Το 1974, ο γνωστός καλλιτέχνης και σχεδιαστής κόμικς, John Romita Jr., παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό το νέο του ήρωα και επόμενο πρωταγωνιστή πληθώρας καινούριων προσπαθειών του, Wolverine. Ο Λόγκαν, όπως είναι ευρύτερα διάσημος, ανήκει στα Μεταλλαγμένα μέλη της ομάδας των X-Men, σούπερ ηρώων της Marvel, έχοντας ως υπερόπλο του τις φυσικές αισθήσεις ενός λυκανθρώπου, όπως αυτές παρουσιάζονταν σε βιβλία και αφηγήσεις. Σύντομα, και ενόσω η δημοτικότητά του αυξανόταν συνεχώς, θα τροφοδοτούταν με πανίσχυρα νύχια, σήμα κατατεθέν του και στις ακόλουθες ταινίες που πρωταγωνίστησε, καθώς και με μια μορφή αντιγήρανσης, ικανή να φράζει την πάροδο του χρόνου στο σώμα του, ενώ παράλληλα θα επούλωνε τάχιστα και κάθε του πληγή, μετατρέποντάς τον, δηλαδή, σε άτρωτο ον. Ωστόσο, πέρα από τις τηλεοπτικές και συγγραφικές απόπειρες της αναπαράστασης των λυκανθρώπων στο δημόσιο προσκήνιο, υπάρχει και μια, όχι και τόσο φημισμένη, σχέση του ανθρώπινου είδους με αυτούς, αλλά και το ζωικό βασίλειο γενικότερα. Η κλινική λυκανθρωπία.
Η πορεία του εν λόγω συνδρόμου στα χρονικά πλαίσια της ιστορίας χαρακτηρίζεται ευρεία, κάνοντας αισθητή την παρουσία του ακόμα και στην ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, ο νευρολόγος Andrew Larner αναφέρει σε δοκίμιά του πως κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης της Οδύσσειας
, μέρος του πληρώματος του Οδυσσέα παρουσίασε συμπτώματα της παραπάνω προαναφερθείσας ασθένειας, όταν η μάγισσα Κίρκη τους μετέτρεψε σε ζώα. Σύμφωνα με τον Larner, λοιπόν, δεν μετατράπηκαν όντως σε γουρούνια, απλά τα μάγια τους έκαναν να πιστεύουν πως συνέβη, πως δεν ήταν πλέον άνθρωποι, πως δεν είχαν λογική. Πράγματι. Δεν υπήρχε λογική. Επιπρόσθετα, περιστατικά σημειώνονται στη Βαβυλώνα και την Περσία, με τους βασιλείς Ναβουχοδονόσωρ και Majd Al- Dawla, αντίστοιχα, να νομίζουν πως έχουν μετατραπεί σε αγελάδες! Λίγα χρόνια αργότερα, ο μονάρχης της Αρμενίας, Τιριδάτης ο 3ος, καλωσορίζει τον Χριστιανισμό στη χώρα, αφού προηγουμένως είχε αντιμετωπίσει επιτυχώς ανάλογες ψυχολογικές ανωμαλίες, βοηθούμενος από χριστιανικές μειονότητες της περιοχής…
Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, έγινε η πρώτη επιχείρηση μελέτης της πάθησης, με τα κυρίαρχα δείγματα των τότε επιστημόνων να επισημαίνουν ότι η βασική αιτία είναι η… μελαγχολία, ελέω αβέβαιου μέλλοντος, που συνθλίβει το άτομο. Παράλληλα, κάποιοι λόγιοι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τα κοκκινισμένα και ξηρά μάτια των ασθενών, κατέφυγαν στη Δαιμονολογία και στο έργο του Σατανά, που θέλοντας να πλήξει τον πληθυσμό, μεταβάλλει τη σκέψη του και αντικαθιστά τις επιθυμίες, τις ορμές και τη συμπεριφορά με αυτή των ζώων στο φυσικό περιβάλλον.
Τα τελευταία έτη, βέβαια, και με τα συμβάντα της «κλινικής λυκανθρωπίας» να έχουν αυξηθεί, ο τομέας της ιατρικής στράφηκε στην ολοκληρωτική αναγνώριση και απόδειξη του φαινομένου. Αρχικά, ο παθών υποφέρει από διάσπαση του νευρολογικού του συστήματος, με την ψύχωση και τις παραισθήσεις να τον κυριεύουν. Σταδιακά, λοιπόν, αισθάνεται πως μεταμορφώνεται σε κάποιο ζώο, «βιώνοντας» μάλιστα την όλη διαδικασία σαν να συμβαίνει πραγματικά, με τα ουρλιαχτά να διαδέχονται το ένα το άλλο, προϊόν του πόνου που νιώθει στο σώμα του, την ίδια στιγμή που διατηρεί τη διαύγεια για να συνειδητοποιήσει τι διαδραματίζεται. Σύμφωνα με έρευνες, η ψύχωση αυτή είναι άρτιο επακόλουθο της σχιζοφρένειας, με τα συμπτώματα τους, που επηρεάζουν το νου, την ομιλία και τη συμπεριφορά, να επαληθεύονται κατά κόρον. Ωστόσο, αν και έχουν καταγραφεί ουσιαστικά βήματα προς την ολοκληρωτική εξάλειψη του συνδρόμου, η αλήθεια είναι πως επίσημα δεν υφίσταται κάποια θεραπεία, παρά μόνο πρόληψη, με έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση από το ιατρικό επιτελείο, για τυχόν νευρολογική δυσχέρεια.
Τέλος, αν και ο όρος «λυκανθρωπία» αποτελεί την ονομασία της πάθησης αυτής, τα περιστατικά όπου ο ασθενής βιώνει τη μετάλλαξη του σε λυκάνθρωπο είναι περιορισμένα, σε αντίθεση με πιο συνηθισμένους οργανισμούς, όπως η γάτα, τα πτηνά ή ακόμα και το άλογο, με τη χώρα προέλευσης του ατόμου να παίζει σημαντικό ρόλο στην επιλογή…
