«Ο θυμός κάνει τη ζωή σας καλύτερη ή χειρότερη;» ρωτάει ο Raymond Chip Tafrate, κλινικός ψυχολόγος που ειδικεύεται στη θεραπεία του θυμού.
Ο θυμός δεν είναι εγγενώς κακός αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για να φερθείτε ανεξέλεγκτα. Η έκφραση θυμού συνδέεται με αυξημένους κίνδυνους για την υγεία συμπεριλαμβανομένων του εγκεφαλικού επεισοδίου, των καρδιακών παθήσεων, του πόνου και των προβλημάτων του ανοσοποιητικού συστήματος. Για να μάθετε, όμως, νέα πρότυπα συμπεριφοράς θα πρέπει πρώτα να κατανοήσετε τα υπάρχοντα. «Ο θυμός πρέπει να χωριστεί στα συστατικά του μέρη» αναφέρει ο Tafrate. Εξετάστε συγκεκριμένα περιστατικά και ρωτήστε τον εαυτό σας: Ποια ήταν η αιτία του θυμού; Τι ένιωσα στο μυαλό και στο σώμα μου; Τι ήθελα να κάνω εκείνη τη στιγμή; Και τι πραγματικά έκανα;
«Βγείτε από τον αυτόματο πιλότο» τονίζει ο Tafrate.
Μάθετε τεχνικές χαλάρωσης, όπως η συγκέντρωση στις αναπνοές σας. Ηρεμήστε προκειμένου να επιτρέψετε στη δραστηριότητα του εγκεφάλου σας να μετακινηθεί από τα νευρικά συστήματα, όπως η αμυγδαλή, περιοχή του εγκέφαλου υπεύθυνη για την αντιδραστικότητα και την επιθετικότητα, στις μετωπικές περιοχές, οι οποίες ρυθμίζουν τις αντιδράσεις σας απέναντι σε μια απειλητική κατάσταση. Συχνά, βοηθάει να έρχεστε αντιμέτωποι με τα προβλήματά σας στην πράξη μέσω ασκήσεων ρόλων. Για παράδειγμα, μπορείτε να γράψετε μια σκηνή θυμού και να καταγράψετε τον εαυτό σας όταν τη διαβάζει. Στη συνέχεια, επαναλάβετε τη διαδικασία εφαρμόζοντας νέους τρόπους σκέψης και αντίδρασης. Επίσης, σημαντική βοήθεια για την ανεύρεση τρόπων αντιμετώπισης του θυμού που μπορεί να νιώθετε μπορεί να σας προσφέρει ένας ψυχολόγος, ο οποίος θα μπορέσει με τη σωστή καθοδήγηση θα σας βοηθήσει στη διαχείρισή του.
Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή όσον αναφορά στον μύθο της κάθαρσης: ο θυμός δεν αντιμετωπίζεται καταστρέφοντας πράγματα. Πάρα τη δημοτικότητα των λεγομένων «δωματίων οργής», όπου οι πελάτες πληρώνουν για να βρίσκονται σε ένα δωμάτιο στο οποίο μπορούν να διαλύουν πράγματα όπως τηλεοράσεις ή πιάτα χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ένα ρόπαλο, αυτοί οι τρόποι έκφρασης θυμού τείνουν να αυξάνουν παραπάνω τον θυμό. Παρ’ όλα αυτά ούτε στη φαρμακολογία μπορείτε να βασίζεστε, καθώς ο θυμός δεν περιλαμβάνεται στο Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) και ο ψυχολόγος Tafrate επισημαίνει ότι δε γνωρίζει κλινικές δοκιμές φαρμάκων για τη θεραπεία του θυμού, όπως αντίθετα συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις, όπως στο άγχος και στην κατάθλιψη.
Ο Tafrate έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος στην ποινική δικαιοσύνη. Σε αυτόν τον τομέα ο θυμός συχνά εμπλέκεται με τη βία και την κατάχρηση ουσιών. Επίσης, έχει δει επανειλημμένα θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον θυμό να έχουν θετικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, χρήστες ουσιών έχουν μάθει να αντιστέκονται στη χρήση ουσιών έξω από τη φυλακή. Επίσης, έχει δει καταχρηστικούς γονείς να γίνονται ευγενέστεροι. «Αυτές οι δεξιότητες μπορούν να σώσουν ζωές» τονίζει.
Πηγή: https://www.nytimes.com/2019/01/23/magazine/how-to-become-less-angry.html?rref=collection%2Ftimestopic%2FPsychology%20and%20Psychologists
