Κάναμε όλη μας τη ζωή, μια κοινοποίηση.
Δεν είναι υπερβολή και φυσικά δεν έβαλα αυτόν τον τίτλο για να τραβήξω κλικ και μετά να γράφω μέσα για το γκολ του Φετφατζίδη ( επιτέλους).
Κάναμε όλη τη ζωή και κοινοποίηση και είναι αρκετά θλιβερό για όλους μας. Αποδεικνύεται περίτρανα πλέον πως η εικόνα ξεπέρασε την ουσία. Πως το ποιος είσαι πλέον στην πραγματική ζωή δεν έχει δύναμη, πλέον έχουν σημασία μόνο τα ψαγμένα τοπία, οι καλλιτεχνικές αυθόρμητες φωτογραφίες που οδηγούν στον απώτερο σκοπό, LIKES.
Θυμάσαι πότε πήγες τελευταία φορά σε κλαμπ χωρίς να βγάλεις φωτογραφία ή βίντεο το ταβάνι;
Θυμάσαι τον τελευταίο καφέ που δεν κοινοποίησες στους «φίλους» σου;
Θυμάσαι μήπως το ταίρι που είχες και δεν το έμαθε ποτέ κανένας πέρα από τους πραγματικούς σου φίλους;
Βασικά, θυμάσαι να είχες κοπέλα χωρίς να την ανεβάζεις σε 500 στορι την ημέρα;
Πότε εξέφρασες άποψη τελευταία σε κάποιον κοντινό σου άνθρωπο;
Πόσες φορές ενώ σε ενοχλούσε κάτι δεν το είπες σε κανένας και απλώς το έκανες status και καλά για να πετάξεις το μήνυμα;
Βασικά, θυμάσαι να είχες ζωή πριν αρχίσεις να την κοινοποιείς;
Τελικά είμαι υπερβολικός όταν λέω πως κάναμε όλη τη ζωή μια κοινοποίηση;
Γαμώτο πια, βγαίνουμε για ποτό και αντί να περάσουμε καλά σκεφτόμαστε πόσοι θα δουν το στόρι μας και αν μέσα σε αυτούς είναι ο/η πρώην για να σκάσει από τη ζήλεια του.
Γνωρίζουμε μια/ένα κοπέλα/αγόρι και πασχίζουμε να το κοινοποιήσουμε παντού.
Ταξιδεύουμε, σε άλλα μέρη, ξένα, μέρη που δεν έχουμε ξαναδεί, ίσως να μην τα ξαναδούμε και ο καημός μας είναι να βγάλουμε ωραίες φωτογραφίες για το Instagram.
Δεν σκεφτόμαστε να περάσουμε καλά. Σκεφτόμαστε μόνο το πώς να πείσουμε τους άλλους ότι εμείς περνάμε φοβερά.
Πήγα στον αγαπημένο μου καλλιτέχνη πριν λίγες μέρες και με έπιασα να τραβάω βίντεο και φωτογραφίες και σάστισα καθώς σκέφτηκα «Τι κάνεις;» «Πότε θα τον ξαναδείς από κοντά ρε βλάκα; »
Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί για το αυτονόητο. Να ζήσουμε τη ζωή και να μην την κάνουμε απλώς κοινοποίηση.
Να ταξιδεύουμε για να γνωρίζουμε νέα μέρη και όχι για να τα δείχνουμε στους άλλους.
Ας έχουμε ταίρι και ας το ξέρουν μόνο οι φίλοι, καλύτερα.
Ας γινόμαστε κομμάτια από το ποτό και να έχουμε απλώς να το λέμε μεταξύ μας παρά να το ανεβάζουμε κατευθείαν στόρι.
Ας ζήσουμε τη ριμάδα τη ζωή , καθώς μέσα στην όλη ματαιότητά της, αν δεν την ζούμε, γίνεται ακόμα πιο μάταια η ύπαρξή μας.
(Δεν σου λέω να το κόψεις τελείως. Σου ζητάω να το μειώσεις. Να κρατήσεις και κάτι για εσένα)
(Άνετα αυτά τα λόγια αναφέρονται σε μένα)
