Εύκολα κατανοεί κανείς τη θηριωδία του πολέμου κοιτάζοντας τη Συρία πριν και μετά από αυτόν. Η άλλοτε ακμάζουσα πρωτεύουσα της, το Χαλέπι αποτελεί σήμερα είναι κατεστραμμένο και ερημωμένο τοπίο. Αδύνατον σχεδόν να σκεφτείς πως η πόλη αυτή έσφυζε από ζωή και ομορφιά.
Στη Συρία ο πόλεμος έχει κοστίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους και έχει οδηγήσει στην προσφυγιά εκατομμύρια άλλους. Οι αγριότητες αυτής της αιματηρής κατάστασης μπορούν να φτάσουν στα μάτια δισεκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις φροντίζουν να εξασφαλίσουν για λογαριασμό τους (και για λογαριασμό άλλων) μια καλή θέση στο τραπέζι της μοιρασιάς της «Νέας Μέσης Ανατολής», όπου θα προσφερθούν ως λεία όχι μόνο η Συρία, αλλά και πολλές ακόμα χώρες αυτής της περιοχής. Και τελικά, όλοι ζητούν να έχουν λόγο για το μέλλον της Συρίας, πλην του μόνου που το δικαιούται, του λαού της.
Η «προσφυγική κρίση» συγκλόνισε και συγκλονίζει ακόμη. Οι θύτες της χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και δηλώνουν την ανησυχία τους. Ωστόσο, συνεχίζουν να αρνούνται να παραδεχτούν ότι οι δικές τους επεμβάσεις για τα στρατηγικά τους συμφέροντα, ξεριζώνουν τους ανθρώπους από τον τόπο τους και τους ωθούν στην απελπισμένη αναζήτηση μιας ελπίδας επιβίωσης στις (κατ΄ επίφαση) «πολιτισμένες» χώρες της Δύσης.
Οι φάτνες του 2017 δυστυχώς δεν έχουν μάγους και φωτεινά αστέρια. Μόνο ανθρώπους δίχως ζεστασιά, μικρά παιδιά που η κοινωνία οφείλει να αγκαλιάσει, να τα μορφώσει. Αυτό θα γίνει μόνο όταν απαλλαχθεί από τον φασισμό η ανθρωπότητα γέννησε, αυτόν που ποτέ δεν πέθανε και με κάθε ευκαιρία κάνει την εμφάνιση του.
