Υπάρχουν άνθρωποι που δε συναντήθηκαν ποτέ με την αυτογνωσία… Άνθρωποι που δεν κοίταξαν ποτέ μέσα τους και δεν κατάφεραν να συνειδητοποιήσουν, αλλά και να εξοικειωθούν με το ποιοι είναι πραγματικά…
Πως τους αντιλαμβανόμαστε ώστε να τους απομακρύνουμε από τη ζωή μας διότι ανήκουν στους τοξικούς ανθρώπους;
Τις περισσότερες φορές η απουσία αυτογνωσίας οδηγεί σε δύο αντίθετα άκρα συμπεριφοράς. Στην πρώτη περίπτωση ενδέχεται κάποιος να βλέπει κυρίως τα μειονεκτήματά του και να παραβλέπει τα πλεονεκτήματά του. Αυτό έχει ως συνέπεια να νιώθει υποδεέστερος έναντι των άλλων. Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε έναν άνθρωπο ματαιόδοξο, που πιστεύει στην τελειότητά του, κλείνοντας τα μάτια στα μειονεκτήματά του.
Στην πρώτη περίπτωση τις περισσότερες φορές το συναίσθημα που κυριαρχεί είναι η ζήλια απέναντι σε όποιον είναι καλύτερος. Πρέπει να πείσει λοιπόν ο τύπος αυτού του ανθρώπου τους άλλους πως δεν είναι. Αυτό συνεπάγεται κακία, συκοφαντία και προσπάθεια υπονόμευσης. Και στη δεύτερη περίπτωση όμως η αντίδραση είναι παρόμοια. Μόνο που εδώ η κακία, η συκοφαντία και η προσπάθεια υπονόμευσης είναι απέναντι σε όποιον είναι καλύτερος, με στόχο να φανεί ο ματαιόδοξος αλαζόνας ανώτερος στα μάτια των άλλων.
Και οι δύο είναι άνθρωποι δυστυχισμένοι και γεμάτοι ανασφάλειες. Πρώτα απ’ όλα αντί ν’ ασχοληθούν με τον εαυτό τους και τη ζωή τους, προσπαθώντας για τη βελτίωση και την εξέλιξη και των δύο προς όφελός τους, ασχολούνται με τη ζωή των άλλων ανθρώπων. Ο πρώτος από τη στιγμή που βλέπει μόνο μειονεκτήματα, δε θα καλλιεργήσει ούτε και θα αξιοποιήσει ποτέ κάποιο από τα πλεονεκτήματά του, βαλτώνοντας εξαιτίας αυτού στη στασιμότητα. Ο δεύτερος θα παραμείνει εξίσου στάσιμος, διότι ο ναρκισσισμός του τον εμποδίζει να εξελιχθεί αφού πιστεύει πως είναι αλάνθαστος και τέλειος.
Κι εδώ τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα;
- Ποιος θέλει να έχει δίπλα του ανθρώπους που έχουν να πουν μόνο μια κακή κουβέντα σχεδόν για όλους;
- Ποιος θέλει να έχει δίπλα του ανθρώπους που για τις δικές τους αποτυχίες δεν αναλαμβάνουν ποτέ τις ευθύνες που φέρουν, αλλά επιρρίπτουν πάντα όλες τις ευθύνες στους άλλους; Οι άνθρωποι αυτοί παρουσιάζουν μονίμως τον εαυτό τους ως θύμα για να κρύψουν την ανικανότητά τους.
- Ποιος θέλει να έχει δίπλα του ανθρώπους που δεν ξέρουν να συγχωρούν και να προχωρούν, αλλά κάθε φορά που θα τους συναντήσεις στο δρόμο ή σε μία εκδήλωση θα προσπαθήσουν να σου φορτώσουν την αρνητικότητά τους κατηγορώντας αυτούς που έχουν βάλει στόχο;
- Ποιος θέλει να έχει δίπλα του ανθρώπους που δε θαυμάζουν το καλύτερο και δεν προσπαθούν να του μοιάσουν;
Η ύπαρξη αυτών των τοξικών ανθρώπων μας δίνει τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό είναι να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας, με όλα όσα μας ισορροπούν πνευματικά και ψυχικά και μας κάνουν δημιουργικούς και χαρούμενους. Μας δίνει τη δυνατότητα επίσης να συνειδητοποιήσουμε πως όλα αυτά τα τόσο σημαντικά για τη ζωή μας πηγάζουν από την αυτογνωσία και την αυτοκριτική.
Αφήνουμε πίσω κατά συνέπεια όσους δεν μπορούν να εξελιχθούν, πριν γίνουν τα «βαρίδια» στη δική μας πρόοδο. Τους αφήνουμε πίσω και επειδή – αν δεν τα καταφέρουν να πετύχουν – θα προσπαθήσουν να εμποδίσουν και να σπιλώσουν και τον δικό μας αγώνα.
Μόνο που ξεχνάνε κάτι σημαντικό. Η πορεία του καθενός αποδεικνύει και το ποιος είναι. Και η εξέλιξή μας προς το καλύτερο είναι κάτι που γίνεται αντιληπτό ώστε καμία συκοφαντία να μην μπορεί να το επισκιάσει.
