Ξεκινώντας να γράφω για την Μαρίνα Πετροπούλου, για μια συγγραφέα που νόμιζα ότι γνώριζα καλά, καθώς όπως πίστευα είχα διαβάσει τα περισσότερα από τα βιβλία της, διαπίστωσα δυο πράγματα. Πρώτον ότι έχει δώσει πραγματικά πολύ λίγες συνεντεύξεις για να μάθουμε πράγματα γι’ αυτήν και δεύτερον κακώς νόμιζα ότι γνώριζα τα περισσότερα έργα της, καθώς όπως δηλώνει και ο τίτλος είναι κυριολεκτικά πολυγραφότατη.
Από το λιτό βιογραφικό της που συνοδεύει όλα της τα βιβλία από τις εκδόσεις Λιβάνη, μαθαίνουμε ότι κατάγεται από τη Σπάρτη. Μεγάλωσε στα Γιάννενα και ήρθε στην Αθήνα δεκαεφτά χρονών.Σπούδασε σχέδιο και διακοσμητική στη σχολή Βακαλό και ασχολήθηκε με την κεραμική και τη ζωγραφική σε ιδιωτικά εργαστήρια.Επίσης ασχολήθηκε με το εμπόριο, επάγγελμα που ασκεί μέχρι σήμερα.
Φύση καλλιτεχνική έχει δηλώσει ότι έγραφε από παιδί, ημερολόγιο, εκθέσεις, διηγήματα. Όλα αυτές, οι σκέψεις και οι ιδέες, κατέληξαν κάπου στην εφηβεία σ’ ένα βιβλίο κάπου εκατό σελίδων που εμπλουτισμένο αρκετά χρόνια μετά, αποτέλεσε την πρώτη της συγγραφική αλλά και τηλεοπτική επιτυχία.
Η αρχή έγινε λοιπόν το μακρινό 2004 με το “Σαν γλυκό του κουταλιού”. Και από εκεί και πέρα η έμπνευσή της φαίνεται να είναι ανεξάντλητη. “Λεκές από κόκκινο κρασί” (2005), “Ένα πρωινό” (2006), “Το ταγκό της Δανάης” (2007), “Χωρίς κραγιόν” (2008), “Η τελευταία λέξη” (2009),”Στους πέντε ανέμους” (2010), “Η άκρη της κλώστης” (2010), “Άδειες Κυριακές” (2011). “Για όλα υπάρχει λόγος” (2012), “Το πέπλο” (2013), “Τα μπλε φεγγάρια” (2013), “Έτσι είναι η ζωή” (2014), “Συναντήσεις” (2015), “Μέτα την βροχή” (2016), “Σελήνη” (2018), είναι τα βιβλία της που κυκλοφορούν όλα από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Και ενώ θα πίστευε κανείς, πως με ένα βιβλίο κάθε χρόνο, οι ιστορίες της θα επαναλαμβάνονταν, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Οι ήρωες της είναι τελείως διαφορετικοί και οι ιστορίες της μοναδικές. Έμπνευση για την Μαρίνα Πετροπούλου αποτελούν τα πάντα γύρω της. Ένας στίχος, μια απορία, μια είδηση, δίνουν το ερέθισμα να περιγράψει μέσω των ηρώων της όλα όσα θέλει να πει. Με την συγγραφή άλλωστε αυτό κάνει. Μέσω των ηρώων της και των ιστοριών της δίνει στο κοινό, όλα όσα αισθάνεται. Και το κοινό της το ανταποδίδει.
Το σύνολο των βιβλίων της μιλούν για τον έρωτα.Άλλωστε και για την ίδια ο έρωτας έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της. Οι ήρωες, άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Θα μπορούσαν να ήταν φίλοι μας, γνωστοί μας. Οι πρωταγωνιστές κυρίως γυναίκες καθώς με αυτές νοιώθει πιο οικεία. Τα συναισθήματα που βιώνουν, τα έχουμε βιώσει όλες. Γι΄αυτό τον λόγο και τα έργα της έχουν τόσο απήχηση.
Έτυχε να έχω διαβάσει τα μισά από τα έργα της. Και μπορώ με σιγουριά να πω πως αποτελεί μια από τις πρώτες επιλογές στην λίστα με τις επόμενες αγορές μου…
