Η διλογία του Stefan Ahnhem, που περιλαμβάνει το “Κίνητρο Χ” και το “X τρόποι να πεθάνεις” , θα σας βυθίσει σε έναν καθηλωτικό κόσμο σκανδιναβικής αστυνομικής φαντασίας. Ο ερευνητής Φάμπιαν Ρισκ καλείται να επιλύσει μια σειρά από συγκλονιστικές δολοφονίες, καθεμία με ένα ανατριχιαστικό κίνητρο που αψηφά την λογική.
Ένας κατά συρροή δολοφόνος που δε χτυπά ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Τα θύματα δε σχετίζονται με κανέναν τρόπο μεταξύ τους. Ο χρόνος, το μέρος, το μέσο, τα χαρακτηριστικά του θύματος, όλα διαφορετικά σε κάθε φόνο. Ένα αταίριαστο παζλ στο οποίο Ρισκ και η ομάδα του πρέπει να βάλουν τα κομμάτια στη σωστή θέση, πριν χαθούν ακόμη περισσότερες ζωές. Ο δράστης φαίνεται να έχει σχέδιο – χωρίς όμως αρχή, μέση ή τέλος- και όλοι λειτουργούν σαν πιόνια του, χωρίς καν να το γνωρίζουν. Παράλληλα με τις έρευνες, παρακολουθούμε τις ενέργειες και τις σκέψεις του και “κρυφοκοιτάζουμε ” τις ζωές των επικείμενων θυμάτων του. Αυτό κάνει την ανάγνωση ιδιαίτερα συναρπαστική καθώς ο αναγνώστης γνωρίζει ότι κάποιος θα πεθάνει. Τον βλέπει να ξυπνά το πρωί περιμένοντας να ζήσει άλλη μια συνηθισμένη μέρα, βυθισμένη στην καθημερινή ρουτίνα. Να πάει στη δουλειά, να κάνει τα ψώνια του σούπερ μάρκετ. Είναι σοκαριστικό το πώς τα πάντα μπορούν να ανατραπούν ανεπανόρθωτα σε μια στιγμή. Πριν από κάθε δολοφονία τα συναισθήματα εναλλάσσονται από την αγωνία στη θλίψη, από το φόβο στο άγχος.
Παράλληλα με την κύρια ιστορία, άλλες μικρότερες αλλά πολύ ενδιαφέρουσες αστυνομικές ιστορίες μπλέκονται στην αφήγηση κάνοντας την ανάγνωση πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Η τεχνική αυτή αφενός αφήνει τον αναγνώστη να κάνει ένα βήμα πίσω από την κεντρική ιστορία ώστε να ταξινομήσει τα δεδομένα που λαμβάνει, αλλά ταυτόχρονα δεν τον αφήνει να βαρεθεί αφού συνεχώς υπάρχει μία δράση στο βιβλίο που σε κάνει να μη θες να το αφήσεις από τα χέρια σου.
Ταυτόχρονα όμως είναι και η πρώτη φορά στην πολύχρονη συνεργασία της ομάδας που θα χρειαστεί να έρθουν αντιμέτωποι με τις μεταξύ τους σχέσεις μέσα στην αστυνομία, να αμφισβητήσουν την ακεραιότητα κάποιων. Είναι η πρώτη φορά που δεν θα ξέρουν αν είναι μαζί στην αναζήτηση της αλήθειας ή αν κάποιοι λειτουργούν σαν τροχοπέδη στην επίλυση των υποθέσεών τους. Πόσο δύσκολο άραγε είναι οι άνθρωποι που μια ζωή εμπιστεύεσαι και συνεργάζεσαι μαζί τους να μη ξέρεις πια αν είναι αυτοί που τόσα χρόνια νόμιζες και αν μπορείς να βασιστείς πάνω τους, ως συνάδελφος ή ακόμη και ως άνθρωπος;
Και όσο οι υποθέσεις τρέχουν και οι μεταξύ τους σχέσεις φτάνουν όλο και περισσότερο στα άκρα, το κάθε μέλος της ομάδας, όπως είναι φυσικό έχει και μια ζωή εκτός αστυνομίας, που όσο κι αν προσπαθούν να μην αφήσουν να μπλεχτεί στην επαγγελματική τους ζωή, μερικές φορές αυτό είναι ακατόρθωτο. Η αφήγηση των προσωπικών ιστοριών των αστυνομικών, ίσως φαίνεται ασύνδετη και αχρείαστη σε τέτοιου είδους βιβλία, όμως ο Ahnhem χτίζει τόσο καλά τους χαρακτήρες του, χωρίς να πλατιάζει ή να ξεφεύγει πολύ από τη βασική αφήγηση, κάνοντας έτσι το ανάγνωσμα πιο ενδιαφέρον αλλά ταυτόχρονα και πιο ολοκληρωμένο.
Χρονικά προηγείται το κίνητρο Χ και ακολουθεί το Χ τρόποι να πεθάνεις και η σειρά πρέπει να τηρηθεί για να βγάλει νόημα η ιστορία. Καλό είναι, επίσης, να έχετε και τα δυο βιβλία στη διάθεσή σας όταν ξεκινήσετε το πρώτο, καθώς η ιστορία είναι μία και στο τέλος του πρώτου μέρους, θέλεις οπωσδήποτε να διαβάσεις τη συνέχεια. Μου άρεσε πολύ που ο συγγραφέας προτίμησε να ολοκληρώσει την ιστορία του σε δύο βιβλία χωρίς να προσπαθεί να μειώσει κομμάτια της αφήγησης για να κάνει το βιβλίο πιο μικρό και, συνεπώς, περισσότερο ευπώλητο.
Δεν είχα ξαναδιαβάσει Stefan Αhnhem, αλλά η διλογία αυτή ήταν ένα πολύ καλό δείγμα γραφής του και μια σπουδαία απόδειξη ότι το σύγχρονο σκανδιναβικό νουάρ είναι εδώ και έχει να μας προσφέρει πολλά υπέροχα αναγνωστικά ταξίδια.
