Διαγωνισμός Διηγήματος - Page 18

«Πάτερ, αμάρτησα». Η γυναίκα, πεσμένη στα γόνατα, κοίταξε ικετευτικά τον πνευματικό της, περιμένοντας κάποια απόκριση, ένα έναυσμα για να προχωρήσει.  Ο παπα-Χαράλαμπος, ένας γεράκος απροσδιόριστης ηλικίας, της έκανε νόημα να…

-Πώς σέρνεσαι έτσι κοπέλα μου; Δεν σκέφτεσαι ότι υπάρχουν παιδιά εδώ τριγύρω που μπορεί να σε δουν; -Κοίτα τη Νίκο. Κοίτα τα χάλια της. Φαντάσου σε τι οικογένεια μεγάλωσε. Μην…

   Οι γκρίζες βουνοκορφές αντιφέγγιζαν στις ερυθρωπές ανταύγειες του ήλιου που αργοπέθαινε όπως κάθε μέρα υποχωρώντας πρόθυμα στο αέναο κάλεσμα της Νύχτας που θα ξεπρόβαλε. Το απαλό φως του διακλαδίζονταν…

Ένας άνδρας μπαίνει σ’ένα ασανσέρ. Πατάει το κουμπί με τον αριθμό οχτώ και περιμένει κοιτάζοντας το ρολόι του. Είναι ένα ακριβό ρολόι και αντλεί ευχαρίστηση, απ το βλέμμα των άλλων,…

«Οι οικογένειες των δύο ατόμων συνήθως αποτελούνται από ένα άτεκνο πατέρα και μία άτεκνη μητέρα. Ένας τέτοιος άτεκνος πατέρας είμαι και εγώ. Πραγματικά δεν ξέρω αν τα παιδιά μου θέλουν…

Παράδοση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή όπως αυτή ανευρέθηκε: “Κάποτε γεννήθηκα, δεν το θυμάμαι αλλά μου το είπαν, και υποθέτω πως αλήθεια θα ‘ναι. Σημαδιακή ημέρα στη ζωή ενός…

Κοίταξε μουδιασμένος έξω από το παράθυρο τον κόσμο , που  συνέχιζε να περπατά αμέριμνος. Μόλις πριν λίγο , έμαθε ότι ο παιδικός του φίλος, ο Χαρίλαος, είχε ένα πολύ σοβαρό…

Αυτά τα ανέμελα φοιτητικά βράδια, τι ανεκτίμητη αξία;  Αυτά τα βράδια που κι όσα χρόνια κι αν περάσουν πάντα θα μένουν ανεξίτηλα και χαραγμένα στις καρδιές όλων. Τότε που βγαίνανε…

Πίστευα ότι δεν ήταν αληθινή… Μία κορίτσι να ανακατεύει τις στάχτες. Η νονά νεράιδα. Ποια πιστεύει στις νεράιδες… άσε που οι περισσότερες νονές δεν σε θυμούνται όταν μεγαλώσεις λίγο… Κάποιες…

Την λέγανε Άννυ. Ήτανε ψηλή κι αδύνατη. Στέκα θα την λέγαμε στην Ελλάδα. Είχε όμως στυλ. Παρ’ όλη την αδυναμία της ήτανε ελκυστική.  Έτσι τουλάχιστον μου φαινότανε εμένα. Πάντα καλοντυμένη…