Στις 19 Ιανουαρίου του 1809, στη Βοστόνη, ήρθε στη ζωή ο Αμερικανός ποιητής και πεζογράφος Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Με γονείς ηθοποιούς ήταν σχεδόν αυτονόητη η έντονη έλξη του για τις τέχνες. Στην τρυφερή ηλικία των δύο ετών ξεκινούν τα δεινά στην ζωή του. Ο πατέρας του (Ντέιβιτ Πόε) εγκαταλείπει την οικογένεια, ενώ μόλις πέντε μήνες μετά χάνει την μητέρα του (Ελίζαμπεθ Άρνολντ Πόε) από φυματίωση. Έπειτα από τον θάνατο της μητέρας του βρέθηκε να ζει με τον καπνέμπορο Τζόν Άλλαν στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Το 1815 βρίσκει τον Πόε στην Σκωτία μαζί με την οικογένεια Άλλαν, να φοιτά σε δύο σχολεία κοντά στο Λονδίνο.
Το 1826 επιστρέφει στο Ρίτσμοντ και εγγράφεται στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, όμως η φοιτητική του ζωή θα διαρκέσει μόνο ένα έτος, καθώς η χαρτοπαιξία θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του, δημιουργώντας έτσι υπέρογκα χρέη. Αυτός θα είναι και ο λόγος που έρχεται σε ρήξη με τον πατριό του και εγκαταλείπει για πάντα το σπίτι των Άλλαν. Αμέσως μετά, και προφανώς για λόγους επιβίωσης, κατατάσσεται στον αμερικανικό στρατό, ενώ παράλληλα γράφει και δημοσιεύει την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ταμερλάνος και άλλα ποιήματα».
Το 1829, και με την βοήθεια του πατριού του, κάνει αίτηση εγγραφής στην στρατιωτική ακαδημία του Γουέστ Πόιντ. Εκεί γνώρισε το έργο άλλων ρομαντικών ποιητών, ενώ συνέχισε να δημιουργεί χρέη τεραστίου ύψους. Αμελούσε επιτηδευμένα τα καθήκοντά του και σαν αποτέλεσμα αυτού απολύθηκε. Σύντομα βρέθηκε να ζει στη Βαλτιμόρη με τη θεία του Μαρία Κλέμ και την πρώτη του ξαδέλφη Βιρτζίνια Ελίζα Κλέμ, η οποία ήταν και η πρώτη του σύζυγος. Παντρεύτηκαν το 1835 όταν η Βιρτζίνια ήταν μόλις 13 ετών. Βέβαια στο πιστοποιητικό του γάμου τους η κοπέλα αναφέρεται ως 21 χρονών. Εκείνη την εποχή ο Πόε ξεκινάει να εργάζεται ως συντάκτης στην εφημερίδα Southern Literary Messenger.
Στις 20 Ιανουαρίου του 1842, η ειρωνεία της μοίρας του χτυπά την πόρτα, καθώς η αγαπημένη του σύζυγος αρχίζει και δείχνει δείγματα φυματίωσης. Ο Πόε, μην αντέχοντας την κατάσταση, καταφεύγει στο αλκοόλ και παρατάει τη δουλειά του. Δύο χρόνια αργότερα και κάτω από πολύ βεβαρημένη ψυχολογική κατάσταση, γράφει και εκδίδει το ποίημα που έμελλε να συνδεθεί με το όνομα Έντγκαρ Άλλαν Πόε, «το κοράκι». Το 1847, η Βιρτζίνια, τελικά, υποκύπτει στην ασθένειά της και πεθαίνει. Ένα χρόνο αργότερα ο Πόε αρραβωνιάζεται την ποιήτρια Σάρα Έλεν Ουίτμαν, αλλά λόγω του προβλήματος του με το αλκοόλ η σχέση τους δεν θα κρατήσει για πολύ.Το τέλος θα έρθει στη ζωή του στην ηλικία των σαράντα ετών, αν και η αιτία του θανάτου του παραμένει ανεξήγητο μυστήριο έως και σήμερα.
Όποιος και να ήταν, όπως και να έζησε για εμάς θα είναι πάντα ο ρομαντικός ποιητής και πεζογράφος, ο οποίος με την μαγική του πένα μας μετέφερε στον κόσμο της ψυχής του. Σκοτεινή, καταθλιπτική, εγκληματική; Αυτή ήταν η ψυχή του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, και η αλήθεια είναι ότι τη μοιράστηκε πολύ απλόχερα μαζί μας. Και ποιο το όφελος; Η αναγνώριση… μετά θάνατον.
Α, η ψυχή μου δεν θα φύγει μια στιγμή από τη σκιά.
Δε θα φύγει ποτέ πια
