Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και από διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ή και καθόλου ινσουλίνη, είτε γιατί τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ινσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από το πάγκρεας. Μετά το φαγητό, το πάγκρεας αυτόματα απελευθερώνει μια ικανή ποσότητα ινσουλίνης έτσι ώστε να ωθήσει την υπάρχουσα στο αίμα γλυκόζη προς τα κύτταρα. Αυτή η μετακίνηση αντιστοιχεί και στη μείωση των επιπέδων σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα.
Ο σακχαρώδης διαβήτης επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν οξυγόνο προς τα όργανα και τους ιστούς του ανθρώπινου οργανισμού. βαρύτητα των αλλοιώσεων που προκαλούνται είναι ανάλογη του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα αλλά και της διάρκειας της νόσου.
Είδη Σακχαρώδη Διαβήτη
- Διαβήτης Τύπου 1 : Δεν παράγεται καθόλου ινσουλίνη.
- Διαβήτης Τύπου 2 : Δεν παράγεται αρκετή ινσουλίνη ή η παραγόμενη ινσουλίνη δεν ανταποκρίνεται στο σκοπό της.
- Διαβήτης της Κύησης : Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της κύησης.
Συμπτώματα
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης συχνά δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα. Τα συμπτώματα όμως με τα οποία μπορεί να εκδηλωθεί περιλαμβάνουν την πολυδιψία, το αίσθημα πείνας, την κόπωση, την πολυουρία, τη ναυτία, τον έμετο, την απώλεια σωματικού βάρους, τη θολή όραση και άλλα.
Ο διαβήτης μπορεί να προσβάλει διάφορα σημειά του ματιού, ένα από τα οποία είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας, δηλαδή η στοιβάδα που επενδύει το εσωτερικό του οφθαλμού και προσλαμβάνει τα φωτεινά ερεθίσματα, δηλαδή η στοιβάδα που επενδύει το εσωτερικό του οφθαλμού και προσλαμβάνει τα φωτεινά ερεθίσματα.
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ονομάζεται η προσβολή των μικρών (τριχοειδών) αγγείων του αμφιβληστροειδούς και αφορά όλους του διαβητικούς ασθενείς.
Συμπτώματα διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας
Ο ασθενής μπορεί να μην έχει συμπτώματα, ενώ μπορεί να συμβαίνουν σοβαρές αλλαγές στο μάτι. Γίνεται αντιληπτή συνήθως όταν έχει εξελιχθεί σε προχωρημένο στάδιο. Πολλές φορές οι διαβητικοί παρατηρούν παροδικά θαμπώματα, λόγω αυξομειώσεως του σακχάρου.
Θεραπεία
Το σημαντικότερο που πρέπει να κάνει ο διαβητικός ασθενής είναι να ρυθμίζει σωστά το σάκχαρο του.
Ακόμη θα πρέπει να ρυθμίσει την υπέρταση του και την υπερλιπιδαιμία, καθώς και να περιορίσει το αλκοόλ και το κάπνισμα. Μην ξεχνάμε όμως πόσο σημαντική είναι η διατροφή ενός διαβητικού, η οποία ουσιαστικά δε διαφέρει και πολύ από τη σωστή διατροφή του μη διαβητικού.
Η απώλεια οράσεως μπορεί να προληφθεί με την θεραπεία με ακτίνες λέιζερ, αν γίνει στο σωστό χρόνο. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία ακόμη και της παραγωγικής αμφιβληστροειδοπάθειας ή οιδήματος ώχρας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο τύφλωσης κατά 90%.
Η θεραπεία γίνεται με μερικές συνεδρίες και είναι ανώδυνη. Οι παρενέργειες που έχουν σημειωθεί είναι πολύ μικρές, αφορούν κυρίως την μείωση του οπτικού πεδίου, αλλά το όφελος είναι πολύ μεγαλύτερο, αφού χωρίς την θεραπεία υπάρχει ο κίνδυνος να χάσει κανείς την όραση του.
