Ήρθε η άνοιξη και μαζί της έφερε και τις αλλεργίες! Η αλλεργίες είναι ένα σύνηθες φαινόμενο και μπορεί να οφείλεται σε ποικίλα αίτια, ιδιαίτερα όμως τους πρώτους μήνες τις άνοιξης τα ποσοστά εκδήλωσης αλλεργικής ρινίτιδας είναι αρκετά υψηλά, γι’ αυτό χαρακτηρίζεται και ως εποχική αλλεργική ρινίτιδα! Η αλλεργική ρινίτιδα είναι πολύ συχνή, καθώς προσβάλλει περίπου το 10% του πληθυσμού σε όλο το κόσμο. Απαντά σε οποιαδήποτε ηλικία ακόμα και στη βρεφική, είναι όμως συχνότερη σε άτομα <20 ετών και ο επιπολασμός της νόσου βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα στις ηλικίες 10-15 ετών.
Πού οφείλεται η εποχική αλλεργική ρινίτιδα;
Η αλλεργική ρινίτιδα κατατάσσεται στις αλλεργικές αντιδράσεις Τύπου 1 υπαιρευαισθησίας των ιστών έναντι ορισμένων ουσιών που ονομάζονται αλλεργιογόνα. Την εποχή της άνοιξης το πιο συχνό αλλεργιογόνο είναι η γύρη! Οι γυρεόκοκκοι διαχέονται με τον άνεμο κατά την περίοδο την καρποφορίας και προκαλούν συμπτώματα στα ευαισθητοποιημένα άτομα.
Ποιά είναι τα συμπτώματα και πώς γίνεται η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας;
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κνησμό στα μάτια με αποτέλεσμα ερυθρότητα και δακρύρροια, κνησμό στη μύτη και πολλαπλά πταρνίσματα, που συνοδεύονται από ακατάσχετη ροή υδαρούς εκκρίματος και σημαντική δυσχέρεια της αναπνοής από την μύτη λόγω του οιδήματος του ρινικού βλεννογόνου. Συχνά η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να συνυπάρχει με αλλεργική επιπεφυκίτιδα.
Η κλινική εικόνα του ατόμου που πάσχει από αλλεργική ρινίτιδα μοιάζει πάρα πολύ με την εικόνα ενός τυπικού κρυολογήματος την πρώτη φορά. Αν τα συμπτώματα επιμένουν τότε συνήθως ο γιατρός συστήνει αλλεργιολογικό έλεγχο που περιλαμβάνει είτε δερματικές δοκιμασίες (skin prick test) είτε και αιματολογικές εξετάσεις για μέτρηση των ειδικών IgE αντισωμάτων (RAST).
Θεραπεία για την αλλεργική ρινίτιδα
- Τοπική αγωγή
Συνήθως από τα πρώτα φάρμακα που συστήνει ο γιατρό ή ο φαρμακοποιός είναι τοπικής χορήγησης. Διακρίνονται σε κορτιζονούχα, α-αδρενεργικούς αγωνιστές και αντιϊσταμινικά. Τα κορτιζονούχα συμβάλλουν στην υποχώρηση της ρινικής απόφραξης, της υπερέκκρισης και του πταρνίσματος, μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους. Οι α-αδρενεργικοί αγωνιστές (ναφαζολίνη, οξυμεταζολίνη, ξυλομεταζολίνη) που περιέχονται σε ρινικά σπρέυ ή σταγόνες, περιορίζουν την υπερέκκριση και μειώνουν το οίδημα. Ωστόσο δεν θα πρέπει να χορηγούνται περισσότερο από 2-3 φορές την ημέρα, καθώς στις οξείες συστηματικές δράσεις αυτών των ουσιών περιλαμβάνονται η αύξηση της αρτηρικής πίεσης και η υπερδοσολογία σε μικρά παιδιά μπορεί να προκαλέσει κώμα με καταστολή του αναπνευστικού κέντρου. Επίσης δεν πρέπει να χορηγούνται για περισσότερο από 2-3 βδομάδες, διότι υπάρχει κίνδυνος φαρμακευτικής ρινίτιδας. Tα αντιϊσταμινικά αποσυμφορητικά που χρησιμοποιούνται συνήθως για την αλλεργική ρινίτιδα και την συνοδή επιπεφυκίτιδα ανακουφίζουν από την υπερέκκριση, τον κνησμό και το πτάρνισμα. Παράλληλα οι πλύσεις με φυσιολογικό ορό μπορούν να δράσουν ευεργετικά.
- Χορήγηση από του στόματος
Από το στόμα χορηγούνται τα αντιϊσταμινικά. Καταστέλλουν την υπερέκκριση της υδαρής βλέννης και το οίδημα που προκαλείται από την απελευθέρωση της ισταμίνης λόγω της αλλεργικής ρινίτιδας. Επίσης το πτάρνισμα μειώνεται σημαντικά. Τα νεότερης γενιάς αντιϊσταμινικά μάλιστα στερούνται των κατασταλτικών ανεπιθύμητων ενεργειών, ενώ στις περιπτώσεις που θα προκληθεί υπνηλία κατα τα διάρκεια της χορήγησης αυτή θα παρέλθει μετά την 5-6 ημέρα της αγωγής.
- Υποευαισθητοποίηση
Σε αλλεργική ρινίτιδα είναι δυνατό να εφαρμοστεί υποευαισθητοποίηση μέσω της ένεσης σταδιακά αυξανόμενων δόσεων του αλλεργιογόνου με επιτυχία αν χορηγηθεί για διαστημα 2-3 χρόνια. Ωστόσο η μέθοδος αυτή μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές γι αυτό και δε συνιστάται σε μικρά παιδιά ή σε ήπιες μορφές αλλεργικής ρινίτιδας.
http://www.paidiatros.com/asthenies/allergies/rhinitis-allergic
