Όταν η επιθυμία γίνεται όνειρο
Η συγγραφέας Ελένη Δεληδημητρίου-Τσακμάκη, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η γιαγιά ηρωίδα του συγκεκριμένου παραμυθιού “Άγιε Βασίλη φέρε τη γιαγιά μου!…“. Έχοντας αποκτήσει εγγόνια και δισέγγονα ξέρει καλά το ρόλο διδαχής των παραμυθιών και μ’ ευκολία περισσή περνά το μήνυμα στις παιδικές καρδιές . Όταν η επιθυμία γίνεται όνειρο, σ’ όποια γλώσσα κι αν ονειρευτείς, το επιθυμητό αποτέλεσμα παίρνει σάρκα και οστά.
Παραμονές Χριστουγέννων
Μέσα σε λίγες σελίδες η συγγραφέας Ελένη Δεληδημητρίου αναφέρει την πειθαρχία και τον μόχθο της καθημερινότητας στην οικογένεια του Γιαννάκη, την έλλειψη ελεύθερης ώρας και την αναπόληση των παιχνιδιών που απλόχερα του προσέφερε η γιαγιά του. Παραμονές Χριστουγέννων και η επιθυμία του Γιαννάκη για την παρουσία της γιαγιάς του, γίνεται ακόμα πιο έντονη, ειδικά λόγω των ημερών.
Έτσι καταφεύγει στη λύση του διαχρονικού Άι–Βασίλη γράφοντας του ένα δίγλωσσο γράμμα , που προβλημάτισε τον γέροντα με το δυσνόητο περιεχόμενο. Ο μικρός , καταφεύγει στο δεύτερο επεξηγηματικό γράμμα χωρίς να ελπίζει λόγω του ελάχιστου χρόνου ως την παραμονή των Χριστουγέννων, αλλά την ίδια αγωνία είχε και ο γέροντας!
«Το αεροπορικό» εισιτήριο της αγάπης
Ο καλοκάγαθος Άι–Βασίλης που έχει το χάρισμα να «βλέπει» τα όνειρα των μικρών φίλων του «είδε» και κατάλαβε ακριβώς τι έβαλε πάνω απ’ τα παιχνίδια ο Γιαννάκης, δηλαδή την τρυφεράδα και την αγάπη! Η χαρισματική γιαγιά «συνέλαβε» τον πόθο του εγγονού και με τη βοήθεια των ιπτάμενων ταράνδων και το αεροπορικό εισιτήριο της αγάπης βρέθηκε αγκαλιασμένη με τον Γιαννάκη. Τα ηθικά διδάγματα είναι πολλά της συγγραφέως και ο δρόμος ζωής για τον εγγονό υποδειγματικός για τις γιορτινές και τις καθημερινές..
Η θαλπωρή της γιαγιάς
Το χιούμορ, υπέροχα θεατρικά δοσμένο, μας υποβάλει σε εύφορη διάθεση παρά τις αντιξοότητες του μικρού Γιαννάκη. Όμως , το μεγάλο ατού του βιβλίου είναι το κενό που γεμίζει η παρουσία της γιαγιάς, σύμβολο παρηγοριάς και συντροφιάς, ιδιαίτερα στη σύγχρονη ζωή , όπου οι γονείς είναι πολλαπλώς πολυάσχολοι. Το βιβλίο αναδεικνύει το σύμβολο της γιαγιάς και τονίζει την σπουδαιότητα του προσώπου της, καθώς με την θαλπωρή της μαλακώνει την παιδική ψυχή από τον πόνο του αποχωρισμού των γονέων.
Πίστη στο θαύμα
Το μεγάλο στοίχημα της συγγραφέως είναι η δυσκολία των παιδιών των μεταναστών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της διγλωσσίας. Μέσα από τα λάθη του ο Γιαννάκης μαθαίνει ότι ο μόνος τρόπος να φτάσουμε στο ποθητό, είναι μέσα από την πίστη στο θαύμα. Συν «Άι-Βασίλη» και χείρα κίνει …. κι έτσι ο μικρός Γιαννάκης πήρε άριστα στο μεγάλο μάθημα της ζωής, που δεν είναι άλλο από την αυτογνωσία, την αγάπη και την επιμονή στα θέλω μας για να γίνουν τα θαύματα ..οράματα!
