Ο Freud δεν ήταν το πρώτο πρόσωπο που έγραψε για το ασυνείδητο. Η έννοια ότι υπάρχουν διανοητικές διαδικασίες, που επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας, αλλά δεν είναι προσιτές στο συνειδητό, είναι παρούσα σε σειρά κειμένων που χρονολογούνται από τους κλασικούς χρόνους. Εντούτοις, κανένας πριν δεν είχε κάνει μια συστηματική μελέτη αυτής της ιδέας.
Οι διανοητικές διαδικασίες είναι, κατά ένα μεγάλο μέρος, ασυνείδητες. Το συνειδητό, είναι μόνο η κορυφή ενός παγόβουνου, ένα μικρό νησί από συνείδηση στο μεγάλο ωκεανό του ασυνείδητου.
Στις αρχές του 1890 ο Freud χρησιμοποίησε την «τεχνική πίεσης» για να κινηθούν οι ασθενείς του προς την πρόσβαση του ασυνείδητου υλικού. Καθώς αυτοί κάθονταν στον καναπέ του, πίεζε το χέρι του στα μέτωπά τους και τους ρωτούσε, ενθαρρύνοντάς τους να ξεγλιστρήσουν από τη λογοκρισία που τους επιβάλλεται από το λογικό νου.
Τελικά υιοθέτησε την τεχνική των ”ελεύθερων συνειρμών”. Τηρώντας τις αποστάσεις και λέγοντας μόνο όσα ήταν απαραίτητα, τους επέτρεπε να αποκαλύπτουν τα πάντα χωρίς το φόβο της κρίσης, της καταδίκης ή του εμπαιγμού. Η μια σκέψη οδηγούσε στην άλλη. Το υλικό που προέκυψε από αυτές τις συνεδρίες, έθεσε τις βάσεις για τις ιδέες του Freud σχετικά με την σεξουαλική ανάπτυξη και το διαχωρισμό μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου.
Τα μυαλά των ασθενών ήταν διαιρεμένα μυαλά. Υπήρχε το συνειδητό που γνώριζε τις σκέψεις και τις επιθυμίες του. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος που αποκαλύφθηκε από τους ελεύθερους συνειρμούς, το ασυνείδητο, ήταν μια αποθήκη, με όλες οι σκοτεινές και μύχιες σκέψεις του ατόμου.
Η συνείδηση μοιάζει με συντριβάνι που παιχνιδίζει στον ήλιο και ξανά βυθίζεται στη μεγάλη υπόγεια δεξαμενή του υποσυνείδητου από όπου πηγάζει. Freud
Ο Freud υπέβαλε την ιδέα δύο αντιτιθέμενων αρχών που βρίσκονται πίσω από τη συμπεριφορά:
- Η «αρχή της απόλαυσης». Είναι αυτό που μας κυβερνά στη γέννηση και μας ωθεί προς την στιγμιαία ικανοποίηση των επιθυμιών μας.
- Η «αρχή της πραγματικότητας». Μπαίνει σε λειτουργία όταν μεγαλώνουμε και ανακαλύπτουμε ότι πρέπει να ζήσουμε και να προσαρμοστούμε.
Η διανοητική υγεία είναι εξαρτώμενη από το πόσο επιτυχημένοι είναι οι άνθρωποι στον αναπροσανατολισμό της λίμπιντο σε κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά. Οι νευρωτικοί και υστερικοί ασθενείς είχαν αποτύχει να βρουν επιτυχή μέσα αναπροσανατολισμού. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο αρχών ήταν ανεπίλυτη και το αποτέλεσμα ήταν η ασθένειά τους. Μόνο με την πρόσβαση στο ασυνείδητο, θα μπορούσε η διανοητική ασθένεια να υπερνικηθεί. Διαφορετικά, η νευρωτική δυστυχία θα μπορούσε να μετατραπεί σε ανθρώπινη στεναχώρια.
Περισσότερα σχετικά με τις θεωρίες του Freud : https://www.simplypsychology.org/Sigmund-Freud.html
