πενικιλίνη: Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου στην Σκοτία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο του Λονδίνου το 1897 και στην συνέχεια βρήκε μια δουλειά γραφείου, όπου παρέμεινε ως το 1901, όπου αποφάσισε αλλαγή καριέρας και να σπουδάσει Ιατρική στο Νοσοκομείο «St. Mary». Μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε ως βοηθός στην ερευνητική ομάδα του Άλμροθ Ράιτ, πρωτοπόρου στην Ιατρική για την θεραπεία με τα εμβόλια και την ανοσολογία, δείχνοντας ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη βακτηριολογία.
Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Φλέμιγκ κατατάχθηκε στο ιατρικό σώμα του Βασιλικού Στρατού υπηρετώντας ως λοχαγός του Υγειονομικού Σώματος. Εργαζόταν, για την ανάπτυξη μιας θεραπείας που θα μείωνε τους θανάτους στρατιωτών από τις διάφορες μολύνσεις, υποστηρίζοντας στην έρευνά του ότι τα αντισηπτικά δεν ήταν αρκετά αποτελεσματικά αλλά επιδείνωναν την κατάσταση. Ωστόσο, το εγχείρημά του απορρίφθηκε.
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Φλέμινγκ επέστρεψε στο νοσοκομείο «St. Mary» και στις 15 Σεπτεμβρίου του 1928 παρατήρησε πριν καταστρέψει έναν δοκιμαστικό σωλήνα με την καλλιέργεια κάποιων βακτηριδίων είχε αναπτυχθεί ένα είδος πράσινης μούχλας, που φάνηκε να είναι σε θέση να σκοτώσει τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς. Ο Φλέμινγκ απομόνωσε ένα δείγμα από τη μούχλα, το ταυτοποίησε ως μύκητα του γένους πενικίλλιο και για τον λόγο αυτό ονόμασε τη νέα ουσία πενικιλίνη δημιουργώντας ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα και την έναρξη μιας νέας εποχής στην Ιατρική, της εποχής των αντιβιοτικών.
Το έργο του ολοκλήρωσαν άλλοι επιστήμονες στα τέλη της δεκαετίας του ’30, οπότε αμερικανικές και βρετανικές φαρμακοβιομηχανίες άρχισαν τη μαζική παραγωγή πενικιλίνης. Διάφορα είδη πενικιλίνης σχηματίζονται πλέον ως αποτέλεσμα ζωικής δραστηριότητας διαφόρων ειδών μυκήτων μούχλας (Penicillium notatum, Penicillium dirysogenum). Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται στην ιατρική είναι μείγμα διαφόρων ειδών πενικιλίνης με τη μορφή αλάτων νατρίου και ασβεστίου. Το νέο φάρμακο χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για την αντιμετώπιση πολλών μολύνσεων σώζοντας πολλές ζωές.
Όταν ο Φλέμινγκ βραβεύτηκε το 1945 με το Νόμπελ Ιατρικής δήλωσε ταπεινά: «Η φύση δημιούργησε την πενικιλίνη. Εγώ απλώς τη βρήκα». Η ανακάλυψή του έφερε τα πάνω κάτω στη σύγχρονη ιατρική, αφού άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία πολλών αντιβιοτικών και την αντιμετώπιση δεκάδων ασθενειών
