Το 24ωρο ενός αναγνώστη | ΠΟΛΙΣ
Μέσα από τα βιβλία πάντα βρίσκεις μια αντανάκλαση. Καιξέρετε, δεν οφείλουν κάθε φορά να το κάνουν αυτό, αλλά είναι που τυχαίνει. Έχει να κάνει με μας και μόνο, μιας και βρίσκουμε χρόνο να κάτσουμε μαζί τους, να τα κρατήσουμε γερά και, με το μολύβι ανάμεσα στα δάχτυλα, να βρούμε εκείνες τις λέξεις που θα θέλαμε να έχουμε γράψει ή έστω φωνάξει.
Στο βιβλίο του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου δεν αναζητάμε πολλά εκτός από εκείνο το ιδανικό 24ωρο που θα μας θυμίσει κάτι απ’ όλους εμάς. Και δεν έχει να κάνει με την απόλυτη χρονική διάρθρωση, αλλά με όλες εκείνες τις φορές, τις συμπτώσεις και την τυχαιότητα ανάγνωσης και βιώματος που εν τέλει μόνοι μας θα τα εξομοιώσουμε.
«Οι ιδανικοί αναγνώστες» λέει «δεν μετράνε τα βιβλία τους» κι εμείς αρκετές φορές μπήκαμε στον πειρασμό, αλλά μας άφησε νωρίς. Είναι αυτό το πρώτο ξύπνημα που σκουντουφλάς πάνω στη βιβλιοθήκη και η σκέψη –πριν το δροσερό νερό στα μάτια, τον αφρό στα δόντια ή τη γουλιά καφεΐνης που κλείνεις τα μάτια– είναι μία: να τα βάλω σε μία σειρά· στη σειρά τους.
Δεν είναι όμως εύκολο. Μάλλον η θέση τους είναι εκεί που τα αφήνεις κάθε φορά, κι ας μην τα βρίσκεις εκείνη την άλλη φορά. Δεν πειράζει, θα σε βρουν εκείνα.
Και αν οι λίστες είναι ατελείωτες, αν οι αδιάβαστες σελίδες μόνο αυξάνονται και πάλι δεν πειράζει, θα σε βρουν εκείνες στη στιγμή τους. Τα βιβλία είναι εκεί όχι για να αποδεικνύουν πόσο δεινός αναγνώστης είσαι, αλλά για να διαβαστούν όταν εσύ γίνεις ο αναγνώστης τους. Ταιριάζουν ανάμεσα στα άλλα, στριμώχνονται και σπρώχνουν, συνομιλούν –αναφέρει στο βιβλίο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις που οι ήρωες ή οι συγγραφείς μπορούν να βρεθούν ο ένας δίπλα στον άλλον μό
νο με τον τρόπο αυτόν, σε μια βιβλιοθήκη– και στο τέλος ξεχνιούνται με τη σκόνη τους.
Όταν ξαναδιαβαστούν, όταν τα δανείσεις –αν τα δανείσεις, μιας και ο συγγραφέας μάς λέει πως μόνο οι ανόητοι δανείζουν βιβλία–, όταν τους αλλάξεις θέση γιατί θες κάτι άλλο να βλέπεις στο πρωινό σου σήκωμα, όταν εν τέλει εσύ το αποφασίσεις, τότε θα ζωντανέψουν είτε στο ξεφύλλισμα είτε και στην ανακατανομή.
Είναι που αν είσαι αναγνώστης –ό,τι είδους και βάθους– τα αγαπάς και τα νοιάζεσαι· ακόμα κι αν τα ξεχνάς, τα νοιάζεσαι. Αυτό αρκεί, κι αν το 24ωρο δεν σου φτάνει για να διαβάζεις, αν το δικό σου 24ωρο δεν ταιριάζει με τα όσα μας γράφει ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, είναι που τελικά ο κα
θένας μας έχει το δικό του, αλλά το χτίζει σελίδα τη σελίδα.
Σίγουρα όμως αν διαλέξεις μια φράση από κάθε κεφάλαιο της συγκεκριμένης συλλογής, θα σε βρεις σε αυτό το αναγνωστικό σου 24ωρο που δεν τελειώνει ποτέ.
Τίτλος: Το 24ωρο ενός αναγνώστη
Εκδότης ΠΟΛΙΣ
ISBN: 978-960-435-590-7
