Τι είναι τελικά τα labubu;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι πως τα labubu καταλαμβάνουν χώρο και στους τρεις τομείς, μόδα,…