Η μοντεσσοριανή μέθοδος ή αλλιώς η μέθοδος μοντεσσόρι είναι ένα πaιδαγωγικό σύστημα το οποίο επινοήθηκε από την Ιταλίδα παιδαγωγό Μαρία Μοντεσσόρι ( 3 Αυγούστου 1870 έως 6 Μαϊου 1952).
Η μέθοδος της Μοντεσσόρι είναι εφαρμόσιμη κυρίως στο μάθημα της γλώσσας και ειδικά στον τομέα της ορθογραφίας. Παρόλα αυτά εφαρμόζεται και στα μαθηματικά ειδικά όταν αναφερόμαστε στα μαθηματικά που διδάσκονται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το Δημοτικό σχολείο.
Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙ ΣΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ
Η εκμάθηση των μαθηματικών σύμφωνα με την μέθοδο μοντεσσόρι είναι βασισμένη στην διερεύνηση. Οι μαθητές δηλαδή έχουν την ευκαιρία να εξετάσουν λεπτομερώς τους αριθμούς τόσο σχηματικά όσο και ηχητικά (προφέροντας τους αριθμούς ενόσω συνειδητοποιούν το σχήμα τους.
Πρώτη δουλειά λοιπόν της εκαπιδευτικού, στα πρώτα στάδια της εκμάθησης των μαθηματικών είναι είτε να σχεδιάσει τους αριθμούς πάνω σε ένα χαρτόνι είτε να κατασκευάσει το σχήμα τους και να τους δώσει ξύλινη μορφή. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να αγγίξουν τους αριθμούς που είναι κατασκευασμένοι από ξύλο και όταν αντιληφθούν ποιος αριθμός είναι τότε τον προφέρουν δυνατά.
Ένα άλλο βοήθημα στην εκμάθηση των μαθηματικών είναι τα ξυλάκια ή οποιοδήμοτε άλλο αντικείμενο (π.χ. μολύβια). Καθώς επίσης και η κατασκευή θηκών σε ένα κουτί. Η κάθε θήκη περιέχει αριθμούς από το 1 έως το 9 – οι θήκες στο σύνολο τους είναι δέκα- ενώ στην τελευταία θήκη την 10ην κατά σειρά υπάρχει το 0. Το επόμενο βήμα είναι να χρησιμοποιηθούν τα βοηθητικά αντικίμενα στην κάθε θήκη ισάριθμα. Στη συνέχεια ακολουθούν είτε προσθέσεις είτε αφαιρέσεις και το υπόλοιπο των πράξεων τοποθετείται σε άλλη θήκη ώστε να γίνει η επαλήθευση των πράξεων. Με αυτόν τον τρόπο ο δάσκαλος ή ο εκπαιδευτικός μεταφέρει τις πράξεις στον πίνακα και στα τετράδια των μαθηματικών με σημεία είτε το συν (+) είτε το πλην (-).
Ένας άλλος τρόπος που προτείνεται από την μέθοδο της μοντεσσόρι είναι το να χρησιμοποιηθούν ράβδοι χρωματισμένοι και διαιρεμένοι σε τμήματα. Μία ράβδος θα είναι διαιρεμένη σε 10 ίσα τμήμτα με το ίδιο χρώμα. Άλλη ράβδος διαιρεμένη σε 2 ίσα τμήματα, άλλη σε 3, άλλη σε 4 κλπ. Οι ράβδοι θα πρέπει να περιέχουν τμήμτα από το 2 έως το 10 και ο αριθμός της κάθε ράβδου φανερώνεται με την ένδειξη ενός αριθμού. Στην ράβδο δηλαδή με τα 4 τμήματα βάζουμε τον αριθμό 4, στη ράβδο με τα 5 τον αριθμό 5 κλπ. Στη συνέχεια ακολουθούν προσθέσεις και αφαιρέσεις για την εμπέδωση και την σωστή μαθηματική έκφραση των αποτελεσμάτων της κάθε μαθηματικής πράξης.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως η μοντεσσοριανή μέθοδος είναι κυρίως για μικρά παιδιά, αλλά και για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Αποτέλεσμα της μεθόδου είναι το αν συνδεθούν μεταξύ τους η θεωρία με την πράξη αλλά και η σύνδεση της οπτικής, της κινητικής και της ακουστικής εικόνας του αριθμού μέσα από την προφορά του.
Πηγή
Θεοδωρόπουλος, Ευθύμιος. (1975). Επιτομή Διδακτικής (Γενικής-Ειδικής). Αθήνα: Ι. Φελάκη.
