Το Wind phone, το τηλέφωνο ανέμου, δεν είναι ένα συνηθισμένο τηλέφωνο. Είναι ένα τηλέφωνο που «συνδέει» τους ανθρώπους με το υπερπέραν και βρίσκεται στην Ιαπωνία και συγκεκριμένα στην πόλη Ōtsuchi. Το πένθος και η «επικοινωνία» με τους νεκρούς βιώνεται διαφορετικά από κάθε άνθρωπο. Το τηλέφωνο ανέμου αποτελεί έναν ασυνήθιστο τρόπο έκφρασης του πένθους που έχει υιοθετηθεί από πάρα πολλούς ανθρώπους σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Πώς δημιουργήθηκε το Wind phone
Το Wind phone ξεκίνησε ως ιδέα του Itaru Sasaki ο οποίος έχτισε έναν τηλεφωνικό θάλαμο στον κήπο του σπιτιού του, στους πρόποδες του λόφου Kujira-yama, κοντά στην πόλη Ōtsuchi. Η ιδέα αυτή του Sasaki συνδέθηκε με μια τραγική φυσική καταστροφή που έπληξε την πατρίδα του. Στις 11 Μαρτίου του 2011 στη βορειανατολική Ιαπωνία, στην περιοχή Tōhoku συνέβη ένας από τους φονικότερους σεισμούς παγκοσμίως, μεγέθους 9,0 – 9,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, προκαλώντας τσουνάμι με μέγιστο ύψος τα 40,5 μέτρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 15.000 άνθρωποι, προκαλώντας εθνικό πένθος στην Ιαπωνία. Η πόλη Ōtsuchi κατέγραψε τον μεγαλύτερο αριθμό αγνοουμένων (19.759).
Το τηλέφωνο ανέμου είναι ένα αποσυνδεμένο τηλέφωνο που συνδέει τους πενθούντες με τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή. Χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται το μέρος κάθε χρόνο, από όλο τον κόσμο. Πηγαίνουν εκεί σηκώνουν το ακουστικό και «επικοινωνούν» με τους νεκρούς μέσω του τηλεφώνου, νιώθοντας παρηγοριά που μιλούν και οι φωνές τους «μεταφέρονται» στον άλλο κόσμο μέσω του ανέμου που φυσά από το λόφο Kujira-yama.
Το τηλέφωνο του ανέμου το διαχειρίζεται αποκλειστικά ο Sasaki και η σύζυγός του, με τη βοήθεια ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος που υποστηρίζει την περιοχή και δέχεται δωρεές. Η ιδέα του θαλάμου έχει γίνει πολύ δημοφιλής και πλέον έχουν δημιουργηθεί πολλοί τέτοιοι θάλαμοι σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν 349 τηλέφωνα ανέμου διάσπαρτα σε όλη τη χώρα ενώ στον υπόλοιπο κόσμο άλλα 152. Είναι ανοιχτά για το κοινό, χωρίς οικονομική επιβάρυνση, και τις περισσότερες φορές βρίσκονται σε πάρκα, κοντά σε μονοπάτια και σε εκκλησίες. Συνήθως, κατασκευάζονται από όσους θέλουν να τιμήσουν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο που έχει φύγει από την ζωή.
Για τον ίδιο τον Sasaki ο θάλαμος με το τηλέφωνο του ανέμου είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν ν’ αρχίσουν να ανακτούν την επίγνωση της πραγματικότητας και να «συμφιλιώνονται» με την απώλεια τους. Αποτελεί ένα είδος γέφυρας που συνδέει τον κόσμο των ζωντανών με τον κόσμο των νεκρών. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, πριν μπεις στον θάλαμο για να «μιλήσεις», θα πρέπει να έχεις βάλει τα συναισθήματά σου σε μια σειρά. Θα πρέπει να έχεις αποδεσμευτεί από την τραγωδία και τον πόνο, και να έχεις αποδεχτεί την απώλεια. Όσοι έρχονται στο «τηλέφωνο του ανέμου» είναι έτοιμοι να επικοινωνήσουν με τους νεκρούς χτίζοντας μια νέα σχέση, εκφράζοντας με διαφορετικό τρόπο το πένθος τους προσπαθώντας ταυτόχρονα να απαλύνουν τον πόνο τους.
Πηγές:
Χελιώτη Ε. (2025) «Wind Phone – Το τηλέφωνο του πένθους.» Athens Voice. Ανακτήθηκε από: www.athensvoice.gr
Messina L.I. (2021) “How Japan’s Wind Phone Became a Bridge Between Life and Death.” Literary Hub. Ανακτήθηκε από: www.lithub.com
