Ο έρωτας ως πολεμική τέχνη εξιστορείται στη συλλογή κειμένων της Μαλβίνας Κάραλη (1952-2002) τα οποία είχαν αρχικά δημοσιευτεί στο περιοδικό Γυναίκα αλλά στη συνέχεια εκδόθηκαν συνολικά και σε μορφή βιβλίου από τις Εκδόσεις Κάκτος. Πρόκειται για το έργο Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες. Σε αυτό περιέχονται κείμενα που γράφτηκαν από τα τέλη της δεκαετίας του 80 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 90 και μέσα από τα οποία η πρόωρα χαμένη Μαλβίνα Κάραλη δημοσιεύει τις απόψεις της για τον έρωτα, τις προσωπικές σχέσεις αλλά και πέρα από αυτές.
Μέσα από τα προσωπικά και επαγγελματικά βιώματα της, τις πραγματικές εμπειρίες της στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τον κόσμο της τέχνης, αφήνει σε εμάς τους αναγνώστες τη δυνατότητα να σκεφτούμε, να αναλογιστούμε, να γελάσουμε ή να στεναχωρηθούμε επειδή ο έρωτας ως πολεμική τέχνη απαιτεί προσόντα και ταλέντο για να ανταπεξέλθει ο άνθρωπος. Ο έρωτας που ως συναίσθημα και κατάσταση επηρεάζει, άλλοτε αρνητικά, άλλο θετικά, αλλά πάντοτε συγκλονιστικά, την πορεία της ζωής μας. Όποιος θυμάται τα βιβλία, τις εκπομπές, τις συνεντεύξεις της Μαλβίνας Κάραλη, αλλά κυρίως όποιος έχει διαβάσει για την πολυκύμαντη ζωή της, θα αναγνωρίσει πως δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει η Μαλβίνα τη ζωή της δίχως να έχει γράψει κάτι για τον έρωτα. Αλλά τα συγκεκριμένα κείμενα της συγγραφέως δεν περιορίζονται στον έρωτα ως πολεμική τέχνη αλλά και σε πολλές άλλες που χαρακτηρίζονται ως τέτοιες. Ίσως επειδή όλα στη ζωή μοιάζουν με μάχη, με πόλεμο.
Σίγουρα, ο τίτλος του βιβλίου ήταν ένα έξοχο κίνητρο για να το πάρω στα χέρια μου, να το ξεφυλλίσω και να αποφασίσω να το αγοράσω, πριν από πολλά χρόνια. Σου δημιουργεί την περιέργεια να δεις περί τίνος πρόκειται, περί τίνος γράφει. Ωστόσο, παρακολουθούσα, τότε, ανελλιπώς τις δραστηριότητες της Μαλβίνας Κάραλη, τόσο τις συγγραφικές, όσο και τις υπόλοιπες, κυρίως δημοσιογραφικές. Οπότε δεν θα έχανα την ευκαιρία να διαβάσω τις απόψεις της για τον έρωτα, την τέχνη, τις ανθρώπινες συμπεριφορές της καθημερινότητας. Μπορεί ο έρωτας ως πολεμική τέχνη να μας παραπέμπει, ίσως παραπλανητικά, στο αντρικό φύλο αλλά τα κείμενα γράφτηκαν για ένα περιοδικό που απευθύνονταν κατά βάση στο γυναικείο κοινό.
Στα σύντομα κείμενα, παρελαύνουν γνωστοί και άγνωστοι, άλλοτε ως πρωταγωνιστές και άλλοτε παρεμπιπτόντως. Από τον συγγραφέα Πασκάλ Μπρυκνέρ, στον Σαββόπουλο, από την ηθοποιό Τζέσικα Λαγκ και την Αλίκη Βουγιουκλάκη στον Ουμπέρτο Έκο. Όχι διότι υπήρξαν όλοι φίλοι ( κάποια πρόσωπα υπήρξαν στα αλήθεια ) της Μαλβίνας, αλλά διότι τα έργα τους – βιβλία, ταινίες, παραστάσεις, τραγούδια – σημάδευαν την καθημερινότητα της εκείνα τα χρόνια. Στάθηκαν οι αφορμές για να σχολιάσει, να κρίνει, να επικρίνει, να παθιαστεί περιγράφοντας, να περιγράψει παθιασμένα. Αλλά και πρόσωπα καθόλου γνωστά σε εμάς, αλλά ο αγαπημένος περίγυρος των φίλων της Μαλβίνας, βρίσκουν τρόπο να εισχωρήσουν στις σελίδες των κειμένων για να μας εξιστορήσουν τον έρωτα ως πολεμική τέχνη καθώς για τις άλλες τέχνες της ζωής.
Η ίδια εξηγεί στο οπισθόφυλλο του βιβλίου πως “τα κείμενα γράφτηκαν για ανθρώπους που αγαπώ…” Εγώ θα σχολίαζα πως τα διαβάζουν όσοι αγάπησαν την Μαλβίνα, για το πάθος και το ταλέντο της.
