Μετακόμιση. Μια διαδικασία που επηρεάζει σημαντικά την ψυχολογία, καθώς εμπεριέχει μια σειρά αντιφατικών συναισθημάτων. Απο τη μια πλευρά ο ενθουσιασμός, απο την άλλη το άγχος για όσα συμβολίζει αυτή η διαδικασία. Μια νέα αρχή και παράλληλα ένα τέλος. Ένα νέο ξεκίνημα αποτελεί μια νέα προσπάθεια θεμελίωσης στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Όχι τόσο υλικά, όσο συναισθηματικά. Άλλωστε, δεν επιλέγουμε τυχαία τους χώρους της διαβίωσης μας. Το σπίτι μας αποτελεί μια προέκταση έκφρασης της προσωπικότητας μας. Αυτό σημαίνει οτι ο αποχωρισμός απο το προηγούμενο σπίτι δεν είναι χωροταξικός. Η αίσθηση απώλειας αφορά στις στιγμές χαράς και λύπης, σε όλες εκείνες τις σημαντικές στιγμές που κάποτε ζήσαμε.
Μετακόμιση σημαίνει μεγάλη αλλαγή
Ο αποχωρισμός απο την στέγη που φιλοξένησε τις προηγούμενες στιγμές μας είναι σημαντικός. Εξίσου σημαντικός είναι ο ενθουσιασμός για το μέλλον στη νέα στέγη. Άλλωστε, η μετακόμιση αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο στρεσογόνο γεγονός στη ζωή ενος ανθρώπου. Μετά τον θάνατο και τον χωρισμό, η διαδικασία της μετακόμισης απεικονίζει μια αρένα έκφρασης ολοκληρωμένων και ανολοκλήρωτων εμπειριών. Η κούραση και η αγωνία εμφανίζονται με ένταση. Τα πρακτικά ζητήματα πακεταρίσματος, καθαριότητας, οργάνωσης και μεταφοράς δεν είναι παρά ερεθίσματα. Όμως, ο τρόπος αντίδρασης μας σε αυτά καθορίζει και τον τρόπο διαχείρισης στην αλλαγή. ‘Οπως σε κάθε άλλη γρήγορη διαδικασία ενυπάρχει το άγχος, έτσι και στη μετακόμιση είναι απολύτως εντάξει η ύπαρξη του.
Η συναισθηματική διαχείριση στην αλλαγή
Συνήθως, όταν μιλάμε για διαχείριση των συναισθημάτων, οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι θα καταφέρουν να μη βιώνουν τα αρνητικά συναισθήματα. Το άγχος, ο φόβος, ο θυμός και κάθε δυσάρεστο συναίσθημα είναι σημαντικά για την επιβίωση και εξέλιξη μας. Δεν γίνεται να μην υπάρχουν. Αυτό που χρειάζεται είναι να εκφραστούν κατάλληλα και να ολοκληρώσουν τον σκοπό τους. Δυστυχώς, μαθαίνουμε απο το περιβάλλον να ερμηνεύουμε την έκφραση του θυμού, του άγχους και της απογοήτευσης ως μια μορφή αδυναμίας. Έτσι, τα απωθούμε ελπίζοντας ότι θα εξαφανιστούν. Στην πραγματικότητα δεν εξαφανίζονται αλλά παγιδεύονται.
Γι’ αυτό χρειάζεται να τα παρατηρούμε, να αντιληφθούμε το νόημα της ύπαρξης τους και να κινητοποιηθούμε ως προς αυτά που απαιτούν. Για παράδειγμα, έχουμε συμφωνήσει οτι όλες οι απαραίτητες εργασίες θα έχουν ολοκληρωθεί πριν τη μεταφορά των αντικειμένων στο νέο σπίτι. Παρόλα αυτά κάποιες εργασίες δεν έχουν γίνει, τότε ο θυμός και η απογοήτευση υπάρχουν για να κινητοποιηθούμε ως προς τη διεκδίκηση όσων συμφωνήσαμε. Ακόμη και αν δεν μπορούμε να εκδηλώσουμε αμέσως και αυθόρμητα τα συναισθήματα μας, έχει τεράστια σημασία να μας δώσουμε χρόνο και να επιλέξουμε συνειδητά πώς θα τα διαχειριστούμε.
Το κόστος και η χαρά
Κούτες, πεταμένα αντικείμενα, δρομολόγια και μια σειρά απο εκρεμμότητες κάνουν την εμφάνιση τους. Αυτή η διαδικασία έχει πέραν του οικονομικού, σωματικό και ψυχικό κόστος. Η μετακόμιση μας δίνει (και) πόνο, διότι μαζί με το σπίτι που αφήνουμε, μοιάζει σαν να αφήνουμε και ένα κομμάτι του εαυτού μας. Όσο μεγάλο ή μικρό ήταν το διάστημα της ζωής στο σπίτι που αποχαιρετάμε, δεν παύει να έχει στους τοίχους του τις φιλοδοξίες,τα όνειρα και ένα μέρος της δύναμης μας απο όλα τα εμπόδια που ξεπεράστηκαν. Χωρίζουμε απο τον τόπο βιώματος μιας σειράς εμπειριών και ίσως να υπάρχει λύπη. Και είναι εντάξει. Όπως εντάξει είναι και η χαρά και η προσμονή για το άγνωστο και όλα τα όνειρα που θα συνοδέψουν τη νέα αρχή.
