“Όταν πεινάω τρώω. Αλλά και όταν δεν είμαι καλά τρώω. Όταν νιώθω μόνη μου τρώω. Όταν έχω τις μαύρες μου τρώω. Και όταν βαριέμαι τρώω. Όταν έχω άγχος τρώω. Όταν έχω κάνει λάθος τρώω. Και αργά το βράδυ τρώω”.
“Τρώω όταν πεινάω μόνο”, συνηθίζω να λέω. “Αλλά στην πραγματικότητα, δεν ξέρω αν θέλω να ταΐσω εμένα ή τα συναισθήματά μου. Είναι πείνα ή διέξοδος;”
Συναισθηματική πείνα
“Όταν είμαι πια μόνος μου στο σπίτι μου και μπορώ να φάω ελεύθερα χωρίς κανέναν να με κοιτάζει, νιώθω ο εαυτός μου”.
Η συναισθηματική πείνα (συναισθηματική υπερφαγία) αναφέρεται στην ακατάσχετη επιθυμία για φαγητό που προκύπτει όταν υπάρχουν δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις. Το άτομο νιώθει πως το φαγητό θα τον λυτρώσει από οτιδήποτε άσχημο του συμβαίνει. Χάνοντας, λοιπόν, τον έλεγχο σε οποιοδήποτε άλλο κομμάτι της ζωής του, προσπαθεί να τον ανακτήσει μέσω του φαγητού. Για λίγο, μπορεί να νιώσει κυρίαρχος και ειδικότερα κυρίαρχος του εαυτού του.
Κι έτσι, το φαγητό, από μια βιολογική ανάγκη μετατρέπεται σε καταφύγιο των συναισθημάτων. Ένα καταφύγιο προσωρινό που ανά πάσα στιγμή θα γκρεμιστεί.
Ο φαύλος κύκλος
“Η εικόνα του σώματός μου άλλαξε και δεν μου αρέσει πια τίποτα πάνω μου. Σιχαίνομαι τον εαυτό μου που τρώει τόσο και από στεναχώρια και απογοήτευση τρώω ξανά, όλο και πιο πολύ. Τα βάζω με εμένα που δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Όλοι γύρω μου μου λένε πως πάχυνα και πως πρέπει να σταματήσω να τρώω. Τι νομίζουν; Πως το “πρέπει” το δικό τους είναι πιο δυνατό από το δικό μου “θέλω”;”
Η αυτοπεποίθηση του ατόμου πέφτει όλο και περισσότερο. Σε μερικές περιπτώσεις, αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά, αλλά ταυτόχρονα είναι πολύ δύσκολο για αυτόν να θέσει όρια. Ενώ πίστευε πως έχει τον έλεγχο στο φαγητό, αρχίζει να χάνει κι αυτόν με αποτέλεσμα να απογοητεύεται ακόμα περισσότερο με τον εαυτό του και να στρέφεται πάλι στο φαγητό. Συχνά, το άτομο αυτό θα κλειστεί στον εαυτό του, αφού κατακλύζεται από ντροπή. Και όσο το κενό μεγαλώνει, τόσο αναζητά φαγητό.
Και κάπως έτσι, δε θα αργήσει να έρθει το πρώτο βουλιμικό επεισόδιο
Το άτομο, στην προσπάθειά του να επαναφέρει τον εαυτό του στο αρχικό του στάδιο θα μπει στη διαδικασία μιας αυστηρής δίαιτας. Θα την σπάσει, όμως, καταναλώνοντας μια μεγάλη ποσότητα φαγητού η οποία συνοδεύεται με κάποια συμπεριφορά ακύρωσης, όπως πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών ή διουρητικών φαρμάκων. Θα νιώσει ξανά απογοήτευση και θυμό που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τον εαυτό του. Και το γεγονός αυτό θα επαναλαμβάνεται. Το άτομο μετά τα πρώτα επεισόδια νιώθει πολύ αδύναμο και συνήθως παραιτείται.
Ας σπάσουμε αυτόν τον κύκλο:
Για να καταφέρει ένα άτομο να βγει από αυτόν τον φαύλο κύκλο, θα πρέπει να επισκεφθεί ειδικό διαιτολόγο αλλά και ψυχολόγο. Αρχικά, θα πρέπει να εκπαιδευτεί διατροφικά, ώστε να μπορεί να ξεχωρίζει το βιολογικό αίσθημα της πείνας αλλά και τα σήματα κορεσμού. Παράλληλα, με προσωπική δουλειά και βλέποντας τον εαυτό του με αγάπη, θα δημιουργηθούν οι βάσεις για μια πιο υγιή σχέση με τον ίδιο τον εαυτό. Θα καταλάβει πως δεν πρέπει να ντρέπεται και θα ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του. Θα μάθει πως το κενό που νιώθει δεν καλύπτεται με το φαγητό.
